II SA/Bk 94/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie asesor WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 07 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi G. H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania dodatku z tytułu samotnego wychowywania dzieci oddala skargę, - Pani G. K. w dniu 19 września 2004 r. wystąpiła z żądaniem wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2004 r., znak: [...]), odmawiającą przyznania świadczeń rodzinnych w formie dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Jako powód wznowienia postępowania wskazała okoliczność, iż zapomniała przedłożyć wyrok zasądzający alimenty, który był złożony do Komornika przy Sądzie Rejonowym w Z. Decyzją z dnia [...] października 2004 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kolegium z dnia [...] sierpnia 2004 r. znak: [...]. Po rozpatrzeniu odwołania z dnia 5 listopada 2004 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r., znak: [...], utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2004 r. Na powyższą decyzję Skarżąca złożyła skargę, zarzucając jej naruszenie prawa, poprzez utrzymanie w mocy decyzji z dnia [...] października 2004 r. odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie przyznania dodatku z tytułu samotnego wychowywania dzieci. W uzasadnieniu skargi wskazano, że odwołanie od decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. złożone zostało w dniu 23 września 2004 r., wraz z wyrokiem z dnia 21 stycznia 2003 r. sygn. akt III RC [...] zasądzającym alimenty i opatrzonym pieczęcią Komornika Sądowego w Z. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. zauważyło, iż nie było to odwołanie od decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B., ale wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2004 r., znak: [...], do którego to wniosku Skarżąca załączyła wyżej opisany wyrok Sądu. Żądanie wznowienia postępowania złożyła w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie w B., a nie w Kolegium, jednakże ta okoliczność - wbrew twierdzeniom Skarżącej - nie stanowi naruszenia prawa przy wydaniu zaskarżonej decyzji i nie miała wpływu na rozstrzygnięcie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wskazało, że zgodnie z art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego podanie o wznowienie postępowania musi być złożone przed upływem terminu miesięcznego od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Podkreślono, że w zaskarżonej decyzji Kolegium wyraźnie wskazało, iż Skarżąca nie zachowała miesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, który liczony jest od dnia, w strona dowiedziała się o istnieniu wskazywanego wyroku sądowego, a nie od dnia otrzymania decyzji Kolegium. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2004 r, znak: [...], z uwagi na niedotrzymanie terminu, o jakim mowa w w/w przepisie. Z tego powodu sprawa przyznania dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka, nie była przedmiotem merytorycznego rozpatrzenia sprawy w postępowaniu o wznowienie postępowania zakończonego prawomocną decyzją odnieść się do zgłaszanych przez skarżącą okoliczności, które jej zdaniem stanowiąc tym, iż jest matką samotnie wychowującą dzieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjne został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem postępowania w sprawie jest odmowa wznowienia postępowania i w tym zakresie Sąd badał zgodność z prawem zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. W myśl postanowień art. 148 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania należy wnieść do organu administracji państwowej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca, od dnia w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę. W omawianej sprawie nie budzi wątpliwości, że o dowodach, stanowiących podstawę złożonego wniosku o wznowienie postępowania (wyrok Sądu Rejonowego w W. M. z dnia [...] stycznia 2003 r. sygn. akt III RC [...] zasądzający alimenty, opatrzony pieczęcią Komornika Sądowego w Z. z dnia 3 czerwca 2003 r.) Skarżąca dowiedziała się najpóźniej w 2003 r. tj. jeszcze przed złożeniem w dniu 19 września 2004 r. wniosku o przyznania świadczeń rodzinnych w formie dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Powyższe zostało potwierdzone przez Skarżącą na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2005 r. Skarżąca, która wiedziała o dowodach i nie ujawniła ich w toku postępowania, nie może uzasadniać zachowania miesięcznego terminu brakiem wiedzy o znaczeniu prawnym tych dowodów. Należy uznać, że termin jednego miesiąca, o którym mowa w art. 148 §2 k.p.a. biegnie od dnia, w którym Skarżąca dowiedziała się o dowodach (okolicznościach) stanowiących podstawę żądania, a nie od dnia, w którym prawidłowo oceniła znaczenie dowodu dla zakończonego postępowania. Wydanie przez organ administracji rozstrzygnięcia w przedmiocie wszczęcie postępowania bądź jego odmowy poprzedzają czynności, których celem jest ustalenie dopuszczalności wznowienia postępowania tj. ustalenie czy nie zachodzą przeszkody formalne do wznowienia postępowania, (np. gdy sprawa nie jest zakończona prawomocną decyzją lub, gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a.). W razie ich negatywnego wyniku organ wydaje decyzję odmawiającą wznowienia postępowania. Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. stwierdzając, że Skarżąca złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 §1 i §2 K.p.a. prawidłowo postąpiło wydając, zgodnie z postanowieniami art. 149 § 3 k.p.a., decyzję odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego prawomocną decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r., znak: [...]. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).