II SA/Bk 94/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. oraz Fundacji T. U. Ś. w B. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi T. G. i T. G. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2012 Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania rozbiórki samowolnie wybudowanych urządzeń wodnych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. oraz Fundacji T. U. Ś. w B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Stowarzyszenie F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenie zwykłe Z. B. w B. oraz Fundacja T. U. Ś. w B. wniosły o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (k. 692). Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 kwietnia 2014 r. przyznano skarżącym prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowiono radcę prawnego (k. 250, 254, 262). Postanowienia te są prawomocne. W związku z powyższym w/w stowarzyszeniom i fundacji został wyznaczony pełnomocnik radca prawny R. W. (k. 510). Na tej podstawie należy wskazać, iż w toku postępowania w/w stowarzyszenia i fundacja są zwolnione od kosztów sądowych i reprezentowane przez radcę prawnego, a to zwolnienie od kosztów sądowych i umocowanie do reprezentowania strony skarżącej rozciąga się na całość postępowania przed sądem I instancji jak i NSA. Powyższe skutkuje tym, iż prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane. Z tych względów postępowanie zainicjowane wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia radcy prawnego na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) podlega umorzeniu bowiem rozpoznanie wniosku stało się zbędne, o czym orzeczono jak w sentencji.