II SA/Bk 953/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2012 roku Nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...] września 2012r., znak [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie skierowania B. K. (dalej powoływany także jako: "Skarżący") do domu pomocy społecznej. Na powyższą decyzję, ustanowiony z urzędu pełnomocnik Skarżącego wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie szeregu przepisów postępowania. W dniu 1 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku został poinformowany przez pełnomocnika o tym, iż Skarżący w dniu 21 stycznia 2013 roku zmarł, na potwierdzenie czego została przedłożona kserokopia odpisu skróconego aktu zgonu (k.57, 58 akt sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. W myśl postanowień art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako p.p.s.a.), Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w następujących przypadkach: - jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; - razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania; - gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z sytuacją określoną w przytoczonym punkcie drugim mamy do czynienia wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności związanych ściśle ze sferą praw i obowiązków osobistych określonego skarżącego, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Skierowanie skarżącego do Domu Opieki Społecznej wiązało się bowiem ściśle z jego obowiązkami i uprawnieniami, wynikającymi z przepisów o pomocy społecznej. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a., gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Mając zatem na uwadze śmierć skarżącego i przywołane przepisy prawa należało orzec jak w sentencji.