II SA/Bk 96/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2010 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. i E. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. K. i E. K. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów p o s t a n a w i a przywrócić A. K. i E. K. termin do wniesienia skargi Postanowieniem z 09 marca 2010 r. tutejszy sąd odrzucił skargę A. K. i E. K. od decyzji P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów. Sąd wskazał, że skarga była spóźniona, bowiem została wniesiona 22 stycznia 2010 r., podczas gdy termin jej złożenia mijał 20 stycznia 2010 r. (k. 111). Powyższe postanowienie doręczono E. K. jako skarżącemu i jako pełnomocnikowi A. K. w dniu 11 marca 2010 r. (k. 133). W dniu 13 marca 2010 r. (data nadania k. 131) E. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że uchybienie było przez niego niezawinione i wynikało z niesprzyjających okoliczności, w tym ze zbiegu "nieprzewidywalnych wielu zdarzeń ważnych życiowo niezależnych od jego woli i winy", które wiązały się ze stanem zdrowia matki A. K. oraz spiętrzeniem obowiązków zawodowych. Podał, że odebrał odpis postanowienia sądu o odrzuceniu skargi w dniu 21 grudnia 2009 r. – w swoim miejscu zamieszkania w D. W okresie od 22 grudnia 2009 r. do 09 stycznia 2010 r. przebywał u matki w miejscowości W. gm. H. z uwagi na pogorszenie się stanu jej zdrowia, osoby w bardzo podeszłym wieku i wymagającej pomocy. W tym czasie przebywał na zwolnieniu lekarskim, które wystawiono na okres od 04 do 07 stycznia 2010 r. Z uwagi na poprawę stanu zdrowia A. K. powrócił do D. w dniu 10 stycznia 2010 r. W okresie od 11 do 21 stycznia 2010 r. był zobowiązany nadrobić zaległości zawodowe związane z wykonywaną pracą nauczyciela tj. uzupełnić zaległości klasyfikacyjne, wystawienie ocen semestralnych, uczestnictwo w radach pedagogicznych, przygotowanie do rad, przygotowanie do spotkań z rodzicami uczniów. Podał, że w tym okresie nocami pisał skargę oraz przygotowywał załączniki, natomiast w natłoku zajęć pomylił termin wysłania skargi i uczynił to z dwudniowym opóźnieniem, dopiero 22 stycznia 20101., zaś załączniki do skargi wysłała jego żona 23 stycznia 2010 r., bowiem tego dnia po raz kolejny był zmuszony wyjechać do matki celem zaopiekowania się nią. Skarżący wykazał powyższe okoliczności kserokopiami biletów na przejazdy PKP, zaświadczenia lekarskiego, rachunkami zakupu leków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny i podlega uwzględnieniu. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze m.), zwanej dalej p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić, gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, w piśmie wskazane zostały okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności. W sprawie niniejszej skarżący, działając w imieniu własnym i jako pełnomocnik A. K., dopełnił wymogów formalnych wniosku o przywrócenie terminu, bowiem złożył go w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia tj. od daty doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi (nastąpiło to 11 marca 2010 r., zaś wniosek wpłynął 13 marca 2010 r.). Również skarżący uprawdopodobnił, że okoliczności powodujące niedotrzymanie terminu były w znacznej części od niego niezależne i przez niego niezawinione. Ocena, czy w niniejszej sprawie zasadne jest przywrócenie terminu do złożenia skargi powinna uwzględniać szczególną sytuację życiową, w jakiej znaleźli się skarżący w okresie przewidzianym na wniesienie spóźnionego środka zaskarżenia. W szczególności wskazać należy, że okolicznością niezależną od strony i wyłączającą jej zawinienie w uchybieniu terminu jest zawsze trudna sytuacja zdrowotna. Jak wynika z twierdzeń skarżącego oraz z załączonych do wniosku kserokopii dokumentów, pogorszenie się stanu zdrowia A. K. było nagłe i wymagało udzielenia jej wsparcia ze strony skarżącego, co możliwe było wyłącznie przez nieplanowany wcześniej przyjazd do matki i kilkudniowy pobyt u niej, również wcześniej nieplanowany. Także okoliczności, które miały miejsce po powrocie skarżącego do miejsca zamieszkania, co nastąpiło 10 stycznia 2010 r., a więc jeszcze przed upływem terminu wniesienia skargi, w szczególności nagłe spiętrzenie zadań zawodowych – wyłączają w znacznej części jego winę w spóźnionym złożeniu środka zaskarżenia. Zasadą jest, że okoliczności, o których mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., powinny mieć charakter wyjątkowy i nie powinny wynikać z niedochowania należytej staranności, ale z przyczyn, którym nie można zapobiec. W ocenie sądu przedmiotową przesłankę należy jednak badać w odniesieniu do każdego indywidualnego przypadku. W sprawie niniejszej spóźnienie skarżącego we wniesieniu skargi usprawiedliwia splot nieprzewidywalnych i nagromadzonych w jednym czasie okoliczności związanych z sytuacją zdrowotną matki i koniecznością uzupełnienia zaległości w pracy, przy jednoczesnym pozostawaniu w stanie gotowości do wyjazdu do A. K. Należy dać wiarę w/w, że powyższe zdarzenia, nagłe i niespodziewane, wyłączały go z normalnego trybu życia i utrudniały terminowe, osobiste sporządzenie, a następnie wysłanie skargi. Podnieść przy tym należy, że argumentem uzasadniającym zawinienie przedmiotowego spóźnienia nie może być fakt nieskorzystania z możliwości wyręczenia się inną osobą przy sporządzaniu skargi, bowiem strona nie ma takiego obowiązku. Przyjąć zatem należy, iż skarżący uprawdopodobnił brak winy w niedochowaniu terminu do złożenia skargi. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.