II SA/Bk 96/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Tomasz Oleksicki, po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. D K wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Źródło miesięcznego dochodu skarżącego stanowi wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w wysokości 1.530 zł netto (po potrąceniach komorniczych 560 zł netto). Wykazane wydatki stałe to: lekarstwa – 250 zł (za [...] 450 zł); telefon, Internet – 100 zł; żywność – 100 zł; bilet miesięczny – 40 zł. Wnioskodawca ma zadłużenie alimentacyjne w kwocie 23.000 zł, z tego tytułu potrącenia komornicze wynoszą 920 zł miesięcznie, natomiast alimenty bieżące to kwota 700 zł. Skarżący mieszka w schronisku dla bezdomnych, nie posiada majątku (k. 60 – 61). Do akt sprawy D K dołączył dokumentację medyczną (k. 58 – 59). Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Niniejsza sprawa dotyczy świadczeń z funduszu alimentacyjnego, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie. W konsekwencji skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Postępowanie zatem w tym zakresie jest bezprzedmiotowe i zasadnym jest jego umorzenie. Dlatego też, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I sentencji. Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez skarżącego podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanym przypadku wnioskodawca dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata w sprawie niniejszej. W złożonym oświadczeniu skarżący wykazał, iż jego miesięczny dochód wynosi 1.530 zł netto (po potrąceniach komorniczych 560 zł netto) – wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia. Wnioskodawca mieszka w D dla B M C A B w B, nie posiada majątku. Skarżący jest osobą schorowaną m.in. leczy się [...] (dołączona do akt sprawy szpitalna karta informacyjna k. 58 – 59). W tej sytuacji należy zatem stwierdzić, iż skarżący nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów ustanowienia adwokata w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie II sentencji.