II SA/Bk 967/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na decyzję Dyrektora Zarządu Budynków Mieszkalnych w S. z dnia [...] sierpnia 2005r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę S. D. w dniu 29 października 2005r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Zarządu Budynków Mieszkalnych w S. z dnia [...] sierpnia 2005r. Nr [...], dotyczącą nie przyznania dodatku mieszkaniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, z racji braku wyczerpania przez skarżącego służącego mu w postępowaniu administracyjnym środka odwoławczego na etapie przedsądowym. Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Jak stanowi art. 52 § 2 w/w ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W wypadku decyzji wydanej przez Dyrektora Zarządu Budynków Mieszkalnych środkiem zaskarżenia na etapie postępowania administracyjnego jest odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z treści przedmiotowej decyzji wynika, że skarżący został pouczony o sposobie i terminie wniesienia odwołania. Natomiast z akt sprawy nie wynika, by skargę niniejszą poprzedziło odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W tej sytuacji Sąd nie mógł poddać skargi merytorycznej ocenie, albowiem w pierwszej kolejności musiał skontrolować jej dopuszczalność. W tym przypadku jeden z formalnych warunków dopuszczalności skargi nie został spełniony. Dostrzeżenie powyższego czyniło koniecznym odrzucenie skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 52 § 1 tejże ustawy.