II SA/Bk 969/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydziału II: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu wobec zarządzenia referendarza sądowego z dnia [...] listopada 2013 r. pozostawiającego wniosek B. G. M. Sp. z o.o. w B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania w sprawie ze skargi B. G. M. Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2012 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy cofnięcia rejestracji automatu do gry postanawia wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych pozostawić bez rozpoznania B. G. M. Spółka z o.o. z siedzibą w B., na podstawie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii wniosku podpisanej przez osobę uprawnioną, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Z uwagi na to, że na złożonym wniosku widniała jedynie kserokopia podpisu osoby uprawnionej, referendarz sądowy w piśmie z dnia 23 października 2013 r. wezwał pełnomocnika wnioskującej Spółki do uzupełnienia braku formalnego wniosku, poprzez złożenie na jego formularzu brakującego podpisu osoby uprawnionej bądź ewentualne ponowne przesłanie wniosku na urzędowym formularzu podpisanym przez osobę uprawnioną. Pełnomocnik w odpowiedzi na to wezwanie przesłał poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię wniosku wraz z wydrukiem z Centralnej Informacji KRS potwierdzającym złożenie wniosku przez osobę uprawnioną. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia [...] listopada 2013 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania przyjmując, że poświadczona za zgodność z oryginałem kopia wniosku nie spełnia wymagań określonych w art. 257 ppsa. Zdaniem referendarza sądowego światłokopia podpisu nie spełnia wymogu opatrzenia pisma podpisem. Sprzeciw od tego zarządzenia złożyła wnioskująca Spółka i zarzuciła naruszenie art. 257 ppsa w zw. z art. 48 § 3, 4 ppsa, polegające na błędnym przyjęciu, że nadesłanie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii wniosku o przyznanie prawa pomocy stanowi niewykonanie wezwania Sądu. Wskazując na to naruszenie wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w celu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu podano, że poświadczony za zgodność z oryginałem dokument, na podstawie art. 48 § 4 ppsa ma moc dokumentu urzędowego. Stąd też złożony przez stronę wniosek jest poprawny pod względem formalnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Stanowisko wnioskującej Spółki nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako ppsa, zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Zawarte w odpisie dokumentu poświadczenie zgodności z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym ma charakter dokumentu urzędowego – art. 48 § 4 ppsa. Treść art. 48 ppsa, do której dodano § 2-4 została znowelizowana ustawą z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustaw w zakresie uwierzytelniania dokumentów, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2010 r. W uzasadnieniu projektu zmian tych regulacji podkreślano, że mają one spowodować "odformalizowanie postępowania cywilnego, administracyjnego, sądowo-administracyjnego oraz podatkowego, poprzez racjonalizację istniejącego obowiązku dołączania do akt sprawy dokumentów oryginalnych lub ich odpisów notarialnych. Zmiana polega na szerszym, niż dotychczas umożliwieniu uwierzytelniania odpisów dokumentów przez profesjonalnych pełnomocników stron, reprezentujących zawody zaufania publicznego. Jej zamierzonym skutkiem jest wydatne umniejszenie uciążliwości polegającej na konieczności wyzbycia się przez strony postępowania, często na długi czas dokumentów oryginalnych albo poniesienia kosztów ich notarialnego uwierzytelniania bądź uzyskania ich urzędowych odpisów" (tak w: uzasadnieniu do projektu zmiany ustaw w zakresie uwierzytelniania dokumentów, Druk sejmowy nr 2064). W ocenie Sądu z cytowanego fragmentu wynika, że regulacja ta dotyczy dokumentów, które mogą być wykorzystane w postępowaniu dowodowym. Instytucja poświadczenia zgodności z oryginałem nie może dotyczyć pism procesowych wszczynających postępowanie w sprawie (skarga) czy też pism procesowych wszczynających postępowanie incydentalne (wniosek o przyznanie prawa pomocy). W takim wypadku pismo procesowe jest sporządzane w celu zainicjowania postępowania i jego oryginał powinien znaleźć się w aktach sprawy. W sprawie niniejszej wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony w formie kserokopii poświadczonej za zgodność z oryginałem. Wnioskująca Spółka nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku formalnego tego wniosku poprzez złożenie brakującego podpisu osoby uprawnionej bądź ewentualne ponowne przesłanie wniosku na urzędowym formularzu podpisanym przez osobę uprawnioną. Stąd też wniosek należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 257 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.