II SA/Bk 97/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Małgorzata Roleder po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. T. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. M. z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: -odrzucić skargę. W dniu 15 stycznia 2008 r. (data nadania skargi do właściwego organu) skarżący – K. T. wywiódł skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. M. z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. M. wskazał, iż w dniu [...] stycznia 2008 r. do organu I instancji wpłynęło zażalenie skarżącego na wyżej opisane postanowienie. Przedmiotowe zażalenie wraz z aktami sprawy zostało przekazane pismem z dnia 14 stycznia 2008 r. (znak [...]) do organu II instancji, tj. P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Ze względu na powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. M. wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje. Na wstępie podnieść należy, iż przedmiotem skargi pozostaje rozstrzygnięcie organu I instancji. Tymczasem prawo do wniesienia skargi – co do zasady – jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia. Obowiązek ten wynika z założenia, iż sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie naruszają zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Treść § 2 omawianego przepisu wyjaśnia, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Wobec powyższego nie jest możliwe złożenie skargi na rozstrzygnięcie organu I instancji. Warunkiem koniecznym wniesienia skargi jest wyczerpanie przez skarżącego toku instancji w postępowaniu administracyjnym, co oznacza wydanie przez organ II instancji rozstrzygnięcia ostatecznego zgodnie z treścią art. 138 § 1 pkt 1-3 kpa. Dopiero takie rozstrzygnięcie sprawy kończy tok instancji i otwiera drogę postępowania przed sądem administracyjnym (vide: T. Woś i inni; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz; Wyd. Prawnicze LexisNexis; Warszawa 2005; s. 237). W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, iż skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. została wywiedziona przedwcześnie. Skarżący nie czekając na rozstrzygnięcie przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. zażalenia wniesionego od w/w postanowienia, wywiódł na nie skargę do Sądu. W tej sytuacji jeden z formalnych warunków dopuszczalności skargi nie został spełniony. Dostrzeżenie powyższego czyniło koniecznym odrzucenie skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami.).-