II SAB/Bk 100/18

PostanowienieWSA w Białymstoku2018-09-20

Skład orzekający: Barbara Romanczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sytuacja materialna wnioskodawcy, polegająca na posiadaniu emerytury w kwocie 1.623 zł miesięcznie, braku majątku i oszczędności, przy jednoczesnym ponoszeniu bieżących wydatków, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?
Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym, uznając, że sytuacja materialna wnioskodawcy, charakteryzująca się niskim dochodem z emerytury, brakiem majątku i oszczędności, przy jednoczesnym ponoszeniu bieżących wydatków, uzasadnia wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Stan faktyczny
B. D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada majątku, a jego jedynym źródłem dochodu jest emerytura w kwocie 1.623 zł miesięcznie. Podkreślił, że całość dochodów przeznacza na bieżące utrzymanie, wymieniając szczegółowo swoje wydatki. Sprawa dotyczyła skargi na bezczynność Wójta Gminy J. K. w przedmiocie planowania przestrzennego.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu B. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 20 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. D., Fundacji "L." w B. i P. G.I. – W. "D." sp. z o.o. w B. na bezczynność Wójta Gminy J. K. w przedmiocie planowania przestrzennego p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu B. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. B. D. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Skarżący nie posiada żadnego majątku. Źródło miesięcznego utrzymania skarżącego stanowi dochód uzyskiwany z emerytury otrzymywanej w kwocie 1.623 zł. Wnioskodawca całość uzyskiwanych dochodów przeznacza na bieżące utrzymanie, w tym zakup żywności – 700 zł; zakup lekarstw – 300 zł; ochronę elektroniczna wynajmowanych obiektów – domu i budynku gospodarczego – 200 zł; energię elektryczną, wodę i gaz – 100 zł; zakup środków higienicznych – 125 zł; bilety kolejowe – 80 zł; bilety BKM – 75 zł oraz zakup odzieży – 50 zł (k. 3-4). Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącego uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. W tym miejscu należy bowiem stwierdzić, iż stałym źródłem dochodu skarżącego pozostaje obecnie emerytura w kwocie 1.623 zł. Skarżący nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz majątku. Bieżące wydatki w całości pochłaniają uzyskiwane dochody. Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego w zestawieniu z bieżącymi wydatkami oraz brak oszczędności i majątku pozwalają na stwierdzenie, iż wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło