II SAB/Bk 100/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 listopada 2024 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Burmistrza Krynek w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. , W związku z prowadzonym postępowaniem w sprawie zmiany decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej działki nr [...] w miejscowości O. A. K. (dalej jako: "skarżący") pismem z 29 sierpnia 2024 r. złożył w Urzędzie Miejskim w K. wniosek, w którym wskazał, że zwraca się z prośbą o szczegółowe wyjaśnienie: - użytego w uzasadnieniu do przedłużenia toczącego się postępowania terminu "sprawa szczególnie skomplikowana" w stosunku do przedmiotowej sprawy, dotyczącej zmiany tylnej granicy strefy zabudowy (...); - decyzji przesłania zapytania o wniesienie sprzeciwu do będącego stroną postępowania p. J. K., pomimo dołączonej do wniosku zgody strony na zmianę decyzji o warunkach zabudowy. Wnioskodawca zwrócił się także z prośbą o przedstawienie harmonogramu realizacji wniosku wraz ze szczegółami dotyczącymi daty wysyłki do stron urzędów uwzględnionych w prowadzonym postępowaniu. W odpowiedzi, pismem z 13 września 2024 r., RG.6730.49.2023, Burmistrz K. udzielił skarżącemu odpowiedzi na zadane przez niego pytania, powołując się na art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej jako: "k.p.a."). Organ wskazał, że w trakcie rozpatrywania wniosku skarżącego o zmianę decyzji ostatecznej nr RG.6730.49.2023, pan J. K., strona postępowania, wielokrotnie przychodził do Urzędu Miejskiego w K. i informował, że chce wycofać swoją zgodę na zmianę przedmiotowej decyzji. Skutkowało to wysłaniem do p. J. K. pisma z prośbą o zajęcie jednoznacznego stanowiska w tej sprawie. Pismo dotyczyło wyrażenia zgody na zmianę decyzji. Z uwagi na fakt, że załatwienie sprawy skarżącego wymagało postępowania wyjaśniającego, niezbędne było wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy, zaś organ zastosował art. 36 ust. 3 k.p.a. Jednocześnie Burmistrz poinformował, że wniosek o zmianę decyzji o warunkach zabudowy nie ma określonego harmonogramu rozpatrywania sprawy. Pismem z 13 września 2024 r. skarżący wniósł do organu "skargę w sprawie braku odpowiedzi". W uzasadnieniu wskazał, że 29 września 2024 r. (powinno być 29 sierpnia 2024 r. – dopisek sądu) złożył do urzędu (cyt.): "(...) wniosek o udzielenie informacji publicznej, dotyczący sprawy prowadzonego postępowania w sprawie zmiany w załączniku do decyzji o warunkach zabudowy dotyczących działki nr [...] w m. O.". Skarżący zaznaczył, że nie otrzymał żadnej odpowiedzi na złożony wniosek. Powołał się przy tym na art.. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej jako: "u.d.i.p."). Wobec powyższego skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności organu w przedmiotowej sprawie oraz o nakazanie organowi udzielenia odpowiedzi na złożony wniosek w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszej skargi. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, każdorazowo ma obowiązek zbadania dopuszczalność skargi. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), a także wówczas, gdy jest ona z innych przyczyn niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2013 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 515, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Tak ukształtowana regulacja ogranicza zatem kognicję sądów administracyjnych jedynie do spraw w niej określonych, z uwzględnieniem przepisów szczególnych. Bez wątpienia przedmiotem sądowej kontroli może być w określonych sytuacjach badanie, czy organ w prowadzonym postępowaniu dopuścił się bezczynności. Sądy administracyjne są władne badać bezczynność również w postępowaniach zainicjowanych wnioskami o udostępnienie informacji publicznej. Dla stwierdzenia wystąpienia w sprawie bezczynności konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie, że podmiot zobowiązany był do podjęcia określonej czynności na podstawie obowiązujących przepisów prawa. W okolicznościach niniejszej sprawy kluczowa jest ocena, czy objęty skargą na bezczynność wniosek dotyczył informacji podlegającej udostępnieniu w trybie wskazanym ustawą, a więc czy w ogóle jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Sprawa z wniosku o informację, która nie należy do publicznych, nie podlega bowiem kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w tej ustawie określonych. Sprawą publiczną jest działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i wskazanych wcześniej samorządów oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, czyli mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Takie rozumienie informacji publicznej potwierdza również treść art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który w pkt 1-5 wymienia przykładowe obszary działania organów władzy publicznej, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 ustawy, stanowiące informację publiczną podlegającą udostępnieniu. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że informacja publiczna dotyczy każdorazowo faktów należących do sfery działalności publicznej. U.d.i.p. służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Znajduje ona zastosowanie jedynie wówczas, gdy spełniony zostanie jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Na gruncie tej ustawy o bezczynności można mówić wtedy, gdy wniosek o udzielenie dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. W rozpoznawanej sprawie skarżący uczynił przedmiotem kontroli sądu skargę na bezczynność polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na pytania zawarte w piśmie z 29 sierpnia 2024 r., przywołując przy tym przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Analizując treść złożonego wniosku a także akta sprawy administracyjnej, sąd doszedł do przekonania, że skarżący w ogóle z nie zainicjował postępowania w sprawie informacji publicznej, które mogłoby być prowadzone w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pismo z 29 sierpnia 2024 r. nie zawierało wniosku o udostępnienie informacji publicznej, nie odwoływało się do ustawy o dostępie do informacji publicznej ani też nie odnosiło się do informacji mającej charakter informacji publicznej. Dotyczyło ono wyjaśnienia procesowych aspektów toczącego się z udziałem skarżącego postępowania w sprawie zmiany decyzji o warunkach zabudowy. W konsekwencji taka sprawa nie mogła być i nie była przedmiotem rozpoznania przez Burmistrza K. w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Na marginesie warto zauważyć (choć nie jest to przedmiotem niniejszej sprawy), że Burmistrz w piśmie z 13 września 2024 r. odpowiedział na zawarte we wniosku pytania strony, jednakowoż zaznaczając, że opiera się w tym wypadku na przepisach k.p.a. dotyczących zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu. Stanowisko organu należy uznać za prawidłowe, gdyż niewątpliwie wnioskodawca domagał się informacji dotyczących stanu postępowania, w którym bierze udział, w tym wyjaśnienia treści decyzji, jak również przedstawienia praktyki działania organu. Strona dopiero na etapie skargi złożonej do sądu powołała się na rzekome złożenie wniosku na podstawie przepisów u.d.i.p. i w naruszeniu przepisów tej ustawy doszukiwała się bezczynności Burmistrza. Tymczasem na organie nie ciążyły obowiązki wynikające z ustawy o dostępie do informacji publicznej, aby w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udzielić informacji, poinformować że wniosek nie dotyczy informacji publicznej albo że nie jest w jej posiadaniu, albo że obowiązuje inny tryb udostępniania informacji lub wydać decyzję odmawiającą udzielenia informacji lub umarzającą postępowanie. Wobec powyższego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu postanowiono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.