II SAB/Bk 106/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie odpowiedzi na pismo w sprawie realizacji inwestycji drogowej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A. R. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. A. R. złożył do tut. Sądu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie braku odpowiedzi na jego pismo z dnia [...] lipca 2019r. zawierające zastrzeżenia do realizacji inwestycji drogowej pod nazwą: "rozbudowa drogi gminnej nr [...] - ul. [...], z przebudową drogi gminnej nr [...] - ul. [...] i drogi gminnej [...] – ul. [...] w Ł. wraz z budową i przebudową infrastruktury towarzyszącej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ewentualnie o jej umorzenie. Powołując się na akta sprawy organ wyjaśnił, że w dniu [...] czerwca 2019r. został złożony wniosek o wydanie zezwolenia na realizację inwestycji p.n. "rozbudowa drogi gminnej nr [...] - ul. [...] z przebudową drogi gminnej nr [...] - ul. [...] i drogi gminnej [...] - ul. [...] w Ł. wraz z budową i przebudową infrastruktury towarzyszącej". Zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2019 r. Prezydent Miasta Ł. zawiadomił strony wszczęciu postępowania dotyczącego wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, a następnie postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia przedłożonego do wniosku projektu budowlanego. W dniu [...]. lipca 2019r. skarżący złożył zastrzeżenia do wszczętego postępowania o zezwolenie na realizację opisanej na wstępie inwestycji, wskazując na brak zgody na podział i przejęcie części działki oznaczonej nr [...] pod projektowany pas drogowy ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na przykład zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w przypadku bezczynności organu stronie przysługuje prawo wniesienia ponaglenia. W świetle art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); albo do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżący w dniu [...] września 2019 r. złożył co prawda ponaglenie w związku z brakiem odpowiedzi na jego pismo z dnia [...] lipca 2019r., tym niemniej zostało ono wniesione do organu prowadzącego postępowanie, a nie do organu wyższego stopnia, tj. do Wojewody P. za pośrednictwem Prezydenta Miasta Ł. Stąd też nie można uznać, że niniejsza skarga została skutecznie poprzedzona ponagleniem. To zaś powoduje, że skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wówczas podlega ona odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z powszechnie podzielanymi poglądami orzecznictwa oraz doktryny, skargę do sądu administracyjnego wnosi się na każdą decyzję, która stanowi oświadczenie woli wywierające skutki prawne w sferze stosunku materialnoprawnego, a zatem jest władczym, jednostronnym przejawem woli organu administracji publicznej (lub też innego podmiotu sprawującego w zaleconym mu zakresie funkcje administracji publicznej), rozstrzygającym sprawę administracyjną, skierowanym od oznaczonego indywidualnie adresata. Sprawowanej przez sądy administracyjne kontroli podlegają również postanowienia wydawane przez ww. organy i inne podmioty, które wydawane są w postępowaniu administracyjnym w celu wydania decyzji administracyjnej i dotyczą zazwyczaj kwestii wpadkowych tego postępowania. Wyżej przytoczone przepisy umożliwiają również zaskarżenie do sądu administracyjnego aktów i czynności tych jednostek, które z mocy przepisów szczególnych uprawnione są do prowadzenia działalności mieszczącej się zakresie pojęcia "działalności publicznej" oraz inne niż decyzje lub postanowienia aktów lub czynności mieszczących się w tym zakresie, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżenie bezczynności możliwe jest tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi komentarz. T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2005 str. 49 - 62, 85). Skoro skarga na bezczynność jest pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej, to oznacza, że zasadna może być tylko w tych przypadkach, w których organy zobowiązane do wydania decyzji i postanowień, bądź do dokonania określonej czynności, z ustawowego obowiązku nie wywiążą się w określonym terminie, a także wówczas, gdy skargę składa uprawniony do tego podmiot. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi do tutejszego sądu administracyjnego skarżący uczynił bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie braku odpowiedzi na jego pismo z dnia [...] lipca 2019r. wyrażające zastrzeżenia do wszczętego postępowania o zezwolenie na realizację opisanej na wstępie inwestycji i brak zgody na podział i przejęcie części działki oznaczonej nr [...] pod projektowany pas drogowy. W ocenie sądu zaskarżona czynność "braku odpowiedzi" na zastrzeżenia złożone w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1474 z późn. zm.), nie mieści się w kategorii spraw poddanych kognicji sądów administracyjnych. Wskazana ustawa nie przewiduje bowiem załatwiania zastrzeżeń (uwag) wniesionych przez uczestników postępowania w postępowaniu o wydanie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, w żadnej z powołanych wyżej kategorii aktów prawnych lub czynności o których mowa w art. 3 p.p.s.a. warunkujących sądową kontrolę działalności administracji publicznej. Samą zaś decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wydaje się w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku przez właściwego zarządcę drogi (art. 11a ust. 3 powoływanej ustawy). Przy czym zgodnie z art. 11 c tej ustawy do postępowania w sprawach dotyczących wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy. W przedmiotowej sprawie wniosek o wydanie takiej decyzji wpłynął do organu w dniu [...] czerwca 2019 r., stąd też na dzień wniesienia skargi bezczynność (tj. [...] lipca 2019r.), nie może być też mowy o bezczynności organu w jej załatwieniu. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.