II SAB/Bk 11/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. W. na bezczynność Wojewody P. w przedmiocie niewyznaczenia obszaru oddziaływania budynku inwentarskiego p o s t a n a w i a przywrócić termin do złożenia skargi kasacyjnej Postanowieniem z dnia z dnia 30 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę J. W. na bezczynność Wojewody P. w przedmiocie niewyznaczenia obszaru oddziaływania budynku inwentarskiego. Powyższe orzeczenie stało się prawomocne od dnia 9 grudnia 2010 r. Uwzględniając wniosek skarżącej, postanowieniem z dnia 4 listopada 2010 r. przyznano jej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 2 grudnia 2010 r. zawiadamiała tutejszy Sąd o wyznaczeniu dla strony skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie V. C. Następnie pismem z dnia 23 grudnia 2010 r. w/w Rada poinformowała Sąd o zwolnieniu dotychczasowego pełnomocnika z obowiązku prowadzenia sprawy niniejszej i wyznaczeniu nowego pełnomocnika w osobie B. P. W dniu 19 stycznia 2011 r. (data nadania) pełnomocnik strony skarżącej – B. P. wywiódł skargę kasacyjną od wydanego w sprawie postanowienia o odrzuceniu skargi oraz złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż skarżąca bez własnej winy nie była w stanie wywieść skargi kasacyjnej. W tym celu wyznaczono jej kolejno dwóch pełnomocników, co zbiegło się w czasie z okresem świątecznym i noworocznym, co praktycznie uniemożliwiło kontakt skarżącej z wyznaczonymi pełnomocnikami. Nadto z uwagi na brak akt postępowania administracyjnego w Sądzie, koniecznym było zebranie wymaganych dokumentów i przesłanie ich pocztą kolejnym pełnomocnikom. Dopiero w dniu 12 stycznia 2010 r. skarżąca spotkała się z reprezentującym ją pełnomocnikiem z urzędu, przekazując niezbędną do sporządzenia skargi dokumentację. W niezwłocznym terminie skarga ta została sporządzona i wniesiona do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: W ocenie Sądu wniosek pełnomocnika skarżącej jest zasadny. Z treści art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) wynika, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Zgodnie z art. 244 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 10 kwietnia 2010 r.) ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Od dnia wejścia w życie wskazanej nowelizacji art. 244 § 2 p.p.s.a. należy przyjmować, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu przez pełnomocnika strony wyznaczonego przez sąd z urzędu rozpoczyna swój bieg najwcześniej od dnia, którym pełnomocnik ten został zawiadomiony przez właściwy organ samorządu zawodowego adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych lub rzeczników patentowych o wyznaczeniu go do reprezentowania określonej strony postępowania. W przedmiotowej sprawie brak jest informacji o dacie otrzymania przez pełnomocnika skarżącej pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w B. z dnia 23 grudnia 2010 r. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w niniejszej sprawie. Z oświadczenia pełnomocnika wynika natomiast, że dopiero w dniu 12 stycznia 2011 r. skarżąca przekazała mu niezbędną do sporządzenia skargi dokumentację. Zaznaczył przy tym, iż z uwagi na brak akt postępowania administracyjnego w Sądzie, koniecznym było zebranie wymaganych dokumentów i przesłanie ich pocztą kolejnym pełnomocnikom. Przyjmując zatem bardziej korzystną dla pełnomocnika skarżącego datę ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia skargi kasacyjnej, tj. dzień 12 stycznia 2011 r., kiedy to zapoznał się z aktami sprawy i mógł podjąć czynności procesowe w sprawie, to siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 19 stycznia 2011 r. Wniosek nadany w urzędzie pocztowym w dniu 19 stycznia 2011 r. zasłał zatem złożony bez przekroczenia 7 dniowego terminu. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zostały spełnione warunki formalne wniosku. Zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił również, iż nie złożenie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie nastąpiło bez jej winy. Skarżąca bowiem, w sytuacji obligatoryjności przymusu adwokackiego do złożenia skargi kasacyjnej do NSA, do chwili wyznaczenia jej pełnomocnika i wykonania w tym zakresie niezbędnych czynności, nie mogła skutecznie złożyć skargi kasacyjnej. Sąd podziela przy tym stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2008 r. II FZ 105/07, że nie jest prawidłowa praktyka, kiedy osobie przyznaje się pomoc prawną w postaci profesjonalnego pełnomocnika, a następnie uniemożliwia się jej skorzystanie z tej pomocy. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.