II SAB/Bk 127/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Marek Leszczyński, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2025 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W.S. na bezczynność Burmistrza Tykocina w przedmiocie informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Tykocina do załatwienia punktu 1 wniosku W.S. z dnia 30 maja 2025 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Burmistrza Tykocina na rzecz skarżącej W.S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z 30 maja 2025 r. W.S. zwróciła się do Burmistrza Tykocina o udzielenie informacji publicznej dotyczącej zjazdu do posesji S. kol. [...] gmina T. w zakresie odpowiedzi na następujące pytania: "1) czy na ww. wjazd został złożony wniosek o zajęcie pasa drogowego, jeśli tak to proszę o kopię wniosku z widocznymi datami wpływu do Urzędu Miejskiego w Tykocinie? a) czy został złożony papierowo? załącz kopię, b) w jakim terminie została wydana decyzja zarządcy drogi ? załącz kopię, 2) czy właściciel posesji S. [...] gmina T. miał zgodę zarządcy drogi Gminy Tykocin na zajęcie pasa drogowego w związku z wykonywaniem zjazdu z drogi gminnej na posesję? Proszę o kopie decyzji. 3) czy zjazd do ww. posesji był wykonywany zgodnie z projektem budowlanym, czy samowolka budowlana? Proszę o załączenie kopii projektu budowy oraz decyzji zezwalającej na budowę. 4) dlaczego podczas wykonywania zjazdu nie był zabezpieczony odcinek pasa drogowego znakami drogowymi i ostrzeżeniami w celu zabezpieczenia odcinka drogi po której poruszają się samochody i inne pojazdy? Wykonywanie zjazdu bez zabezpieczenia narażało na niebezpieczeństwo uczestników drogi gminnej S. kolonia Gmina T. 5) jeśli zjazd do wyżej wskazanej posesji został wykonany bez zgody zarządcy proszę o wyjaśnienie jak Zarządca drogi czyli Gmina T. rozwiąże tę sprawę - proszę o pełen opis. 6) Jeśli nie był składany wniosek o zajęcie czy wykonawca zjazdu wskazał właściwą ilość dni we wniosku, w których wykonuje zjazd do posesji. Czy ilość dni w ewentualnym wniosku pokrywa się z tym było faktycznie zajmowane. W załączeniu przesyłam zdjęcia (3 szt.) potwierdzające zajęcie pasa drogowego dnia 27.05.2025 Proszę o rzetelną odpowiedz". We wniosku wskazano, że odpowiedzi należy udzielić na adres poczty [...]. W piśmie z 9 czerwca 2025 r. Burmistrz Tykocina poinformował wnioskodawczynię w sposób następujący: Ad. 1 Do Urzędu Miejskiego w Tykocinie nic wpłynął wniosek o zajęcie pasa drogowego drogi gminnej w dniu [...] maja 2025 r. przy posesji S. [...]., Ad. 2 W związku z tym, że do Urzędu Miejskiego w Tykocinie nie wpłynął wniosek o zajęcie pasa drogowego drogi gminnej w dniu [...] maja 2025 r. przy posesji S. [...], właściciel posesji nie miał zgody zarządcy drogi na zajęcie pasa drogowego w dniu [...] maja 2025 r. przy posesji S. [...], o ile doszło do zajęcia pasa drogowego przez właściciela posesji w ww. czasie i lokalizacji. Ad. 3 W związku z tym, że do Urzędu Miejskiego w Tykocinie nie wpłynął wniosek o zajęcie pasa drogowego drogi gminnej w dniu [...] maja 2025 r. przy posesji S. [...], organ nie ma możliwości ustalenia, czy dla zjazdu opracowano projekt budowlany oraz czy istniejący zjazd został wykonany zgodnie z projektem budowlanym. Ad. 4 Organ nie ma możliwości udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie, ponieważ nie jest w posiadaniu dokumentów potwierdzających, czy we wskazanym czasie oraz miejscu miało miejsce zajęcie pasa drogowego, a tym samym czy zastosowane zostało (lub też nie) oznakowanie zabezpieczające roboty. Ad. 5 Zgodnie z art. 40 ust. 12 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 320 z pozn. zm.) zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi podlega karze pieniężnej wymierzonej w drodze decyzji administracyjnej. W związku z tym zarządca drogi, którym jest Burmistrz Tykocina, zawiadomi strony o wszczęciu postępowania administracyjnego, a następnie zwróci się o złożenie wyjaśnień, ponieważ organ nie ma możliwości samodzielnie określić czy doszło do zajęcia pasa drogowego w dniu [...] maja 2025 r. w celu budowy zjazdu. Według obowiązujących przepisów prawa oraz procedur, w ramach postępowania sporządzony zostanie także protokół z wizji lokalnej, pobranie mapy ewidencyjnej z zasobów Starostwa Powiatowego w Białymstoku, następnie zawiadomienie stron o zebraniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z aktami sprawy, a w efekcie wydanie decyzji administracyjnej. Na ten moment organ nie ma możliwości określenia szczegółów przebiegu postępowania oraz jego rozstrzygnięcia, ponieważ jest to uzależnione od ustaleń poczynionych w jego toku. Ad. 6. Pytanie zawiera błąd logiczny, dlatego organ nie ma możliwości udzielić precyzyjnej odpowiedzi stosownej do intencji Wnioskodawcy. Skoro nie został złożony wniosek o zajęcie pasa drogowego, to wykonawca zjazdu (zajmujący pas drogowy) nie określił ilości dni prowadzenia robot, a tym samym nie ma możliwości zweryfikowania, czy zgadza się to ze stanem faktycznym. Ponadto organ zwraca uwagę, iż dołączone zdjęcia nie potwierdzają faktu zajmowania pasa drogowego drogi gminnej lub też prowadzenia robót polegających na budowie zjazdu, a jedynie przedstawiają istnienie zjazdu utwardzonego do posesji prywatnej S. [...]. W dniu 19 czerwca 2025 r. wnioskodawczyni wezwała organ do udzielenia odpowiedzi na wniosek z 30 maja 2025 r., bowiem – jak wskazała – do 20 czerwca 2025 r. takiej odpowiedzi nie otrzymała. Wskazała, że wyznacza dodatkowy termin 7 dni do 25 czerwca 2025 r., po którego bezskutecznym upływie wniesie do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu. W dniu 23 czerwca 2025 r. organ przesłał wnioskodawczyni treść odpowiedzi z 30 maja 2025 r. Skargę na bezczynność organu W.S. wniosła do sądu administracyjnego 1 lipca 2025 r. Wskazała, że nie otrzymała odpowiedzi na wniosek z 30 maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. Pismo organu z 9 czerwca 2025 r. zawiera odpowiedź niepełną, gdyż jej wniosek z 30 maja 2025 r. nie dotyczył tylko daty [...] maja 2025 r. Przytoczyła jeszcze raz pytanie pierwsze z ww. wniosku wyjaśniając, że udzielona odpowiedź jest lakoniczna i nie odnosi się w pełni do treści wniosku. Sformułowała prośbę o niezawężanie bezpodstawne treści odpowiedzi do daty [...] maja 2025 r. Do skargi załączyła kopię wniosku wraz z dokumentacją fotograficzną (trzy zdjęcia) a także pismo organu z 9 czerwca 2025 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że odpowiedź pierwotnie przesłana 10 czerwca 2025 r. została skutecznie doręczona na skrzynkę mailową skarżącej, co potwierdza systemowe potwierdzenie doręczenia wiadomości e-mail. W dobrej wierze organ ponownie przesłał odpowiedź 23 czerwca 2025 r. Termin udzielenia odpowiedzi został dochowany, organ nie pozostawał bezczynny. Jeśli chodzi o merytoryczną treść udzielonej odpowiedzi, sporządzając ją organ rozpatrywał wniosek w całości, a więc wziął pod uwag datę rzekomego zajęcia pasa drogowego określoną przez skarżącą na dzień [...] maja 2025 r. Rozpatrując wniosek przyjęto za jednoznaczny fakt, iż wnioskodawczyni jest zainteresowana odpowiedzią dotyczącą wskazanej daty. Biorąc pod uwagę chociażby pytanie nr 4 - w ocenie organu sugeruje ono jakoby skarżąca była świadkiem wykonywanych robót drogowych i naocznie stwierdziła brak elementów zabezpieczających. Podając w dalszej części pisma konkretną datę zdarzenia organ uznał, iż wniosek dotyczy właśnie tego dnia. Ponadto skarżąca otrzymując odpowiedź na wniosek i stwierdzając, że w jej subiektywnej ocenie został źle zinterpretowany, mogła zwrócić się do organu formułując zapytanie bardziej precyzyjnie, wykorzystując narzędzia nieangażujące organów sądowych, np. kontakt telefoniczny bądź ponowny kontakt mailowy. W ocenie organu to rolą strony było sformułowanie zapytania i jego zakresu w taki sposób, aby nie było wątpliwości podczas rozpatrywania i udzielania odpowiedzi. Skarżąca ustosunkowała się w piśmie z 20 lipca 2025 r. do odpowiedzi na skargę udzielonej przez organ – podtrzymując stanowisku o otrzymaniu odpowiedzi niepełnej, dotyczącej wyłącznie daty [...] maja 2025 r. Tymczasem nie pytała, czy wniosek został w tej dacie złożony (data ta wskazana jest we wniosku wyłącznie jako data sporządzenia dokumentacji fotograficznej). Zdaniem tej strony w razie wątpliwości należało je rozstrzygnąć na korzyść dostępu do informacji publicznej i skierować do niej zapytanie o doprecyzowanie intencji. Organ nie powinien był we własnym zakresie, bezpodstawnie zawężać treści odpowiedzi do daty [...] maja 2025r. Wskazała, iż decyzja odmowna Burmistrza Tykocina z 9 czerwca 2025 r. znak RO.1431.39.39.2024 została w całości uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, co potwierdza bezprawność działania organu. W innych sprawach również zaskarżyła bezczynność. Podkreśliła, że bezczynność może mieć miejsce także, gdy odpowiedź na zapytanie jest niepełna bądź chaotyczna; nie chodzi bowiem o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale informacji odpowiadającej treści żądania. W dalszej części pisma skarżąca zakwestionowała, jakoby 10 czerwca 2025r. udzielono jej odpowiedzi, gdyż takiej nie otrzymała. Wskazała na wyrok z 2 października 2015 r. w sprawie SAB/Sz 11015, z którego w jej ocenie wynika, że nadanie wniosku na adres poczty elektronicznej, która nie generuje poświadczenia odbioru, pozbawia zainteresowanego urzędowego dowodu dokonania czynności. Wyjaśniła, że w mailach z 2 i 12 lipca 2025 r. dotyczących innej sprawy poinformowała organ, że nie otrzymała wiadomości z adresu [...]@umtykocin.pl oraz wyjaśniła, jakie organ może stosować metody potwierdzenia, że informacja dotarła do adresata. Tymczasem organ swojej komunikacji nie poprawia. Dotychczasowa praktyka komunikacji mailowej przy wykorzystaniu adresu [...]@umtykocin.pl była skuteczna, problem jest wyłącznie z wykorzystaniem adresu [...]@umtykocin.pl. Skarżąca zasugerowała, że logiczny byłby powrót do pierwotnego adresu komunikowania się lub sformułowanie prośby o potwierdzenie otrzymania odpowiedzi, ewentualnie kontakt telefoniczny i sporządzenie krótkiej notatki służbowej. Załączyła płytę CD. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega uwzględnieniu w zakresie dotyczącym punktu pierwszego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 30 maja 2025 r., bowiem analiza korespondencji między organem a skarżącą uprawnia do wniosku o zasadności zarzutu bezczynności w tym zakresie. W ocenie sądu zaistniała bezczynność nie ma jednak charakteru rażącego naruszenia prawa. Wynika z błędnej interpretacji zadanego wprost pytania a nie z celowego działania (zaniechania) organu. W spornym punkcie pierwszym wniosku z 30 maja 2025 r. skarżąca sformułowała następujące zapytanie dotyczące zjazdu do posesji S. [...] Gmina Tykocin: "1) czy na ww. wjazd został złożony wniosek o zajęcie pasa drogowego, jeśli tak to proszę o kopię wniosku z widocznymi datami wpływu do Urzędu Miejskiego w Tykocinie? a) czy został złożony papierowo? załącz kopię, b) w jakim terminie została wydana decyzja zarządcy drogi ? załącz kopię". Przedmiot żądania spełnia cechy informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 z późn. zm.), dalej: u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. W art. 4 u.d.i.p. wskazano podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej, a w art. 6 tej ustawy wymieniono jaka informacja publiczna podlega udostępnieniu "w szczególności". Obowiązanym do udostępniania informacji publicznej są zatem władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Ich obowiązkiem jest udostępnianie informacji publicznej, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: a) trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych, d) sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, e) stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, f) prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych (art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.). Zapytanie zawarte w punkcie 1 wniosku z 30 maja 2025 r. należy zatem zakwalifikować jako zapytanie o informację publiczną dotyczącą działania organu władzy publicznej jakim jest Burmistrz Tykocina, w zakresie wpływu i zarejestrowania wniosku o zgodę na zajęcie pasa drogowego, a jeśli taki wniosek wpłynął – o przesłanie jego kserokopii z datą wpływu do Urzędu Miejskiego w Tykocinie. Charakter powyższego żądania jako dotyczącego informacji publicznej nie jest sporny między stronami. Nie ulega wątpliwości, że punkt pierwszy wniosku z 30 maja 2025 r. pozostaje w związku z pozostałymi pytaniami wniosku, bowiem wszystkie koncentrują się wokół zajęcia pasa drogowego przy konkretnej posesji. Dodatkowo w końcowej części wniosku skarżąca wskazała, iż załącza trzy zdjęcia potwierdzające, w jej ocenie, zajęcie pasa drogowego w dniu [...] maja 2025 r. W ocenie sądu odczytując wprost punkt pierwszy wniosku (bez dokonywania zbędnej interpretacji intencji wnioskodawczyni) należy stwierdzić, że zawiera on zamiar uzyskania informacji publicznej na temat tego, czy do Urzędu Miejskiego w Tykocinie wpłynął wniosek o zajęcie pasa drogowego przy posesji w S. [...], gmina T. Żądanie to nie zawiera wskazania przedziału czasowego, w którym ten wniosek miałby wpłynąć, nie precyzuje jakiej daty zajęcia pasa drogowego on dotyczy, jak również nie precyzuje żadnych innych okoliczności (poza prośbą o wskazanie, jeśli wpłynął, czy nastąpiło to papierowo i o przesłanie jego kopii). Załączenie do wniosku zdjęć potwierdzających, w ocenie skarżącej, zajęcie pasa drogowego w dniu [...] maja 2025 r. nie mogło być odczytywane jako doprecyzowanie żądania z punktu pierwszego. Zdaniem sądu czytelną intencją strony wynikającą z załączenia tych zdjęć było jedynie wykazanie, że [...] maja 2025 r. pas drogowy jest zajęty. Analizując odpowiedź udzieloną 10 czerwca 2025 r. (pismo z 9 czerwca 2025r.) uprawniona jest także konkluzja, iż – tak jak skarżąca trafnie zarzuca – organ zawężająco zinterpretował pytanie pierwsze wniosku o informację publiczną, tzn. ograniczył odpowiedź wyłącznie do daty [...] maja 2025 r. Potwierdza to zresztą odpowiedź na skargę brzmiąca następująco: "organ wziął pod uwagę datę rzekomego zajęcia pasa drogowego określoną przez Wnioskodawczynię na dzień [...].05.2025 r. Rozpatrując wniosek przyjęto za jednoznaczny fakt, iż Wnioskodawczyni jest zainteresowana odpowiedzią dotyczącą wskazanej daty". W okolicznościach sprawy było to nieuprawnione oraz stanowiło nadinterpretację żądania z punktu pierwszego wniosku z 30 maja 2025 r., wyprowadzoną z pozostałej jego treści. Tymczasem, jeśli przedmiot zapytania dotyczy informacji publicznej i organ pozostaje w obowiązku ją udostępnić, gdyż nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające jawność informacji - organ jest zobowiązany udzielać odpowiedzi ukierunkowanej wprost na przedmiot zapytania. W razie wątpliwości powinien zapytać wnioskodawcę, chyba że nie ma podstaw do pytania, gdyż odpowiedź dotyczy kwestii nieskomplikowanej, mogącej być udostępnioną od razu, przy braku większych nakładów – należy wątpliwości rozstrzygnąć na korzyść wnioskodawcy. Jeszcze raz wskazać należy, że w sprawie niniejszej zapytanie było jednoznaczne i dotyczyło tego, czy wpłynął wniosek o zajęcie pasa drogowego na konkretnej posesji, a nie czy wpłynął w określonej dacie, bądź czy na określony termin tego zajęcia. W konsekwencji udzielenie odpowiedzi, iż nie wpłynął wniosek o zajęcie pasa drogowego w dniu [...] maja 2025 r. jest odpowiedzią niedotyczącą wprost żądania, a więc niepełną. Udzieloną nadto w sytuacji, w której nie było podstaw do dokonywania interpretacji żądania, gdyż odpowiedź sprowadzałaby się do wskazania, że w ogóle wniosek nie wpłynął, bądź że wpłynął i udostępnienie jego kserokopii w wersji zanonimizowanej. Mimo zaś, że odpowiedzi udzielono w terminie czternastodniowym wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. – jej niewyczerpujący charakter, który nie został wyeliminowany na dzień wniesienia skargi, tj. 1 lipca 2025 r., uprawnia sąd do stwierdzenia, że w sprawie wystąpiła bezczynność oraz do zobowiązania organu do załatwienia punktu pierwszego wniosku z 30 maja 2025 r. w terminie ustawowym wynikającym z art. 13 ust. 1 ud.i.p.t., tj. czternastu dni od daty doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W tym zakresie orzeczono jak w punktach 1 i 2 wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz 935 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. W ocenie sądu nie ma w sprawie podstaw do stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym - bez żadnej wątpliwości i wahań - można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie, co - w ocenie sądu - w sprawie nie miało miejsca. Po pierwsze dlatego, że nieprecyzyjna (niepełna) odpowiedź na zapytanie z punktu pierwszego wniosku z 30 maja 2025 r. dotyczy niewielkiej jego części, podczas gdy na większość zapytania udzielono odpowiedzi. Po drugie organ udzielił odpowiedzi w zakreślonym ustawowo terminie (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Po trzecie akta sprawy nie dają żadnych podstaw do przypisywania organowi zaniechania celowego, zamierzonego, nacechowanego złą wolą; w ocenie sądu – jak to już wyżej wskazano – mamy jedynie do czynienia z nadinterpretacją organu co do zakresu zapytania, co nie może prowadzić do przypisania mu zaniechania szczególnie nagannego. Dodać wypada, że organ udzielał skarżącej odpowiedzi dwukrotnie, tj. 10 czerwca 2025 r. i w reakcji na jej zapytanie (ponaglenie) z 19 czerwca 2025 r. – w dniu 23 czerwca 2025 r. Nie działał zatem opieszale, z nieuzasadnionym opóźnieniem, bezpodstawnie przedłużając swoje czynności. Jego reakcja była prawidłowa, tyle że merytorycznie nie dość dokładna. W sprawie powstał także spór odnośnie tego, czy skarżąca otrzymała odpowiedź z 10 czerwca 2025 r. wysłaną z adresu e-mail [...]@umtykocin.pl. Twierdzi ona bowiem, że z tego adresu korespondencja do niej nie dociera w przeciwieństwie do adresu [email protected]. W aktach sprawy znajdują się dwa wydruki obiegu korespondencji elektronicznej z adresu [...]@umtykocin.pl na adres, którym posługuje się skarżąca [...]: pierwszy z daty 10 czerwca 2025 r. godz. 9.50 na okoliczność udzielenia informacji publicznej w tym dniu oraz drugi z daty 23 czerwca 2025 r. godz. 9:48 na okoliczność ponownego przesłania informacji z tytułu otrzymania ponaglenia w dniu 19 czerwca 2025 r. Obydwa wydruki dokumentują wysłaną korespondencję na wskazany adres, jak również jej dotarcie do adresata ("Message was successfully delivered to the destination(s) listed below"). W ocenie sądu jest to wystarczające potwierdzenie wywiązania się organu z obowiązku udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej złożony drogą zwykłej poczty elektronicznej. Z oczywistych względów można zabezpieczać sposoby dotarcia informacji do adresata w sposób wskazany przez skarżącą (prośba o potwierdzenie, rozmowa telefoniczna, notatka służbowa), co daje dodatkową pewność. Niemniej jednak w sprawie niniejszej, wobec wykazania przez organ w sposób technicznie dostępny i wiarygodny, przesłania informacji we wskazanym terminie na używany przez wnioskodawcę adres – nie ma podstaw do podważania prawidłowości przeprocedowania tej korespondencji. Uzasadnione jest domniemanie, że dotarła ona do adresata. Sąd ma w polu widzenia, że skarżąca 19 czerwca 2025 r. wystąpiła z wezwaniem o przesłanie jej odpowiedzi, której miała nie otrzymać, jednak nie przedstawiła żadnego dowodu na nieotrzymanie pisma z 9 czerwca 2025 r., np. wydruku ze swojej skrzynki mailowej potwierdzającego brak ww. informacji. Nie można więc ani wykluczyć, że informacji nie otrzymała, ani też wykluczyć, że otrzymała, ale np. odpowiedź została przez system elektroniczny przekierowany do folderu spam. Niezależnie od powyższego sąd stwierdza, że okoliczność ta nie ma kluczowego znaczenia w sprawie wobec konieczności stwierdzenia bezczynności z innego powodu. Nawet jednak gdyby przyjąć, że odpowiedzi udzielono dopiero 23 czerwca 2025 r. – nadal nie byłoby podstaw do stwierdzenia wystąpienia bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, gdyż organ załączył dowód na wysłanie odpowiedzi w dniu 10 czerwca 2025 r. i niezależnie od tego, że mogła ona nie dotrzeć do skarżącej, niezwłocznie zareagował na wezwanie z 19 czerwca 2025r. o udzielenie takiej odpowiedzi. Sygnalizowane przez skarżącą nieotrzymywanie odpowiedzi z adresu e-mail [...]@umtykocin.pl w innych sprawach, wobec powyżej opisanego niezwłocznego reagowania przez organ na zapytania skarżącej w sprawie niniejszej, na co organ przedstawił dowody, jak również wskazywane przez skarżącą sposoby zakończenia innych spraw ze skarg bądź wniosków o informację publiczną – nie mogą mieć zasadniczego znaczenia w rozpatrywanym przypadku. Ten bowiem był badany z uwagi na jego indywidualne cechy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 1a p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz skarżącej kwotę uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.