II SAB/Bk 129/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi W. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Okręgowej Izby L. w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. , W. S. (dalej powoływany także jako Skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Okręgowej Izby L. na nieetyczne zachowanie lekarza. Okręgowa Izba L. w B. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wskazała, że aspekty postępowania w przedmiocie zawodowej lekarzy, zarówno w fazie postępowania sądowego jak i postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej, reguluje ustawa z dnia 2 grudnia 2010 r. o izbach lekarskich oraz częściowo ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie zauważyć należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie, czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Zakres kognicji sądu administracyjnego określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako: p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a artykułu 3 § 2 ustawy, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, Jak wynika z powyższego o bezczynności lub przewlekłym prowadzeniu postępowania w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. można mówić wtedy, gdy organ administracji publicznej zobowiązany jest do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej w formie określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., tj.: decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Kontrola sądu administracyjnego w sprawach dyscyplinarnych dopuszczalna jest tylko wtedy, gdy przepis szczególny tak stanowi. Pogląd ten jest akceptowany zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego (vide: postanowienia WSA w Warszawie z 3 lipca 2008 r., II SAB/Wa 71/08, z 7 czerwca 2011 r., II SAB/Wa 75/11, z 16 grudnia 2011 r. orzeczenia dostępne w Internetowej Bazie Orzeczeń NSA https://cbois.nsa.gov.pl oraz J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis Warszawa 2006 r., s. 47). Postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy reguluje ustawa z dnia 2 grudnia 2010 r. o izbach lekarskich (Dz.U. z 2016 r. poz. 522). Zgodnie z art. 112 ww. ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej stosuje się odpowiednio przepisy: 1) ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego; nie stosuje się przepisów o oskarżycielu prywatnym, powodzie cywilnym, przedstawicielu społecznym, o postępowaniu przygotowawczym oraz środkach przymusu, z wyjątkiem przepisów o karze pieniężnej; 2) rozdziałów I- III i art. 53 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny. Z powyższej regulacji wynika, że ustawodawca nie poddaje kontroli sądu administracyjnego, postępowania dotyczącego odpowiedzialności zawodowej lekarzy. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do kontroli skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Okręgowej Izby L. na nieetyczne zachowanie lekarza. Skoro przedmiot skargi nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.