II SAB/Bk 13/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Wojewody P. w przedmiocie niesprawdzenia projektu budowlanego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 10 marca 2010r. J. W. złożyła skargę na bezczynność Wojewody P. w przedmiocie niesprawdzenia projektu budowlanego dla przedsięwzięcia inwestycyjnego zaliczanego do kategorii przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko naturalne. Wojewoda P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że nie ma odrębnej procedury sprawdzania projektów budowlanych, a kwestionowana inwestycja została zrealizowana na podstawie ważnego pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sformułowany w niej przedmiot zaskarżenia nie jest objęty zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Na wstępie zauważyć należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie, czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Zakres kognicji sądu administracyjnego określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a artykułu 3 § 2 ustawy, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Jak wynika z powyższego o bezczynności organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. można mówić wtedy, gdy organ ten zobowiązany jest do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej w formie określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., tj.: decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Przedstawiony katalog ma charakter zamknięty, co ma tę konsekwencję, że wniesienie skargi na akt nienależący do niego skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, iż obowiązujące przepisy prawa nie przewidują odrębnej procedury sprawdzania projektów budowlanych. Podlegają one, bowiem weryfikacji wyłącznie przed wydaniem pozwolenia na budowę. Skoro kwestionowana przez skarżącą inwestycja została zrealizowana na podstawie ważnego pozwolenia na budowę, to na tym etapie nie ma już podstaw do kwestionowania przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego. Innym słowy załączony do pozwolenia na budowę - projekt budowlany nie może być przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego, a w konsekwencji nie może podlegać kognicji sądu administracyjnego. Marginalnie jedynie wskazać należy, iż dla zaliczenia danej czynności do katalogu czynności podlegających kontroli sądowoadministracyjnej nie wystarczy, żeby były to czynności podejmowane przez organy administracji publicznej. Jak wskazuje doktryna i judykatura, czynności te, muszą być działaniami o charakterze władczym, publicznoprawnym, podejmowanymi w sprawach indywidualnych, a nadto dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Niewłaściwość sądu w sprawie ze skargi na określony akt lub czynność skutkuje także niewłaściwością w sprawie na bezczynność w odniesieniu do takiego aktu lub czynności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2004 r., sygn. akt OSK 547/04, ONSAiWSA z 2004 r., nr 3, poz. 51). Z tych przyczyn skargę, jako niedopuszczalną Sąd odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono jak w sentencji.