II SAB/Bk 137/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 marca 2017 r. sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Starosty S. w przedmiocie informacji publicznej 1. umarza postępowanie w zakresie wniosku o nakazanie organowi udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej oraz w zakresie wniosku o przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego; 2. w pozostałej części skargę oddala; 3. oddala wniosek w przedmiocie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego. K. K. w skardze wniesionej na bezczynność Starosty Powiatu S. w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2016 roku za pośrednictwem poczty elektronicznej w sprawie udzielenia informacji publicznej domagał się nakazania organowi udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, stwierdzenia, że organ dopuścił się rażącej bezczynności, przyznania od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów i zasądzenia kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wskazując że do chwili wniesienia skargi wnioskowana informacja nie została udostępniona. W odpowiedzi na skargę Starosta S. wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalenie w całości ewentualnie w części wniosku o zasądzenie kosztów w oparciu o art. 206 p.p.s.a., oddalenie w całości wniosku o przyznanie na rzecz skarżącego połowy przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu organ wskazał, iż wniosek skarżącego został rozpoznany, wobec czego zachodzi postawa do umorzenia postępowania w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania skargi zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Organ wskazał, że wnioskowana informacja została udzielona skarżącemu niezwłocznie po otrzymaniu skargi, ponieważ wcześniej wniosek skarżącego nie został odnotowany w systemie, być może z przyczyn wiążących się z wdrażaniem systemu elektronicznego zarządzania dokumentacją - EZD. Wniosek skarżącego przesłany w ramach korespondencji masowej mógł też być potraktowany jako niebezpieczny spam co skutkowało odmową przyjęcia na elektroniczną skrzynkę odbiorczą. Skarżący nie załączył potwierdzenia odbioru wniosku (czy też potwierdzenia jego przeczytania) co z dużym prawdopodobieństwem wskazuje iż zaginiecie wniosku miało uzasadnienie w okolicznościach obiektywnych. Gdyby skarżący wysłał wniosek jako pojedynczy e-mail, a nie w ramach korespondencji masowej do takiej sytuacji by nie doszło. Nadto wskazując na okoliczność, która w jego ocenie mogą dawać podstawę do przyjęcia, że faktycznym celem wniosku było nie uzyskanie informacji, a uzyskanie korzyści majątkowej wnosił o oddalenie wniosku o zasądzenie kosztów. W zakresie żądania przyznania od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy przeciętnego wynagrodzenia organ wskazał, że analogicznie względy przemawiają za oddaleniem tego wniosku. Pismem z dnia 21 stycznia 2017 roku skarżący cofnął skargę w części, to jest w zakresie wniosku o nakazanie organowi udostępnienia informacji publicznej oraz w zakresie przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy przeciętnego wynagrodzenia. Podtrzymał natomiast w niosek w przedmiocie stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności bez rażącego naruszenia prawa oraz zasądzenia kosztów postępowania. W tym zakresie skarżący podniósł, że do bezczynności organu doszło z powodu nierozpoznania wniosku w terminie i faktu tego nie usprawiedliwia wadliwe funkcjonowanie systemu elektronicznego. Powołał się też na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z których wynika, że nieudzielenie informacji z powodu wadliwie funkcjonującego systemu elektronicznego nie usprawiedliwia opóźnienia organu w udzieleniu wnioskowanej informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: W związku z udzieleniem żądanej informacji i cofnięciem skargi w zakresie jej udzielenia i przyznania od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy przeciętnego wynagrodzenia Sąd w tym zakresie postępowanie umorzył stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie Sąd uznał, iż w okolicznościach sprawy nie znajduje uzasadnienia żądanie stwierdzenia, iż bezczynność organu nastąpiła bez rażącego naruszenia prawa. Bezczynność organu jak wynika to z odpowiedzi na skargę była wynikiem wadliwie funkcjonującej poczty elektronicznej spowodowanej względami technicznymi z związku z rozpoczętym od 1 stycznia 2016 roku wdrażania systemu elektronicznego zarządzania dokumentacją EZD oraz wdrażania rygorów wynikających z Krajowych Ram Interoperacyjności, co było związane z relokacją serwerów, rekonfiguracją i reinstalacją jednostek roboczych wchodzących w skład systemu teleinformatycznego oraz rekonfiguracją i reinstalacją oprogramowania. W tych warunkach wniosek skarżącego nie został odnotowany w systemie na co miało wpływ także wysłanie wniosku w ramach korespondencji masowej. Z tych też względów udzielenie informacji było możliwe dopiero z chwilą otrzymania skargi i niezwłocznie taka informacja została udzielona. Skarga do organu wpłynęła w dniu [...] grudnia 2016 roku, a w dniu [...] grudnia 2016 roku organ udzielił wnioskowanej informacji. Zważywszy na fakt, iż żądana informacja nie dotyczyła jakichś szczególnie istotnych kwestii, których organ z różnych względów nie chciał czy nie mógł udzielić należy przyjąć, że nieudzielenie informacji w terminie nastąpiło z przyczyn wskazanych przez organ. Należy też wskazać, że wysłanie wniosku w ramach korespondencji masowej na adres emailowy stwarza ryzyko jej nieodebrania z uwagi na możliwość potraktowania jej przez system jako spam. Stąd też dla uniknięcia takiej sytuacji zainteresowany winien korespondencję wysłać w ramach pojedynczego e-maila, z której to możliwości skarżący nie skorzystał. Z tego też względu w ocenie Sądu nie można uznać, iż ryzyko nieodebrania korespondencji wysłanej na adres emailowy w każdym wypadku obciąża adresata (organ) i przypisania mu zaniedbania wadliwej organizacji pracy czy też odpowiedzialność za nieprawidłowe funkcjonowanie poczty elektronicznej, zwłaszcza w sytuacji gdy system był w fazie wdrażania. Podniesione powyżej okoliczności nie dają podstaw do przypisania organowi bezczynności w udzieleniu wnioskowanej informacji publicznej. I dlatego skarga w tym zakresie podlegała oddaleniu stosownie do art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ze skutkiem nieuwzględnienia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania.