II SAB/Bk 138/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Romanczuk (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2026 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Wójta Gminy S2. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe w sprawie , Skarżący A. S. wniósł 6 listopada 2025 r. do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Wójta Gminy S. (dalej: "Wójt") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie: udzielenie informacji, czy kierownicy podległych jednostek mają obowiązek prowadzenia rejestru wydawanych przez siebie upoważnień i pełnomocnictw; dołączenia skanu rejestru stron z wydanymi upoważnieniami i pełnomocnictwami; dołączenia skanów udzielonych pełnomocnictw i upoważnień. W odpowiedzi na skargę Wójt wyjaśnił, że wskutek złożenia skargi zdecydował o udostępnieniu skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej, czego dokonał pismem z 18 listopada 2025 r. Wniósł m.in. o umorzenie postępowania i stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postepowania, które nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 19 listopada 2025 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis niniejszego zarządzenia doręczono skarżącemu 22 grudnia 2025 r. W wykonaniu natomiast odrębnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 19 listopada 2025 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r., poz. 935., dalej: "p.p.s.a.") przez podanie numeru PESEL strony wnoszącej skargę. Wezwanie doręczono stronie skarżącej również dnia 22 grudnia 2025 r. Skarżący nie usunął ww. braku formalnego skargi, ani nie wniósł wpisu sądowego od skargi w terminie, który upłynął bezskutecznie 29 grudnia 2025 r. Dnia 30 grudnia 2025 r. skarżący nadał na adres sądu pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, w którym wyjaśnił, że skarga stała się bezprzedmiotowa, bowiem w dniu 18 listopada 2025 r. Wójt przesłał na jego emaila brakujące informacje, które były przedmiotem skargi. Skarżący podał, że w związku z tym skarga spowodowała swoją rolę bez ingerencji sądu i nie ma powodu zajmować sądu tą sprawą (k. 17). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie sądu pismo skarżącego z 30 grudnia 2025 r. zawiera jednoznaczną wolę skarżącego co do cofnięcia wniesionej skargi na bezczynność Wójta Gminy S. Wskazuje na to zawarte tam sformułowanie: "Zatem skarga spowodowała swoją rolę bez ingerencji Sądu nie ma więc powodu zajmować powyższą sprawą Sądu." Skarżący wskazał także, że żądaną informację publiczną, objętą skargą na bezczynność, uzyskał dnia 18 listopada 2025 r., co pozostaje zbieżne z twierdzeniem organu o udostepnieniu informacji publicznej skarżącemu tego właśnie dnia. Okoliczność udostępnienia skarżącemu żądanej informacji publicznej znajduje także potwierdzenie w aktach sprawy (k. 16 i nast. akt adm.). W konsekwencji sąd uznał cofniecie skargi za dopuszczalne, stwierdzając, że nie zmierza ono do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (z uwagi na charakter skargi na bezczynność, ani taki akt, ani czynność nie były przedmiotem skargi). Pisemne oświadczenie skarżącego, złożone w piśmie z 30 grudnia 2025 r. jednoznaczne zaś wskazuje, że jego wolą jest "niezajmowanie" sądu przedmiotową sprawą, bowiem skarga odniosła skutek, bez ingerencji sądu. Świadczy to w ocenie sądu o skorzystaniu przez skarżącego z uprawnienia cofnięcia skargi, o którym mowa w art. 60 p.p.s.a. Co więcej, ww. wolę skarżącego potwierdza nieusunięcie przez niego w terminie braku formalnego skargi oraz nieuiszczenie wpisu od skargi. Biorąc pod uwagę treść art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., według którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, orzeczono na tej podstawie jak w sentencji postanowienia.