II SAB/Bk 14/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko, Sędziowie asesor WSA Urszula Barbara Rymarska, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. C. na bezczynność Burmistrza D. w przedmiocie nieterminowego udzielenia odpowiedzi na pismo p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.- Radny Rady Miejskiej w D. K. C. wniósł skargę na bezczynność w postaci nieudzielenia odpowiedzi na jego pismo z dnia 18.11.2004 r. adresowane do Kierownika Biura Obsługi Szkół w D. – jednostki organizacyjnej urzędu miejskiego (w przedmiocie organizacji w szkołach gimnastyki korekcyjnej). W wyniku wezwania do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia i wskazania organu, którego bezczynność skarga obejmuje – wskazał Burmistrza Miasta D. (pismo z 27.01.2005 r. – k. 8). Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 17.05.2005 r. sprecyzował przedmiot sporu w postępowaniu niniejszym w ten sposób, że "skarga na bezczynność nie dotyczy nieudzielenia odpowiedzi w ogóle, a nieudzielenia odpowiedzi w terminie przewidzianym w art. 35 kpa". Domagał się zobowiązania organu do zaprzestania takich "naruszeń terminowego udzielania odpowiedzi na zgłoszone żądania". Burmistrz Miasta D. zarówno w odpowiedzi na skargę, jak i na rozprawie przed sądem wniósł o jej oddalenie. Powołał się na cykliczne powracanie przez skarżącego do tematu gimnastyki korekcyjnej, na które to postulaty udzielała mu odpowiedzi Rada Miejska w D. w 2004 r. (uchwała z [...].06.2004 r. nr [...], protokół sesji Rady z dnia 09.12.2004 r.) oraz aktualne stanowisko Rady zawarte w uchwale z dnia [...].03.2005 r. nr [...] i swoją odpowiedź z dnia 14.03.2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z mocy § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z mocy powyższej regulacji prawnej nie wszystkie formy działalności administracji publicznej podlegają kontroli sądów administracyjnych, a wyłącznie wskazane w powyżej wskazanym przepisie. Do wyłączonych spod kognicji sądownictwa administracyjnego należy przedmiot skargi w sprawie niniejszej – na niedotrzymanie terminów w zakresie udzielenia odpowiedzi na pismo skarżącego kierowane do jednostki organizacyjnej urzędu miejskiego dotyczące organizacji gimnastyki korekcyjnej na terenie szkół. Faktycznie jest to skarga na działalność urzędu w trybie działu VIII kpa. Przepisy art. 121 i nast. kpa regulują kwestie związane z procedurą wnoszenia i załatwiania takich skarg oraz wskazują organy uprawnione do rozpatrywania pism stanowiących skargi. Informacji w tym przedmiocie udzielił już skarżącemu Prezes SKO w piśmie z dnia 31.01.2005 r. nr [...]. Reasumując – z mocy regulacji art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga w sprawie niniejszej nie podlegała rozpoznaniu przez sąd administracyjny, była więc niedopuszczalna. Jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Dlatego orzeczono jak na wstępie.