II SAB/Bk 14/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi K. K. na bezczynność i przewlekłość Komendanta Powiatowego Policji w Bielsku Podlaskim w przedmiocie wysokości należnego wynagrodzenia p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu K. K. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. , K. K. (dalej: "skarżący") w piśmie z 27 stycznia 2026r. złożonym w formie elektronicznej za pośrednictwem platformy e-doręczenia wniósł do tut. sądu administracyjnego – za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w Bielsku Podlaskim - skargę na bezczynność i przewlekłość Komendanta Powiatowego Policji w Bielsku Podlaskim w wypłacie należnego uposażenia funkcjonariusza z wnioskiem o stwierdzenie rażącego naruszenia prawa, wymierzenie grzywny, zasądzenie sumy pieniężnej oraz zobowiązanie organu do wykonania obowiązku wraz z wyrównaniem zaległych świadczeń. Do skargi skarżący dołączył dokument elektroniczny z dnia 3 stycznia 2026r. zatytułowany "wniosek o wyjaśnienie podstawy braku wypłaty uposażenia – styczeń 2026". Wraz ze skarga został uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 zł (k. 13). Powyższa skarga wraz z dołączonymi do niej dokumentami została przesłana do tut. sądu przez organ w formie elektronicznej za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 10 lutego 2026r. W związku z tym, że skarga wniesiona w formie dokumentu elektronicznego nie została podpisana przez skarżącego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (tj. stosownie do art. 46 § 2a ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. 2026, poz. 143; dalej: "p.p.s.a."), zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Białymstoku z 10 lutego 2026 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez jej podpisanie oraz podanie numeru PESEL. W wezwaniu do usunięcia ww. braków formalnych zamieszczono również pouczenie m.in. o treści art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. Przedmiotowe wezwanie zostało wysłane na adres e-PUAP skarżącego i odebrane przez niego w dniu 11 lutego 2026r. (k. 44). W wyznaczonym terminie, który upłynął 18 lutego 2026 r., skarżący nie podpisał skargi ani nie wskazał numeru PESEL. Natomiast w dniu 13 lutego 2026r. Skarżący za pośrednictwem platformy e-PUAP skierował do sądu pismo, w którym złożył replikę na odpowiedź organu na skargę. W kolejnym piśmie z dnia 15 lutego 2026r. przesłanym za pośrednictwem platformy e-PUAP złożył "pismo uzupełniające stan faktyczny – brak wypłaty uposażenia (stan na 15.02.2026)". Natomiast w piśmie z dnia 11 marca 2026r., przesłanym również za pośrednictwem platformy e-PUAP, zatytułowanym "wniosek – uzupełnienie braku formalnego skargi – podpis skargi sygn. akt II SAB_Bk 14_26" skarżący oświadczył, że przekazuje podpisaną skargę i jako załącznik dołączył "skarga WSA II SAB_Bk 14_26_podpisana.pdf". Z notatki urzędowej sporządzonej w dniu 11 marca 2026r. i dołączonej do akt niniejszej sprawy wynika jednak, że przesłany przez skarżącego załącznik nr 1 nie jest otwieralny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto, stosownie do art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Przepis § 2b dodaje, że zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Przeprowadzona w sprawie weryfikacja wykazała, że skarga wniesiona przez skarżącego nie została podpisana w żaden ze sposobów wskazanych w art. 46 § 2a p.p.s.a. Jak stanowi zaś art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunku formalnego, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Treść powyższych przepisów nie pozostawia wątpliwości, że brak podpisania skargi jest brakiem, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i stanowi podstawę odrzucenia skargi. Z treści wyżej wymienionego przepisu wynika jednoznacznie, że w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Za każdym razem, gdy strona składa pismo w formie elektronicznej do akt sprawy prowadzonej w formie papierowej winien być dołączony raport weryfikacji podpisu elektronicznego (por. postanowienie NSA z 24 czerwca 2025 r., sygn. akt II FSK 672/25, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Kwestia nieopatrzenia załączników do formularza pisma ogólnego przesyłanego do sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej jednym z rodzajów podpisu elektronicznego była przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21 stwierdził, że zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP (Elektroniczna Platforma Usług Administracji Publicznej), należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W związku z tym, że skarga wniesiona prze skarżącego w formie dokumentu elektronicznego (za pośrednictwem platformy e-doręczenia) nie została przez niego podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. sądu z 10 lutego 2026r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Wezwanie to zostało skierowane do skarżącego za pośrednictwem platformy e-PUAP. Jak wynika z akt sprawy (UPD – k. 44) skarżący odebrał to wezwanie w dniu 11 lutego 2026 r. Termin do podpisana skargi upłynął zatem z dniem 18 lutego 2026r. Do tej daty skarżący nie przedłożył sądowi podpisanej skargi. Wyjaśniająco należy przy tym wskazać, że sąd podziela linię orzeczniczą, wedle której wniesienie skargi do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego innego niż e-PUAP nie daje podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jeżeli zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. skarga została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i na podstawie art. 54 § 2 p.p.s.a. została przekazana przez ten organ na elektroniczną skrzynkę podawczą e-PUAP sądu administracyjnego. Taka właśnie sytuacja przekazania skargi systemem e-PUAP zaistniała w niniejszej sprawie, jednakże z uwagi na brak opatrzenia skargi wniesionej drogą elektroniczną którymkolwiek z podpisów, o których mowa w art. 46 § 2a p.p.s.a. oraz też z uwagi na brak jej podpisania przez skarżącego, nie można uznać, że została wniesiona skutecznie. Z uwagi zatem na fakt, że Skarżący w zakreślonym terminie nie podpisał skargi s r. (a Wa/zasadnieniem doręczyć:ąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono w pkt 2 na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.