II SAB/Bk 175/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 września 2018 r. wniosku T. L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 czerwca 2018 r. w sprawie ze skargi T. L. na bezczynność Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w B. w przedmiocie wypłaty świadczenia p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu T. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w B. w przedmiocie wypłaty świadczenia, o którym mowa w art. 101 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (j.t. Dz.U. 2018, poz. 730). Na mocy postanowienia referendarza sądowego tut. Sądu z dnia 23 marca 2018 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, natomiast na mocy pisma Zastępcy Sekretarza Okręgowej Rady Adwokackiej w B. z dnia [...] maja 2018 r., do prowadzenia sprawy skarżącego został wyznaczony adwokat M. S. Wyrokiem z dnia 19 czerwca 2016 r. Sąd skargę oddalił. Na rozprawie, na której zapadł ww. wyrok stawiła się aplikantka radcowska G. B. działająca z upoważnienia radcy prawnego R. D., któremu adwokat M. S. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego. W dniu 29 czerwca 2018 r. skarżący działający osobiście złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 czerwca 2018 r., jednocześnie wnosząc o sporządzenie ww. uzasadnienia. W uzasadnieniu wskazał, że ustanowiony mu pełnomocnik z urzędu nie dopełnił swoich obowiązków, pomimo tego, że powinien był złożyć przedmiotowy wniosek w imieniu skarżącego. W dniu 4 lipca 2018 r. adwokat M. S. złożył w tut. Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 czerwca 2018 r. oraz wniosek o sporządzenie ww. uzasadnienia. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że nieznane mu było stanowisko skarżącego, który zgłosił się do jego kancelarii po raz pierwszy dopiero w dniu 4 lipca 2018 r. żądając wyjaśnień w sprawie zaniechania przez pełnomocnika dokonania koniecznych czynności procesowych. Pełnomocnik wskazał ponadto, że przywrócenie terminu jest uzasadnione faktem, że w tut. Sądzie toczy się wiele spraw skarżącego, w których reprezentuje go kilku pełnomocników oraz przemawia za tym art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Wskazał także, że przeszkoda do złożenia wniosku ustała w dniu 4 lipca 2018 r., kiedy to skarżący stawił się po raz pierwszy w jego kancelarii. Do pisma pełnomocnik załączył skierowane do niego pismo skarżącego datowane na dzień 29 czerwca 2018 r., w którym skarżący zwraca się do niego m.in. z prośbą o złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w niniejszej sprawie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. W ocenie Sądu wniosek podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie 7-dniowego terminu do wniesienia wniosku liczonego od chwili ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wymienione ustawowe przesłanki przywrócenia terminu muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony. Uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w dniu 19 czerwca 2018 r. wyroku, jest w przedmiotowej sprawie bezsporne, podobnie jak spowodowanie przedmiotowym uchybieniem ujemnych skutków dla strony, w postaci braku możliwości wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego, niekorzystanego dla niej wyroku. Sąd, rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności procesowej stwierdził jednak, że nie spełnia on warunku formalnego z art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżący nie wykazał bowiem aby wniosek o przywrócenie terminu złożył w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek skarżącego nie wskazuje na żadne okoliczności uprawdopodobniające dochowanie ww. przesłanki, w szczególności zaś nie zawiera daty ustania przyczyny uchybienia terminu. W konsekwencji brak jest możliwości dokonania sądowej oceny, czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności, nie jest spóźniony. Okoliczność ta nie wynika także z akt sądowych, zaś Sąd nie może domniemywać, czy strona uchybiła ww. terminowi czy też nie. Na marginesie należy także zauważyć, że wniosek pełnomocnika skarżącego z dnia 6 lipca 2018 r., także należałoby ocenić jako spóźniony. Z jego treści również nie wynika, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do dokonania wnioskowanej czynności. Z całą pewnością nie można przyjąć za tą datę 4 lipca 2018 r. Data stawienia się skarżącego po raz pierwszy w kancelarii pełnomocnika wyznaczonego z urzędu nie jest bowiem równoznaczna z chwilą, w której skarżący dowiedział się o treści zapadłego wyroku. Skoro zaś na rozprawie w dniu 19 czerwca 2018 r. stawiła się aplikantka radcowska, działająca z pośredniego upoważnienia adwokata M. S., ww. data nie może zostać uznana za chwilę ustania przyczyny uchybienia terminu po stronie pełnomocnika. Zauważyć przy tym należy, że rolą profesjonalnego pełnomocnika jest podejmowanie takich działań oraz czynności procesowych, które zawsze mają na celu słuszny interes jego mocodawcy, nawet w sytuacji, gdy mocodawca ten z pełnomocnikiem nie kontaktuje się. Jak wskazuje się w orzecznictwie, to na pełnomocniku będącym profesjonalistą spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy i sprawowania nadzoru nad wykonywanymi czynnościami, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. W sytuacjach, zaś gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy, zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw (por. wyrok NSA z dnia 2 października 2015 r. II OSK 148/17, Lex nr 1987030). W przedmiotowej sprawie nie została zatem spełniona przesłanka, o której mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd nie dokonywał merytorycznej oceny, czy argumenty powołane przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodabniają, że uchybił oni terminowi do złożenia wniosku o uzasadnieniu ww. wyroku tut. Sądu bez swojej winy. Wskazać jedynie należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy, nie jest wystarczające powoływanie się na brak winy skarżącego w braku dokonania przedmiotowej czynności w terminie, lecz dla spełnienia przesłanek z art. 86 § 1 p.p.s.a. konieczne byłoby również uprawdopodobnienie braku winy pełnomocnika w uchybieniu tego terminu. Wniosek o przywrócenie terminu podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 1 p.p.s.a.