II SAB/Bk 19/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. D. na bezczynność Burmistrza S. w przedmiocie sprzedaży lokalu mieszkaniowego w trybie bezprzetargowym p o s t a n a w i a odrzucić skargę Skarżąca H. D. skargą wywiedzioną do sądu administracyjnego zarzuciła Burmistrzowi S. bezczynność związaną z nieprzeprowadzeniem ponownego postępowania dotyczącego sprzedaży w trybie bezprzetargowym zajmowanego przez nią lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna z racji braku wyczerpania przez skarżącą służącego jej w postępowaniu administracyjnym środka odwoławczego do zwalczania bezczynności organu na etapie przedsądowym. Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Jak stanowi art. 52 § 2 w/w ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W wypadku skargi na bezczynność organu administracji, środkiem zaskarżenia na etapie postępowania administracyjnego regulowanego przepisami kodeksu administracyjnego, jest zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 kpa. Służy ono na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub w ustalonym w myśl art. 36 kpa do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W przedmiotowej sprawie skarżąca zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2007r. została wezwana do wykazania, że składała zażalenie na bezczynność Burmistrza S. do organu wyższego stopnia. Pismem procesowym z dnia [...] czerwca 2007r. skarżąca poinformowała "że wcześniej składała pisma do Burmistrza i szczegółowo uzasadniała dlaczego nie zgadza się z jego stanowiskiem". Jako, że skarżąca nie wykazała, iż składała zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność Burmistrza S. jak i z akt sprawy nie wynika, by jej skargę poprzedziło opisane w art. 37 § 1 kpa zażalenie, Sąd uznał, że jeden z formalnych warunków dopuszczalności skargi nie został spełniony i odrzucił ją stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 52 § 1 tejże ustawy.