II SAB/Bk 2/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Rady Miejskiej w S. w przedmiocie rozparzenia skargi na Burmistrza S. p o s t a n a w i a odrzucić skargę Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności. W dniu 6 września 2012 r. została podpisana umowa pomiędzy Gminą S. - reprezentowaną przez Burmistrza S. a K. K. dotycząca dowożenia dziecka i zapewnienie opieki w czasie przejazdu do szkoły. W umowie zostały określone warunki na jakich będzie wykonywany dowóz oraz sprecyzowano koszt wykonania tej usługi, równoważny z kosztem zakupu biletu miesięcznego ulgowego uczniowskiego. W dniu 1 października 2012 r. K. K. złożyła wniosek o sporządzenie aneksu do powyższej umowy, który uwzględniałby zwrot kosztów przejazdu opiekuna środkami komunikacji publicznej. Burmistrz S. odmówił sporządzenia aneksu. W związku z powyższym, pismem z dnia 6 listopada 2012 r. K. K. złożyła do Rady Miejskiej w S. skargę na Burmistrza S. Skarga była rozpatrywana na sesji Rady w dniu 22 listopada 2012 r. Po jej rozpatrzeniu Rada postanowiła nie podejmować uchwały w tym zakresie. O fakcie tym poinformowano K. K. w piśmie z dnia 4 grudnia 2012 r. W konsekwencji K. K. złożyła skargę do sądu administracyjnego na bezczynność Rady Miejskiej w S. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie i podniósł, że skarga z dnia 6 listopada 2012 r. na Burmistrza S. została złożona w trybie postępowania skargowego uregulowanego działem VIII kpa. Stronie niezadowolonej z załatwienia skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu bowiem jej przedmiot nie mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, określonym w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Rozstrzygająca w niniejszej sprawie jest okoliczność, że skarga K. K. na Burmistrza S. została rozpoznana przez Radę Miejską w trybie Działu VIII kpa "Skargi i wnioski". Sposób zakończenia postępowania zainicjowanego takim środkiem zaskarżenia, jak również sposób procedowania wywołanego jego wniesieniem, nie podlega jednak kognicji sądów administracyjnych. Skarga w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest środkiem kontroli w tym sensie sformalizowanym, że może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 7 p.p.s.a. tj. od decyzji, postanowień, aktów prawa miejscowego, aktów nadzoru, innych aktów lub czynności organów administracji dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, interpretacji podatkowych wydawanych w sprawach indywidualnych, jak również na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. może dotyczyć bezczynności polegającej na niewydaniu decyzji lub postanowienia. Sąd administracyjny nie jest natomiast właściwy do rozpoznawania skarg, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg podnoszących zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, a więc skarg tzw. powszechnych (obywatelskich) wymienionych w art. 227 kpa, wnoszonych na podstawie przepisów Działu VIII kpa "Skargi i wnioski". Również w zakresie właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje sposób załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ (art. 237 § 1 i § 3 kpa). Jeśli zatem określone pismo stanowi taką skargę – nie istnieją inne sposoby jej załatwienia poza uregulowanymi w Dziale VIII kpa. Procedurę tę zastosowano w sprawie niniejszej. Skoro przedmiot sprawy nie należy do kognicji sądów administracyjnych, a taka sytuacja ma miejsce w przypadku postępowań toczących się na podstawie przepisów Działu VIII kpa, to niedopuszczalne jest nie tylko kwestionowanie przed sądem działania organu w tym postępowaniu, ale również jego niedziałania. W takich sprawach niedopuszczalność skargi wyłącza możliwość merytorycznego wypowiadania się przez sąd o kwestiach zasadności skargi obywatelskiej, jak również o kwestiach związanych z jej rozpoznawaniem. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji