II SAB/Bk 206/20
WyrokWSA w Białymstoku2021-01-21
Skład orzekający: Grażyna Gryglaszewska, Małgorzata Roleder, Elżbieta Trykoszko
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, jeśli żądana informacja została już udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, mimo że wnioskodawca żąda jej w innej formie?Ratio decidendi
Organ nie pozostaje w bezczynności, jeśli udostępnił informację publiczną w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, nawet jeśli wnioskodawca żądał jej w innej formie. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji w tych publikatorach wyklucza obowiązek jej dodatkowego udzielania na wniosek w innej formie.Stan faktyczny
Skarżący R. S. zwrócił się do Prezesa Sądu Okręgowego w Ł. o udostępnienie kopii wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych w 2017 roku, zarejestrowanych pod symbolem 031, dopuszczając możliwość wydania ich na płycie CD. Organ poinformował, że żądane wyroki są opublikowane w portalu orzeczeń. Skarżący złożył skargę na bezczynność organu, domagając się stwierdzenia bezczynności, zasądzenia kwoty 5.000 zł oraz zwrotu kosztów. Organ wniósł o oddalenie skargi, argumentując, że informacja została już udostępniona w BIP.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Ł. w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę.
Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności.
Skarżący – R. S. w piśmie z 3 września 2020 r. (data wpływu do organu 7 września 2020 r.), skierowanym do Prezesa Sądu Okręgowego w Ł. wniósł o udostępnienie kopii wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami wydanymi w roku 2017, zarejestrowanymi w repertorium C pod symbolem 031, dopuszczając możliwość wydania mu wyroków na płycie CD.
W dniu 16 września 2020 r. organ odpowiedział na wniosek, wskazując że żądane wyroki w sprawach wraz z uzasadnieniami opublikowane są w portalu orzeczeń Sądu Okręgowego w Ł.
R. S. w dniu 5 listopada 2020 r. złożył do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu i wniósł o stwierdzenie bezczynności organu; zasądzenie od organu na jego rzecz kwoty 5.000 zł oraz zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi podał, że we wniosku z 3 września 2020 r. zwrócił się do organu o udostępnienie informacji publicznej. Pomimo upływu 2 miesięcy organ nie udostępnił mu wnioskowanej informacji.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podniósł, że tryb wnioskowy przewidziany jest jedynie dla informacji, których nie zamieszczono w BIP lub centralnym repozytorium. Organ zwolniony jest zatem z obowiązku udostępnienia informacji, która została ujawniona w BIP lub centralnym repozytorium. W tej sytuacji skarżący nie ma podstaw do żądania od Prezesa dokonywania wydruku, nagrania na płytę CD i przesyłania wnioskowanej informacji na wskazany adres. W sytuacji, gdy żądana przez skarżącego informacja publiczna została udostępniona w BIP, nie mógł mieć zastosowania przepis art. 14 ustawy, stanowiący, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodny z wnioskiem. Przepis ten reguluje, bowiem sposób udostępnienia informacji publicznej, a więc nie dotyczy sytuacji, gdy informacja publiczna została już udostępniona w BIP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Rozpoznawana sprawa dotyczy skargi na bezczynność organu w załatwieniu wniosku strony z 3 września 2020 r. w zakresie objętym żądaniami, co do których organ, w piśmie z 16 września 2020 r., poinformował wnioskodawcę, że istnieje możliwość zapoznania się z wydanymi wyrokami, (których sygnatury zostały podane) wraz z uzasadnieniami na Portalu Orzeczeń.
Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:
1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Jednocześnie sąd na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w myśl art. 149 § 2 P.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. W przypadku nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że był on zobowiązany na podstawie obowiązujących przepisów prawa do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi. Ocena, co do bezczynności organu, dokonana być musi na gruncie właściwego dla załatwienia sprawy prawa materialnego, gdyż ono rozstrzyga o legitymacji organu oraz wynikających z przepisów uprawnieniach i obowiązkach.
W sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej stwierdzenie bezczynności wymaga w pierwszej kolejności potwierdzenia tego, że informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1330, dalej powoływana jako ustawa) oraz, że żądanie jej udzielenia zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego do udostępniania informacji publicznej.
Prezes Sądu Okręgowego w Ł. niewątpliwie należy do podmiotów, na których ciąży ustawowy obowiązek udostępniania informacji publicznych. Stosownie bowiem do treści art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. W świetle art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z 27 lipca 2001 r. o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2072 ze zm.) organem sądu okręgowego jest prezes tego sądu. Prezes sądu okręgowego należy zatem do organów władzy publicznej, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy i z tego względu jest obowiązany do udostępniania informacji publicznych będących w jego posiadaniu (vide: wyroki NSA: z 8 lutego 2011 r., I OSK 1938/10, LEX nr 1092104; z 11 sierpnia 2011 r., I OSK 933/11, LEX nr 1165432).
W niniejszej sprawie bezsporny pozostaje również publiczny charakter informacji objętych wnioskiem skarżącego z 3 września 2020 r. We wniosku skarżący domagał się od Prezesa Sądu Okręgowego w Ł. udostępnienia kopii wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych w roku 2017, zarejestrowanych w repertorium C pod symbolem 031. W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że wyroki sądowe są jawne i wraz z uzasadnieniami (jako integralną ich częścią) stanowią informację publiczną. Treść orzeczenia sądu stanowi przy tym nie tylko informację o sprawach publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy, ale stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. "a" ustawy jest także rodzajem informacji dotyczącej treści i postaci dokumentu urzędowego. Orzeczenia sądowe z uzasadnieniami, jako wydane w sprawie przez sąd, w ramach jego działalności orzeczniczej opartej na przepisach prawa powszechnie obowiązującego, są zatem danymi publicznymi i podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej (vide: wyroki NSA: z 25 listopada 2016 r. I OSK 1106/16; z 16 stycznia 2018 r., I OSK 784/16, pub. CBOSA).
Załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej może przybrać postać:
1) czynności materialno-technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej;
2) pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać;
3) pisma informującego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej;
4) pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej lub zastosowania tego trybu w sytuacji, gdy z treści wniosku wynika, że wnioskodawca żąda udostępnienia w trybie szczególnym;
5) decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 1 ustawy - akt ten jest wydawany w przypadku odmowy udostępnienia informacji, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy, udostępnieniu na wniosek podlega każda informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium. Oznacza to tym samym, że informacje udostępnianie we wspomnianych publikatorach nie podlegają udostępnieniu na wniosek.
Spór między stronami wynika z faktu, że skarżący złożył wniosek o udzielenie informacji publicznej, której w ocenie organu jako podlegającej udostępnieniu we wskazanych publikatorach nie udostępnia się w żądany we wniosku sposób. Skarżący nie przeczy temu, że informacje, o które wystąpił zostały udostępnione do publicznej wiadomości w Portalu Orzeczeń jako obowiązującym publikatorze, ale podniósł, że organ nie zrealizował jego wniosku co do formy w jakiej oczekiwał udzielenia informacji tj. nie otrzymał kopii wyroków z uzasadnieniami lub w formie zapisu na płycie CD.
Sąd w składzie orzekającym w sprawie, nie podziela zarzutów skarżącego.
Organ w ustawowym terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, określonym w art. 13 ust. 1 ustawy, udzielił skarżącemu prawidłowej odpowiedzi. Skarżący, nie może oczekiwać, że orzeczenia sądu w formie zanonimizowanej i opublikowanej w internecie, w ogólnodostępnym Portalu Orzeczeń, dodatkowo będą mu przesyłane w innej formie. Organ nie ma takiego obowiązku, przeciwnie, jeśli informacje udostępnił w drodze ich ogłoszenia i stały się ogólnodostępne, wykluczona jest możliwość dodatkowego ich udzielania w formie kopii lub zapisu na płycie CD. Skarżący nie kwestionuje faktu publikacji orzeczeń jak również możliwości zapoznania się z nimi. Organ wskazał sygnatury wszystkich spraw, których dotyczył wniosek. Dlatego stwierdzić należy, że organ nie pozostawał w bezczynności. Organ administracji publicznej, do którego skierowany został wniosek, zwolniony jest z obowiązku udostępnienia informacji, która została ujawniona w BIP lub centralnym repozytorium. Dlatego stwierdzić należy, że Prezes Sądu Okręgowego w Ł. nie pozostawał w bezczynności.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę jako całkowicie bezpodstawną
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło