II SAB/Bk 25/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie; 2. oddalić wniosek skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca – E. G. reprezentowana przez r. pr. B. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, datowaną na dzień 7 lutego 2017 r., skargę na bezczynność Wójta Gminy W. w sprawie udzielenia informacji publicznej. W skardze zawarto wniosek o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego (art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie skargi ewentualnie umorzenie postępowania. Wyjaśnił, że w dniu 22 lutego 2017 r. udzielił skarżącej odpowiedzi na większość z postawionych przez nią pytań, zaś w dniu 23 lutego 2017 r. przesłał również decyzję odmawiającą dostępu do informacji publicznej w części zakresu zapytania. W piśmie procesowym z dnia 14 marca 2017 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej oświadczył, że wycofuje skargę w powyższej sprawie wobec udzielenia wnioskowanej informacji, co w jego ocenie jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Dodatkowo, na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrócił się o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Oświadczenie o cofnięciu skargi wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów postępowania zostało podtrzymane w piśmie procesowym z dnia 7 kwietnia 2017 r. (data nadania). Organ w piśmie procesowym z dnia 29 marca 2017 r. (data nadania) wniósł o odstąpienie przez Sąd od obciążania go kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skutkuje to bezprzedmiotowością, a w konsekwencji umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Bezprzedmiotowością, a następnie umorzeniem postępowania, ale "z innych przyczyn" na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skutkuje także uwzględnienie skargi przez organ ramach jego kompetencji autokontrolnych w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. W myśl tej regulacji organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Z treści tej regulacji wynika, że stwierdzenie przez organ czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa jest warunkiem uznania, że doszło do uwzględnienia skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie organ udzielił żądanej informacji, nie dokonując jakiejkolwiek oceny czy bezczynność, jakiej się dopuścił miała miejsce bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Nie można zatem uznać, mimo udzielenia żądanej informacji publicznej, że organ uwzględnił skargę w ramach autokontroli w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Wobec uznania, że w sprawie nie doszło do skutecznego uwzględnienia skargi w trybie autokontroli Sąd związany jest oświadczeniem o cofnięciu skargi. Nie znajdując przeciwwskazań wymienionych w art. 60 P.p.s.a., sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne. Procesowym skutkiem rezygnacji skarżącej z sądowej kontroli zaskarżonej bezczynności jest umorzenie postępowania. W przypadku zaś cofnięcia skargi nie ma możliwości zastosowania art. 201 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.