II SAB/Bk 27/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosków o przyznanie pomocy społecznej oddala skargę W dniu 07.10.2004r. K. M. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Z. oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w kilku wypunktowanych postępowaniach z jego wniosków. Na wezwanie Sądu pismem z dnia 14.10.2004r. sprecyzował żądania (k-8). Ponieważ dotyczyły one kilku różnych spraw i organów, poszczególne sprawy zostały rozdzielnie zarejestrowane. Niniejsza skarga obejmuje "bezczynność SKO w Ł. z dnia 02.10.2004r. wpływ 04.10.2004r." jak sprecyzował skarżący. Ani w skardze z dnia 07.10.2004r., ani w jej sprecyzowaniu pismem z dnia 14.10.2004r. skarżący nie wyjaśnił, na czym miała polegać bezczynność organu II instancji – SKO w przedmiotowej sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi. Wskazało na wykonane przez siebie czynności, w tym wyznaczenie skarżącemu terminu do wykazania" jakich merytorycznych wniosków skarga na bezczynność dotyczy". K. M. nie odpowiedział na to wezwanie. Nadto SKO podniosło fakt nie upłynięcia dla organu ustawowego terminu na rozpoznanie wniosku, co pozbawia zasadności skargę na bezczynność. Wyjaśnił, jakie postępowania były prowadzone z wniosków skarżącego, podając daty wydanych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej P.S.A. – z dnia 30.08.2002 r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działania lub bezczynność są przedmiotem skargi. Niemniej stosownie do treści art. 98 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002 r. (Dz. U. nr 153, poz. 1271) – w okresie 2 lat od wejścia w życie ustawy P.S.A. skargi wniesionej bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli została wniesiona w terminie, o którym mowa w art. 53 § 1 P.S.A. sąd ten nie odrzuca, a przekazuje organowi nadając bieg. Dlatego mimo wniesienia niniejszej skargi bezpośrednio do sądu – nie podlegała ona odrzuceniu, a nadano jej bieg. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14.03.1999 r. w sprawie III SA 7254/98, lex nr 43843). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, bowiem zażalenie, o którym mowa w podanym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002 r. i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 cyt. ustawy. Przepis art. 37 kpa wprost stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia. Zaś art. 52 § 2 P.S.A. dając definicję "wyczerpania środków zaskarżenia" stanowi, że należy pod tym pojęciem rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zważywszy, że na niezałatwienie sprawy w terminie ustawodawca przewidział, jak wyżej wskazano "środek zaskarżenia" w postaci zażalenia do organu wyższego szczebla i zważywszy, że Samorządowe Kolegia Odwoławcze są organami, które nie posiadają nad sobą organu wyższego szczebla – w sytuacji skargi na bezczynność tego organu nie ma możliwości wyczerpania warunku wniesienia zażalenia w trybie art. 37 kpa przed wniesieniem skargi na bezczynność SKO. Dlatego skarga na bezczynność w sprawie niniejszej podlegała merytorycznemu rozpatrzeniu, mimo niespełnienia wymogu zażaleniowego. Podlegała ona oddaleniu. Z redakcji pisma z dnia 02.10.2004r. adresowanego do SKO w Ł. (akta administracyjne dołączone do odpowiedzi na skargę) wynika, że zawiera ono odwołanie od czterech wskazanych w nim decyzji w sprawie zasiłków z opieki społecznej: - z dnia [...].09.2004r. oraz trzech decyzji z dnia [...].09.2004r. Na odwrocie została zawarta następująca treść: "skarga na bezczynność. Wnoszę o stwierdzenie bezczynności MOPS w Z. z wniosków od maja 2004r. do września 2004. Strona złożyła w miesiącach maj-wrzesień wnioski do MOPS w Z. o przyznanie pomocy zgodnie z art. 26 ustawy o pomocy społecznej. Do dnia dzisiejszego nie otrzymała decyzji w w/w sprawach". Zgodnie z treścią art. 35 § 1 kpa organy administracji państwowej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki i jak stanowi § 3 tego przypisu – załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później, niż w ciągu miesiąca czasu, a sprawy skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W sprawie niniejszej odwołanie od czterech decyzji z [...].10.2004r. wpłynęło do MOPS w Z. w dniu 04.10.2004r. – jako do organu I instancji (data stempla) i następnie zostało przesłane organowi odwoławczemu, który zgodnie z wyżej merytorycznym przepisem art. 35 § 3 kpa miał miesiąc czasu na jego rozpoznanie. Zatem wniesiona dnia 7.10.2004r. skarga na bezczynność SKO w Ł. w sposób oczywisty pozostaje bezzasadna. Skoro organowi nie upłynął ustawowy termin przewidziany do załatwienia danej sprawy – skargę na bezczynność tego organu należy uznać za oczywiście bezzasadną. Powyższe obejmuje także "bezczynność SKO" na zawartą "skargę na bezczynność MOPS" na odwrocie pisma z dnia 2.10.2004r. Przede wszystkim nie upłynął organowi termin do załatwienia tegoż pisma, po wtóre strona wezwana do sprecyzowania, jakiej konkretnej sprawy "skarga na bezczynność" dotyczy (K. M., jak wynika z akt sprawy miał wiele spraw w organie I instancji) – nie sprecyzował zakresu postępowania SKO. Dlatego nie można zarzucić organowi bezczynności. Powyższej oceny nie zmieniałby nawet fakt braku późniejszej reakcji SKO, co skarżący podnosił na rozprawie w dniu 25.01.2005r. Skarga na bezczynność w postaci niezałatwienia pisma strony które wpłynęło dnia 4.10.2004r. do organu, wniesiona dnia 7.10.2004r. – pozostaje bezzasadna niezależnie od późniejszego zachowania się organu. Jest zatem przedwczesna. Na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak na wstępie.