II SAB/Bk 3/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.T. na bezczynność Wojewody P. w przedmiocie niewydania postanowienia o odroczeniu rozprawy administracyjnej w sprawie wywłaszczenia nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę Skarga niniejsza została wniesiona na tle następujących zdarzeń prawnych. Na skutek wszczętego w dniu [...] września 2005 r. postępowania w sprawie wywłaszczenia nieruchomości, stanowiącej własność C.T. Wojewoda P. pismem z dnia [...] września 2005 r. zawiadomił o rozprawie administracyjnej, a następnie, po przeprowadzeniu rozprawy, na wniosek skarżącego w dniu [...] listopada 2005 r., zawiesił z urzędu postępowanie wywłaszczeniowe. Postępowanie to następnie podjął [...] listopada 2005 r., po czym wyznaczono termin rozprawy na dzień [...] sierpnia 2007 r., którą to rozprawę na wniosek C.T. odroczono do dnia [...] września 2007 r. W tym dniu rozprawa została przeprowadzona. W rozprawie, oprócz pełnomocnika Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad i rzeczoznawcy majątkowego, uczestniczył A.B., który przedłożył kserokopię pisma informującego, że pełnomocnik C.T. jest hospitalizowany. (składając zaświadczenie potwierdzające jego pobyt w szpitalu). W dniu [...] października 2007 r. C.T. złożył do organu II instancji zażalenie na niezałatwienie przez organ I instancji wniosku o odroczenie rozprawy administracyjnej wyznaczonej na dzień [...].09.2007 r. Minister Budownictwa, postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...], uznał zażalenie za bezprzedmiotowe, wskazując przy tym, iż odroczenie rozprawy administracyjnej jest czynnością materialno-techniczną, na którą nie przysługuje zażalenie. Czynność taka nie wymagała zdaniem Ministra wydania odrębnego postanowienia. Następnie C.T. złożył do tutejszego sądu administracyjnego niniejszą skargę zarzucając organowi I instancji bezczynność polegającą na niewydaniu postanowienia o odroczeniu rozprawy administracyjnej i podtrzymując zarzuty wskazane w zażaleniu. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i przychylił się do argumentacji Ministra Budownictwa zawartej w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 artykułu 3 § 2 ww. ustawy, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W myśl tego przepisu zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy art. 3 § 2 pkt 1 – 4 p.p.s.a. zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Rozstrzygnięcie o odroczeniu rozprawy w postępowaniu administracyjnym (pozytywne o odroczeniu, negatywne o odmowie) nie jest podejmowane w żadnej z wyżej wymienionych form załatwienia sprawy. Czynności związane z odroczeniem rozprawy administracyjnej należą bowiem do typowych czynności technicznych, podejmowanych w toku postępowania przez osobę prowadzącą rozprawę administracyjną. Nawet jeżeli przybrałyby one formę postanowienia, to byłoby to postanowienie niezaskarżalne zażaleniem (art. 94 kpa regulujący kwestię odroczenia rozprawy administracyjnej nie przewiduje zażalenia, a w postępowaniu administracyjnym przysługuje ono jedynie wtedy, gdy kodeks tak stanowi, zgodnie z art. 141 § 1 kpa), a jednocześnie nie byłoby postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Zatem nierozpatrzenie wniosku o odroczenie rozprawy jako czynność nie mieszcząca się w kategorii aktów i czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skutkuje tym, że nie może być przedmiotem skargi na bezczynność organu, wniesionej do sądu administracyjnego. Fakt nieuwzględnienia wniosku o odroczenie rozprawy administracyjnej może być kwestionowany wyłącznie w odwołaniu od decyzji, stosownie do treści art. 142 kpa. Forma rozstrzygnięcia w kwestii odroczenia rozprawy w postępowaniu administracyjnym nie mieści się kategorii zaskarżalnych do sądu administracyjnego działań administracji publicznej. O odroczeniu rozprawy administracyjnej organ nie rozstrzyga ani decyzją ani zaskarżalnym postanowieniem bądź postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Odroczenie rozprawy administracyjnej nie jest też czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W tej sytuacji niniejszą skargę jako niepodlegającą rozpoznaniu przez sąd administracyjny na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało odrzucić. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.