II SAB/Bk 30/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Burmistrza Miasta Z. w przedmiocie przyznania pomocy społecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zarządzeniem wykonanym dnia 22 grudnia 2004 r. skarżący został wezwany do wskazania – w terminie 7 dni i pod rygorem skutków prawnych – do wyjaśnienia czy, stosownie do treści art. 37 kpa skarżący składał do organu administracji wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy. Zarządzenie powyższe doręczone zostało skarżącemu w dniu 23 grudnia 2004 r. (k.15 akt sądowych). W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący opisanych wyżej braków skargi nie usunął. Powyższe uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i czyni koniecznym jej odrzucenie w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Dla formalnej skuteczności wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest bowiem wykazanie przez stronę, iż w postępowaniu administracyjnym wyczerpane zostały środki zaskarżenia służące jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (vide: art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Środkiem zaskarżenia służącym stronie w postępowaniu administracyjnym dla zwalczania bezczynności organu, jest zażalenie przewidziane art. 37 § 1 kpa. Skarżący spełnienia tego warunku w niniejszej sprawie nie wykazał mimo wezwania Sądu, co czyni skargę niedopuszczalną. Stąd orzeczono jak w sentencji.