II SAB/Bk 30/12
WyrokWSA w Białymstoku2012-06-21
Skład orzekający: Danuta Tryniszewska-Bytys, Stanisław Prutis, Małgorzata Roleder
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego, jeśli podejmował czynności zmierzające do jego wszczęcia przed datą wniesienia skargi do sądu administracyjnego, mimo że postępowanie to nie zostało formalnie zakończone?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności, jeśli przed datą wniesienia skargi do sądu administracyjnego podjął czynności zmierzające do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, nawet jeśli postępowanie to nie zostało formalnie zakończone. Celem skargi na bezczynność jest wymuszenie na organie podjęcia działania, a nie kontrola nad jego przebiegiem. W przypadku podjęcia przez organ działań, brak jest podstaw do zobowiązywania go do wydania aktu lub dokonania czynności.Stan faktyczny
Skarżąca J. S. wniosła skargę na bezczynność Burmistrza W. w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego dotyczącego naruszenia stosunków wodnych. Wcześniej Burmistrz wydał decyzję zobowiązującą do zagospodarowania wód opadowych, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) uznało skargę J. S. na bezczynność Burmistrza za zasadną i wyznaczyło termin na rozpoznanie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Burmistrz odmówił wszczęcia postępowania, co zostało uchylone przez SKO. Następnie Burmistrz podjął czynności zmierzające do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, w tym wysłał upomnienie i zawiadomienie o wszczęciu postępowania. Skarżąca złożyła skargę do WSA, która została początkowo odrzucona z powodu braków formalnych, a następnie przywrócono termin do ich uzupełnienia.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Burmistrza W. w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego w sprawie naruszenia stosunków wodnych - oddala skargę.-
Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności.
Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] Burmistrz W., na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2011 r. – Prawo wodne (Dz. U. nr 239, poz. 2019 ze zm.) oraz art. 104 § 1 kpa, zobowiązał właścicieli działki nr geod. 181/2 w D. – D. i A. Sz. oraz właścicielkę działki nr goed. 182 w D. – J. S. do zagospodarowania wód opadowych w granicach swoich nieruchomości, a także do zabezpieczenia posesji sąsiednich przed spływaniem, bądź przenikaniem tych wód, także wraz z gruntem.
Następnie postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., po rozpatrzeniu skargi J. S. na bezczynność Burmistrza W. w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, w celu wykonania obowiązków nałożonych powyższą decyzją, uznało skargę za zasadną i wyznaczyło Burmistrzowi 30-dniowym termin, licząc od dnia otrzymania postanowienia, na rozpoznanie wniosku J. S. o wszczęcie postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Burmistrz W. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. odmówił wszczęcia postępowania egzekucyjnego z tego powodu, że w ocenie organu stało się one bezprzedmiotowe, albowiem obie strony wykonały przedmiotową decyzję. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone przez SKO w B. dlatego, że zdaniem organu odwoławczego wykonanie obowiązku nie stanowi podstawy do odmowy wszczęcia postępowania egzekucyjnego (postanowienie z dnia [...] września 2011 r.).
Pismem z dnia 15 listopada 2011 r. skierowanym do SKO w B., J. S. zaskarżyła Burmistrza W. "za nieprzestrzeganie postanowienia SKO z dnia [...] lipca 2011 r. (...) i z dnia [...] września 2011 r." W odpowiedzi na zapytanie SKO czy pismo to jest skargą na bezczynność organu kierowaną do sądu administracyjnego, zainteresowana wniosło o skierowanie tego pisma do sądu. Pismo to wpłynęło do WSA w Białymstoku w dniu [...] grudnia 2011 r. i zostało zarejestrowane pod sygnaturą akt [...]. Skarżąca J. S. została wezwana do podpisania skargi, oznaczenia organu, którego bezczynność dotyczy, wskazanie przedmiotu bezczynności i wykazanie, że składane było zażalenie do organu wyższego stopnia. Z uwagi na nieuzupełnienie powyższych braków, skarga została odrzucona postanowieniem WSA w Białymstoku z dnia [...] lutego 2012 r. Następnie skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi w którym jednocześnie podała, że skarga dotyczy bezczynności Burmistrza W. w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego w sprawie naruszenia stosunków wodnych oraz dołączyła dokumentację mająca świadczyć o tym, że przed wniesieniem skargi do sądu składała zażalenie do organu wyższego stopnia. Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. WSA w Białymstoku przywrócił termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, która została zarejestrowana pod aktualną sygnaturą, tj. II SAB/Bk 30/12.
Organ w odpowiedzi na skargę podał, że w dniu 28 października 2011 r. na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym wezwał D. i A. Sz. do wykonania przedmiotowej decyzji. Skarga zaś datowana jest na 15 listopada 2011 r., co jest terminem późniejszym niż podjęte działania. W dalszej kolejności w dniu 9 grudnia 2011 r. przesłano zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego. Postępowanie na datę sporządzania odpowiedzi na skargę (5 kwietnia 2012 r.) nie zakończyło się.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Dotyczy to zatem sytuacji gdy w ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.
Celem skargi na bezczynność jest wymuszenie na organie administracji publicznej zachowań, o których stanowi art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. nr 2012, poz. 270). Stosownie do treści tego przepisu sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). W stanie faktycznym sprawy stwierdzić należy, że skarżąca wyczerpała środki zaskarżenia na etapie postępowania administracyjnego, bowiem przed wniesieniem skargi do sądu, skarżyła bezczynność Burmistrza do SKO w B.
Przechodząc do oceny merytorycznej zasadności skargi, stwierdzić należy, iż wbrew stanowisku skarżącej Burmistrzowi W. nie można postawić skutecznie zarzutu, że pozostaje w bezczynności. Po wydaniu postanowienia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. z dnia [...] lipca 2011 r., Burmistrz w wyznaczonym terminie rozpoznał wniosek skarżącej o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. odmówił jego wszczęcia. W dalszej kolejności na skutek uchylenia tego rozstrzygnięcia przez SKO, postanowieniem z dnia [...] września 2011 r., Burmistrz podjął kolejne czynności wynikające z trybu postępowania określonego w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. nr 229, poz. 1954 ze zm.). I tak w pierwszej kolejności zgodnie z treścią art. 15 § 1 ww. ustawy w dniu 28 października 2011 r. wezwał D. i A. Sz. do wykonania decyzji z dnia [...] lipca 2009 r. Przepis ten stanowi, że egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Upomnienie do zobowiązanych zostało wystosowane przed datą wniesienia przedmiotowej skargi do sądu. Następnie po upływie 7 dni od dnia jego doręczenia, pismem z dnia 9 grudnia 2011 r. wystosowano do zobowiązanych zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego i poinformowano, że 4 stycznia 2012 r. rozpoczną się oględziny.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarga na bezczynność Burmistrza W. w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego nie mogła być uznana za skuteczną. Organ na datę wniesieniem skargi podejmował czynności w danej formie i w określonym przez prawo terminie. brak było podstaw do zobowiązywania go do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Dlatego też skargę oddalono na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło