II SAB/Bk 31/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Danuta Tryniszewska – Bytys (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2012 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na bezczynność P. S. Z. N. w B. w przedmiocie wydania dokumentów p o s t a n a w i a odrzucić skargę K. M. wniósł skargę na bezczynność P. Stowarzyszenia Zarządców Nieruchomości w B., która, jego zdaniem, polegała na niewydaniu dokumentów z odbytych praktyk zawodowych (dziennika praktyk, planu zarządzania nieruchomością, harmonogramu praktyk), wymaganych do uzyskania licencji zarządcy nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Prezes Stowarzyszenia wskazał, że skarżący odbywał przedmiotowe praktyki, jednak nie uiścił wymaganej z tego tytułu opłaty – ani w zwykłym terminie, ani w przedłużonym, co uniemożliwia wydanie żądanych dokumentów. Na wezwanie sądu Prezes Stowarzyszenia przedłożył m.in. pismo z 26.04.2012 r., z którego wynika, że 27.04.2012 r. wydano skarżącemu żądane dokumenty, co ten ostatni potwierdził własnoręcznym podpisem. Poinformowano go również o wystąpieniu na drogę sądową o zapłatę kosztów praktyk. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest bezczynność Stowarzyszenia Zarządców Nieruchomości polegająca na niewydaniu K. M. określonych dokumentów z przebiegu praktyki zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami. Zgodnie z art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., skargę na bezczynność do sądu administracyjnego można wnieść tylko wówczas, gdy w sprawie z zakresu administracji publicznej organ lub inny podmiot pełniący funkcje organu administracji publicznej jest zobowiązany do wydania decyzji, postanowienia lub innego aktu dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z prawa administracyjnego, a mimo tego obowiązku nie działa w sposób prawem nakazany w wymienionych wyżej formach. Inaczej rzecz ujmując skarga na bezczynność przysługuje tylko w sprawie z zakresu administracji publicznej. W ocenie sądu złożona w sprawie niniejszej skarga tej cechy nie posiada. Jak wynika z akt, skarżący podjął działania mające na celu uzyskanie w przyszłości licencji zarządcy nieruchomości. Jednym z warunków ubiegania się o licencję jest odbycie praktyki zawodowej. Tę skarżący zrealizował u podmiotu prowadzącego wymaganą praktykę – P. Stowarzyszenia Zarządców Nieruchomości. Przedmiotowe zajęcia miały charakter odpłatny. Mimo nieuiszczenia stosownych kosztów przez skarżącego – prowadzący dopuścił stronę do zajęć, a jedynie końcowo – z powodu nieuregulowania kosztów – odmawiał wydania dokumentów potwierdzających odbycie praktyki tj. dziennika praktyk wraz z harmonogramem zajęć oraz sporządzonego przez kursanta planu zarządzania nieruchomością. Odmowa stała się przedmiotem skargi na bezczynność. Zauważyć należy, że praktyka zawodowa nie stanowi postępowania kwalifikacyjnego dla kandydatów na zarządców nieruchomości, bowiem takie toczy się dopiero przed Państwową Komisją Kwalifikacyjną po złożeniu wniosku o nadanie licencji zarządcy nieruchomości. Jego tryb reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 15.02.2008 r. w sprawie nadawania uprawnień i licencji zawodowych w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami (Dz. U. Nr 31, poz. 189 z późn. zm.), zwane dalej rozporządzeniem. Przedmiotowe postępowanie kwalifikacyjne kończy się nadaniem licencji (wydaniem świadectwa) lub decyzją o odmowie nadania licencji (art. 192 ustawy z 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.). Udokumentowanie odbycia praktyki zawodowej stanowi natomiast element wniosku o nadanie licencji zawodowej, wszczynającego postępowanie kwalifikacyjne jest (§ 42 ust. 3 pkt 1 lit. "b" rozporządzenia). Nie można przyjąć, że wydanie lub odmowa wydania dokumentów potwierdzających odbycie praktyki jest czynnością z zakresu administracji publicznej, w tym czynnością materialno – techniczną z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Odbywanie praktyki odbywa się na zasadzie kontraktu cywilnoprawnego. Podmiotami prowadzącymi praktykę mogą być uprawnione osoby, przedsiębiorcy lub organizacje zawodowe posiadające odpowiednie kwalifikacje i prowadzące działalność zawodową w zakresie zarządzania nieruchomościami lub zrzeszające podmioty o takich cechach, wpisane na listę podmiotów prowadzących praktyki (§ 8 ust. 1 – 3, § 9 rozporządzenia). Nie działają one w zakresie prowadzenia praktyk jak podmioty publiczne, ale jak podmioty prywatne i pobierają w tym zakresie stosowne opłaty. Podobnie wydając dokumenty potwierdzające odbycie praktyki wymienione podmioty nie potwierdzają kwalifikacji strony, nie dokonują oceny jej działań, ale stwierdzają jedynie że określona osoba w konkretnym terminie odbyła wymagane prawem zajęcia. W tym sensie więc przedmiotowe dokumenty mają charakter prywatny, a nie urzędowy. Ocena, czy przebieg praktyk zawiera wszystkie elementy wymagane do nadania kwalifikacji zawodowych w określonym zawodzie należy dopiero do Komisji Kwalifikacyjnej, co wynika z art. 191 ust. 3 u.g.n. Przyjąć zatem należy, że wydanie dziennika praktyk wraz z harmonogramem praktyk i planem zarządzania nieruchomością stanowi rodzaj wykonania cywilnoprawnego kontraktu między podmiotem odbywającym praktykę i uiszczającym za nią stosowne opłaty a prowadzącym praktykę. Kwestie związane z opłatami za praktyki i wydaniem dokumentów potwierdzających ich odbycie dotyczą więc wykonania wzajemnych obowiązków między równorzędnymi stronami: praktykantem i prowadzącym praktykę. Żądanie realizacji tych obowiązków może być dochodzone przed sądem cywilnym. Jak wynika z akt pozew o zapłatę kosztów zorganizowania praktyk przeciwko K. M. P. Stowarzyszenie Zarządców Nieruchomości złożyło do sądu cywilnego. Reasumując stwierdzić należy, że skoro wydanie dokumentów potwierdzających odbycie praktyki jest czynnością z zakresu wykonania cywilnego zobowiązania, to nie jest czynnością materialno – techniczną z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa administracyjnego. W konsekwencji nie podlega merytorycznej ocenie przez sąd administracyjny. Stąd też i niedopuszczalna jest skarga na bezczynność polegającą na odmowie wydania przedmiotowych dokumentów, bowiem bezczynność ta nie dotyczy działalności z zakresu administracji publicznej. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Na marginesie jedynie zauważyć należy, że żądane dokumenty zostały w dniu 27.04.2012 r. wydane skarżącemu.