II SAB/Bk 34/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w W. w przedmiocie zatrudnienia bezrobotnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę W piśmie z dnia 15 marca 2018 r. zatytułowanym "Skarga" kierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku i przesłanym na adres sądu drogą poczty elektronicznej M. B. wskazał, że "zaskarża działalność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w W.". Następnie powołał się na art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: K.p.a.) i wniósł o uwzględnienie w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego i "wątpliwych intencji zatrudnienia". W uzasadnieniu powyższej skargi M. B. przedstawił dotychczasowy przebieg zatrudnienia w latach 2009 - 2017 oraz wskazał, że w dniu [...] października 2017r. podjął zatrudnienie i w związku z tym w dniu [...] października 2017 r. wykreślił się z rejestru osób bezrobotnych. Następnie zrezygnował z zatrudnienia z uwagi na brak środków na ten cel, ponownie podjął pracę i ponownie zrezygnował z niej z tych samych powodów (środki uzyskiwane z tytułu umowy zlecenia nie wystarczały na utrzymanie). W dniu [...] grudnia 2017 r. zarejestrował się jako osoba bezrobotna w PUP w W. W dniu 28 lutego 2018 r. został skierowany na rozmowę kwalifikacyjną, jednakże jego kandydatura została odrzucona z powodów dla niego niezrozumiałych. Podkreślił wybredność pracodawców i brak środków pieniężnych na uzyskanie zatrudnienia. Wskazał, że podniósł swoje kwalifikacje zawodowe, bowiem w 2015 r. uzyskał tytuł licencjata. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Przedstawił dotychczasowy przebieg zatrudnienia skarżącego, podkreślił, że Urząd podejmuje i kontynuuje działania mające na celu aktywizację skarżącego jako bezrobotnego, w tym opracowano dla niego kolejny Indywidualny Plan Działania, zaś w czerwcu 2017 r. wystosowano do strony "List intencyjny" z informacją o możliwości współfinansowania stanowiska pracy ze środków Funduszu Pracy. Dyrektor PUP wskazał, że w 2017 r. skarżący dwukrotnie składał skargę na działalność organu i skargi te zostały załatwione uchwałami Rady Powiatu W. (uznano je za bezzasadne). Skarżący w dniu [...] października 2017 r. został wyłączony z ewidencji osób bezrobotnych z powodu podjęcia pracy, jednakże nie kontynuował zatrudnienia i jego ponowne zarejestrowanie się miało miejsce w dniu [...] grudnia 2017 r. Organ wskazał, że na bieżąco informował skarżącego o wszystkich istotnych dla niego kwestiach i nie dopuścił się wobec skarżącego bezczynności. W piśmie z dnia [...] marca 2018 r., przesłanym do sądu drogą elektroniczną, skarżący jeszcze raz opisał przebieg swojego zatrudnienia i relacje z pracodawcami oraz przebieg jego kolejnych rejestracji i wykreślania z rejestru osób bezrobotnych. Jako ostatnią informację w tym piśmie wskazał podpisanie umowy zlecenia na stanowisku doradcy klienta w dniu [...] października 2017 r. Z uwagi na to, że ani skarga, ani pismo z dnia [...] marca 2018 r. nie były podpisane, Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uzupełnienia braków w tym zakresie pod stosownymi rygorami, które to obowiązki skarżący wypełnił w zakreślonym terminie siedmiodniowym, przy czym pismo z dnia [...] marca 2018 r. w wersji podpisanej zawiera dodatkową treść nawiązującą do sytuacji skarżącego na przełomie lat 2017/2018 (k. 18, 19-25). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na bezczynność podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przedmiot skargi do sądu administracyjnego jest ściśle określony przepisami prawa. Sąd administracyjny kontroluje: legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej p.p.s.a. Sąd administracyjny jest również właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność (przewlekłość postępowania) organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek działania, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym dla załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Nadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje natomiast spraw zainicjowanych skargami na działalność organów, a więc takich, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg zawierających zarzuty wadliwej działalności organu, wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości, czyli skarg tzw. powszechnych (obywatelskich) wymienionych w art. 227 K.p.a., wnoszonych na podstawie przepisów Działu VIII K.p.a. "Skargi i wnioski". Również w zakresie właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje sposób załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ. Sąd nie może też kontrolować sposobu procedowania organu załatwiającego skargę na działanie (art. 237 § 1 i § 3 K.p.a.). W sprawach ze skargi obywatelskiej sąd nie kontroluje zatem bezczynności czy niedziałania organów w zakresie załatwienia takiej skargi. Skoro bowiem nie kontroluje sposobu załatwienia skargi obywatelskiej, w tym sposobu procesowego postąpienia z nią, to też nie jest możliwe kontrolowanie czy organ uczynił to prawidłowo lub też czy działania w tym zakresie nie przedsięwziął. Zdaniem sądu, z sytuacją złożenia do sądu skargi na bezczynność w ramach skargi tzw. obywatelskiej mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Z treści skargi, tj. pisma z dnia [...] marca 2018 r. wynika, że zaskarżona została działalność Dyrektora PUP na podstawie art. 227 K.p.a. i tak też potraktował to pismo organ. Również w piśmie uzupełniającym z dnia [...] marca 2018 r. skarżący wskazał, że kwestionuje działalność Dyrektora PUP. Te wskazania pozostają jednak w pewnej nieścisłości z treścią skargi, w której skarżący podważa zachowanie organu związane z przebiegiem jego zatrudnienia, jak też formułuje wnioski odnośnie zachowań pracodawców, natomiast czyni to w taki sposób, na podstawie którego można wywnioskować, że nie zgadza się z zaniechaniem organu lub pracodawców w zakresie niedoprowadzenia do jego zatrudnienia. Stąd też skarga została zarejestrowana jako skarga na bezczynność. Taka skarga podlega jednak odrzuceniu. Jak wynika bowiem zarówno z treści skargi jak i z treści pisma uzupełniającego z dnia [...] marca 2018 r., skarżący wyraża swoje niezadowolenie z powodu zaniechać organu w sprawie jego zatrudnienia i rejestracji jako osoby bezrobotnej na przestrzeni wielu lat (od 2009 r.). Przedstawia swoją negatywną ocenę zaniechania (oraz zachowań) organu oraz pracodawców, z którymi miał do czynienia. Analiza nadesłanych akt administracyjnych i stanowiska skarżącego nie pozostawia wątpliwości, że powyższe zarzuty nie dotyczą konkretnej sprawy administracyjnej prowadzonej przez Dyrektora PUP, bowiem skarżący nie kwestionuje konkretnego faktu jego zarejestrowania lub niezarejestrowania, ewentualnie wyrejestrowania z rejestru osób bezrobotnych. Co prawda wskazuje konkretne daty tych rejestracji lub wykreślenia, jednakże nie wynika z nadesłanych pism, by kwestionował jakąś konkretnie wydaną w stosunku do niego decyzję czy innego rozstrzygnięcie w tym zakresie. Wskazuje (relacjonuje) jedynie fakty, które miały miejsce, a które dotyczyły m.in. jego rejestracji w PUP. Dodać należy, jak wynika ze skargi, pisma z dnia [...] marca 2018 r. oraz z odpowiedzi na skargę, że skarżący w dniu [...] grudnia 2017 r. zarejestrował się w PUP, w dniu [...] lutego 2018 r. został skierowany na rozmowę kwalifikacyjną, która jednak nie zakończyła się zatrudnieniem. Jednakże nie wynika z nadesłanych dokumentów oraz z pisemnych wypowiedzi skarżącego, że jego skarga na bezczynność dotyczy bezczynności związanej z tym konkretnie wydarzeniem. Sąd nie znajduje zatem podstaw do zakwalifikowania pism skarżącego inaczej niż jako skargi na bezczynność wniesionej w ramach interwencji obywatelskiej uregulowanej przepisami Działu VIII K.p.a. Taka zaś skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, bowiem nie mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych. Podlega rozpoznaniu w trybie tzw. uproszczonym przez właściwy organ wskazany w art. 229 K.p.a., a o sposobie jej rozpoznania zawiadamia się skarżącego (art. 237 § 3 K.p.a.). Ten sposób procedowania, jak i sposób załatwienia czy niezałatwienia skargi pozostaje jednak poza zakresem właściwości sądów administracyjnych. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.