II SAB/Bk 34/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 11 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Komendanta Podlaskiego Oddziału Straży Granicznej w Białymstoku w przedmiocie wydania zaświadczenia o czasie służby p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , M. M. wniósł do tut. sądu administracyjnego skargę na bezczynność Dyrektora Komendanta Podlaskiego Oddziału Straży Granicznej w Białymstoku w przedmiocie wydania zaświadczenia o czasie służby. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 kwietnia 2025 r. wezwano skarżącego do podpisania skargi i przesłania jej w wersji elektronicznej ePUAP w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 5 maja 2025 r. (k. 39). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem z dniem 12 maja 2025 r. W zakreślonym przez sąd terminie skarżący nie uzupełnił ww. braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Dlatego też sąd zobligowany jest do skontrolowania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.). Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Jak wynika zaś z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli pismo wniesione w formie dokumentu elektronicznego zostało podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, o czym stanowi art. 46 § 2a w związku z art. 12b § 1 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady powyższe dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego, co potwierdziła uchwała NSA z 6 grudnia 2021 r. sygn. I FPS 2/21. Skoro zatem skarga złożona w sprawie niniejszej w formie dokumentu elektronicznego stanowi załącznik do pisma przewodniego skarżącego zatytułowanego: "Skarga", to wymaga ona odrębnego podpisania podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Nie została jednak opatrzona którymkolwiek z nich. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunku formalnego, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Na tej podstawie skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez jej podpisanie. Wezwanie doręczono skarżącemu dnia 5 maja 2025 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi upłynął 12 maja 2025 r. W wymaganym terminie skarżący nie podpisał skargi w sposób wynikający z wyżej wskazanych przepisów, a zatem nie usunął jej braku formalnego, co uniemożliwia nadanie skardze należytego biegu i skutkuje jej odrzuceniem. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono jak w sentencji.