II SAB/Bk 35/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marcin Kojło (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 10 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. w Białymstoku na bezczynność Wojewody Podlaskiego w przedmiocie zatrudnienia cudzoziemca p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , G. Sp. z o.o. w Białymstoku, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na bezczynność Wojewody Podlaskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę obywatela Republiki Indonezji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 20 marca 2024 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi aktualnego na datę sporządzenia skargi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej; złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (statut, odpis KRS lub inny dokument); złożenie dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia załatwienia sprawy. Na dokonanie tych czynności zakreślono pełnomocnikowi strony skarżącej termin 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej powyższe wezwania, została ona skutecznie doręczona pełnomocnikowi 26 marca 2024 r. Zakreślony termin na wykonanie wezwań upływał zatem z dniem 2 kwietnia 2024 r. Pismem z 28 marca 2024 r. (nadanym w tym samym dniu) skarżąca cofnęła skargę w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd jest uprawniony do wezwania strony skarżącej do jej uzupełnienia lub poprawienia, pod rygorem określonych skutków prawnych – w przypadku wniesienia skargi - pod rygorem jej odrzucenia. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Pełnomocnik jest zobowiązany (zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a.) złożyć przy pierwszej czynności procesowej (tj. w rozpoznawanej sprawie jednocześnie ze skargą) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosowanie zaś do art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy albo organ osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), to znaczy złożyła stosowne ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Do dnia wydania niniejszego postanowienia strona skarżąca nie wykonała wezwań sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do wniosku skarżącej o cofnięciu skargi, sąd wyjaśnia, że wobec nieuzupełnienia wyżej opisanych braków formalnych w wyznaczonym terminie, zaistnienie przesłanki do odrzucenia skargi wykluczało w niniejszej sprawie badanie dopuszczalności skutecznego cofnięcia skargi (art. 60 p.p.s.a.). Merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Oznacza to, że strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona skutecznie postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.