II SAB/Bk 37/04

PostanowienieWSA w Białymstoku2005-02-08

Skład orzekający: Elżbieta Trykoszko, Jerzy Bujko, Grażyna Gryglaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej powinna zostać umorzona, jeśli organ wydał decyzję rozstrzygającą żądanie strony po wniesieniu skargi, ale przed wydaniem orzeczenia przez sąd?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowa i podlega umorzeniu, jeżeli organ po wniesieniu skargi, a przed wydaniem orzeczenia przez sąd, wydał decyzję rozstrzygającą żądanie strony. W takiej sytuacji nie można mówić o dalszej bezczynności organu, ponieważ sprawa została już merytorycznie rozstrzygnięta.
Stan faktyczny
A. W. złożył skargę na bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, zarzucając mu nierozpoznanie wniosku o przyznanie świadczenia pieniężnego dla osób deportowanych do pracy przymusowej. Mimo wydania przez organ decyzji odmawiającej, skarżący wystąpił o ponowne rozstrzygnięcie. Po wniesieniu skargi do sądu, organ wydał nową decyzję przyznającą świadczenie. Sąd uznał skargę za bezprzedmiotową i umorzył postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.), sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Protokolant Anna Bazydło, po rozpoznaniu w dniu 08 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. w przedmiocie przyznania świadczeń pieniężnych przysługujących osobom deportowanym do pracy przymusowej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe w sprawie.- A. W. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Kierownika Urzędu do Sprawa Kombatantów i Osób Represjonowanych, polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku o przyznanie świadczenia pieniężnego przewidzianego przepisami ustawy z 31 V 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.). O przyznanie tego świadczenia wnioskodawca wystąpił pismem z 14 V 2002r. i do chwili wniesienia skargi do sądu nie uzyskał ostatecznej decyzji rozstrzygającej jego żądanie. Wprawdzie organ w dniu [...] VI 2004r. wydał decyzję odmawiającą przyznania przedmiotowego świadczenia, lecz wnioskodawca w dniu 5 VII 2004r. wystąpił o ponowne rozstrzygnięcie jego sprawy i zmianę tej decyzji. Do dnia wniesienia skargi do Sądu, to jest do dnia 10 XI 2004r., żądanie skarżącego nie zostało rozpoznane. W odpowiedzi na tę skargę Kierownik Urzędu do Sprawa Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o umorzenie postępowania i stwierdził, że w dniu [...] X 2004r. rozpoznał wniosek skarżącego i zmieniając wcześniejszą, własną decyzję z [...] VI 2004r. przyznał skarżącemu przedmiotowe świadczenie w maksymalnym wymiarze. Decyzja ta została dołączona do akt. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż skarga stała się bezprzedmiotowa, co uzasadnia umorzenie postępowania. Z chwilą wydania w dniu [...] X 2004r. ponownej decyzji rozstrzygającej żądanie skarżącego, zarzut bezczynności organu stał się bezprzedmiotowy. Nie można bowiem obecnie mówić o bezczynności organu, skoro sprawa została już rozstrzygnięta. Dlatego na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 VIII 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło