II SAB/Bk 37/07

Dnia 27 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 27 września 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowo-Handlowego [...] na bezczynność Wójta Gminy D. D. w przedmiocie uzgodnienia projektu budowlanego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.- W dniu 27 lipca 2007 roku Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowo-Handlowe [...] wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na stanowisko Wójta Gminy D. D. wyrażone w piśmie z dnia 22 czerwca 2007 r. odmawiające uzgodnienia projektu budowlanego sieci i przyłączy wodnokanalizacyjnych do budynków mieszkalnych w zabudowie szeregowej na osiedlu [...] w miejscowości F. Skarżący wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy D. D. do dokonania uzgodnienia projektu budowlanego sieci i przyłączy wodno-kanalizacyjnych do w/w budynków mieszkalnych. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy D. D. wniósł o jej oddalenie, wskazując iż w sprawie nie miało miejsca naruszenie prawa. W wykonaniu wezwania Sądu do sprecyzowania skargi, skarżące przedsiębiorstwo pismem z dnia 7 września 2007 r. wskazało, iż skarga dotyczy pisma Wójta Gminy D. D. z dnia 22 czerwca 2007 r., które uznają za odmowę podjęcia czynności materialno - technicznej przez organ administracji, co zgodnie z art. 3§2 pkt. 8 w zw. z pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może stanowić przedmiot skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. w sprawie III SA 7254/98, LEX nr 43843). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm), bowiem zażalenie, o którym mowa w podanym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 cyt. ustawy. Przepis art. 37 kpa wprost stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia. Zaś art. 52 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dając definicję "wyczerpania środków zaskarżenia" stanowi, że należy pod tym pojęciem rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. W sprawie niniejszej warunek wyczerpania trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi nie został spełniony. Skarga została złożona w dniu 27 lipca 2007 roku, w której skarżący domagał się zobowiązania Wójta Gminy D. D. do dokonania określonych czynności – uzgodnienia projektu budowlanego. Nie budzi zatem wątpliwości, iż jest to skarga na bezczynność organu administracji, co znajduje potwierdzenie w piśmie z dnia 7 września 2007 r., w którym skarżące przedsiębiorstwo powołało się art. 3§2 pkt. 8 w zw. z pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skład orzekający w sprawie niniejszej uznał, że wymóg art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został spełniony, bo w dacie wniesienia skargi na bezczynność jakiekolwiek postępowanie zażaleniowe nie zostało wszczęte. Skarżący nie złożyli zażalenia do organu wyższego stopnia, do czego w myśl art. 37 kpa mieli uprawnienie. Z akt sprawy wynika, iż skarżące przedsiębiorstwo wystosowało jedynie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wobec Wójta Gminy D. D., co nie może być uznane za wyczerpanie przysługujących mu środków zaskarżenia. W związku z powyższym, skarga niniejsza jako przedwczesna, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym była niedopuszczalna. Powtórzyć należy za doktryną, że ze względu na merytoryczny, a nie formalny charakter tej kategorii przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi (obok przesłanki właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i legitymacji podmiotu uprawnionego) – odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymogów skargi – prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna (vide: T. Woś i inni "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Lexis Nexis Warszawa 2004, str. 113). Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.