II SAB/Bk 4/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Wojewody P. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie własności nieruchomości. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Skarżący J. B. w dniu 20 stycznia 2009 r. wniósł do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Wojewody P. polegającą na nierozpatrzenia jego wniosku z 5 kwietnia 2007 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] sierpnia 2001 r. nr [...] stwierdzającą nabycie z mocy prawa przez Gminę S. własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] i [...]. W dniu 24 marca 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęła do sądu decyzja Wojewody P. z dnia 10 marca 2009 r. wydana w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 w/w ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 2 tego przepisu lub gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe – pkt 3. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi, jeżeli po wniesieniu skargi zaistnieją okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe niewątpliwie w przypadku wydania przez organ administracji aktu lub interpretacji lub dokonania czynności po wniesieniu skargi na bezczynność organu, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd. Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeśli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej dokonania. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest bowiem stan z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności do tego momentu czyni postępowanie w sprawie bezczynności bezprzedmiotowym (vide: uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08 ). W niniejszej sprawie Wojewoda P. po wniesieniu skargi przez J. B. zarzucającej bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z 5 kwietnia 2007 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 r., wydał w dniu 10 marca 2009 r decyzję w przedmiocie wznowienia tego postępowania (k.22 akt sądowych). W świetle powyższego stwierdzić należy, że postępowanie w sprawie bezczynności organu stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).