II SAB/Bk 40/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. T. na bezczynność P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie odmowy udzielenia informacji p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.- Skargą złożoną w dniu 19 lutego 2008r. S. T. zarzucił bezczynność P. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. polegającą na niewłaściwym załatwieniu zażalenie na bezczynność organu I instancji, tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. dotyczącą wniosku o udostępnienie informacji publicznej w sprawie stodoły M. G. Skarga został wywiedziona na podstawie następujących okoliczności faktycznych: Skarżący wniosek o udostępnienie informacji publicznej z akt sprawy nr [...] złożył w dniu 1 czerwca 2007 r. i wniosek ten został rozpoznany przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. w dniu 14 czerwca 2007 r. (k. 8 akt administracyjnych). W nawiązaniu do tego skarżący w dniu 2 lipca 2007 r. złożył zażalenie (k. 9 akt administracyjnych), a następnie w dniu 8 czerwca 2007 r. skargę do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na niewłaściwe załatwienie wniosku o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na powyższe P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. pismem z dnia 11 września 2007r. (k.23 akt administracyjnych) wskazał, iż nie dopatrzył się w tej sprawie żadnych uchybień, gdyż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. P. udostępnił kserokopie wszystkich dokumentów urzędowych podlegających udostępnieniu zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4a ustawy o dostępie do informacji publicznej. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odrzucił skargę, uznając że jest ona niedopuszczalna. W uzasadnieniu powołując się na stanowisko doktryny i orzecznictwo sądowe wskazano, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie podlega czynność organu wyższego stopnia podjęta w następstwie rozpatrzenia zażalenia na bezczynność organu I instancji. Od powyższego postanowienia skarżący wywiódł skargę kasacyjną w której zarzucił nieważność postępowania na podstawie art. 183 §2 pkt 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zarzut podniesiony w skardze kasacyjnej uznał za zasadny i postanowieniem z dnia [...] lipca 2008r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. W uzasadnieniu Sąd podał, że w przedmiotowej sprawie istotnie zaszła nieważność postępowania polegająca na pozbawieniu strony możliwości obrony swych spraw, gdyż sprawa została rozpoznana pomimo braku prawidłowego doręczenia skarżącemu zawiadomienia o terminie rozprawy. Skarżący został bowiem powiadomiony o terminie rozprawy, która odbyła się w dniu 22 kwietnia 2008r., dopiero w dniu 25 kwietnia 2008r., a zwrotne potwierdzenie odbioru zawiadomienia zostało zwrócone do sądu przez palcówkę pocztową w dniu 29 kwietnia 2008r. Skarżący słuchany na rozprawie w dniu [...] października 2008r. podniósł, że wnosi o zmianę kwalifikacji prawnej skargi i podał, że przedmiotową skargę traktuje nie jako skargę na bezczynność P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., lecz jako skargę na niewłaściwe załatwienie przez ten organ jego "skargi" dotyczącej nie udzielenia mu informacji publicznej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. a konkretnie nie doręczenie całości dokumentacji w sprawie przez ten organ prowadzonej. Zdaniem skarżącego działania organ II instancji, podjęte na skutek wniesionej przez niego "skargi" nie powinny ograniczać się jedynie do wystosowania w dniu 11 września 2007r. pisma, organ ten powinien zgromadzić i udostępnić mu wszystkie dokumenty z akt postępowania administracyjnego toczącego się przed organem I instancji. Końcowo skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania oraz kosztów przejazdu w kwocie 25 zł (w obie strony autobusem PKS). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), jako niepodlegająca rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 artykułu 3 § 2 w/w. ustawy, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W myśl tego przepisu zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z tym co skarżący podał na rozprawie, przedmiotem wniesionej przez niego skargi jest niewłaściwe załatwienie przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., jego "skargi" na bezczynność organu I instancji, tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. Zdaniem skarżącego załatwienie tej skargi nie powinno ograniczać się jedynie do wystosowania przez organ II instancji w dniu 11 września 2007r. pisma ale organ ten powinien zgromadzić i udostępnić mu wszystkie dokumenty z akt postępowania administracyjnego toczącego się przed organem I instancji, a tego nie uczynił. Stwierdzić zatem należy, że przedmiotem skargi są czynności podjęte przez organ wyższego stopnia nad organem I instancji w związku ze skargą (zażaleniem ) strony na bezczynność tego organu. Rozpoznanie przez organ II instancji zażalenia (tu nazwanym skargą) na bezczynność organu I instancji jest jedynie warunkiem formalnym dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Stanowisko wyrażone przez organ wyższego stopnia ma jedynie charakter wpadkowy (incydentalny) nie rozstrzyga bowiem merytorycznie sprawy z zakresu administracji publicznej (vide: T.Woś, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2005r., s. 88). Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem czynności podejmowane przez organ wyższego stopnia nad organem I instancji w związku z zażaleniem strony na brak działania w sprawie organ I instancji są czynnościami nie podlegającymi zaskarżeniu do sądu administracyjnego (vide: postanowienie WSA w Gliwicach z 24 stycznia 2005r., sygn. akt II SA/Ka 767/04). Wynika to z tego faktu, że niezależnie od formy jak i od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia rozpoznającego zażalenie na bezczynność organu I instancji stronie zostaje otwarta droga do wniesienia skargi na bezczynność i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność strona ta może ewentualnie podważać stanowisko zajęte przez organ II instancji. Dlatego też skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec odrzucenia skargi nie mógł zostać uwzględniony wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów przejazdu w kwocie 25 zł., gdyż zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu tylko w razie uwzględnienia skargi przez sąd – przepis art. 200 §1 w/w ustawy.