II SAB/Bk 40/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. i G. B. na bezczynność Burmistrza M. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę L. B. i G. B. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Białymstoku na bezczynność Burmistrza M. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości, tj. działek nr A i B z działką nr C w obrębie B. gmina M. Skargę niniejszą Skarżący uargumentowali brakiem podjęcia jakichkolwiek czynności, do dnia wniesienia niniejszej skargi, przez Burmistrza M., po uchyleniu przez tut. Sąd prawomocnym wyrokiem z dnia 17 maja 2012 r. (sygn. akt II SA/Bk 114/12) decyzji Burmistrza M. z dnia [...] listopada 2011 r. (Nr [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego i przekazania z urzędu sprawy sądowi powszechnemu oraz utrzymującej ją w mocy decyzji SKO w B. z dnia [...] grudnia 2011 r. ((Nr [...]). Zarządzeniem Przewodniczącego tut. Wydziału z dnia [...] kwietnia 2013 r. zobowiązano stronę skarżącą do wykazania, że wniesienie skargi na bezczynność Burmistrza M. Skarżący poprzedzili wniesieniem zażalenia do organu wyższego stopnia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący wyjaśnili, iż przedmiotowego zażalenia nie wnosili. Kolejnym zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., zobowiązano Skarżących do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia, tj. złożenia pisemnego oświadczenia w terminie siedmiu dni, czy wolą Skarżących jest skarga na bezczynność Burmistrza M., czy też skarga na niewykonanie wyroku tut. Sądu z dnia 17 maja 2012 r. w sprawie sygn. akt II SA/Bk 114/12. W odpowiedzi na ww. wezwanie Skarżący wskazali, że ich skarga dotyczyła bezczynności Burmistrza M. Pomimo wydania w dniu [...] kwietnia 2013 r. decyzji rozgraniczającej przez Burmistrza M., Skarżący w piśmie z dnia [...] maja 2013 r. podtrzymali wniesioną skargę. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t., dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. w sprawie III SA 7254/98, LEX nr 43843). W sprawie niniejszej natomiast, warunek wyczerpania trybu zażaleniowego, (przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a.), przed wniesieniem skargi nie został spełniony. Art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika natomiast, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności organu administracji. Zgodnie z art. 37 §1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W sprawie bezczynności Burmistrza M., dotyczącej rozgraniczenia powyżej wymienionych nieruchomości, należało wnieść zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że przed wniesieniem skargi do Sądu, Skarżący, jak sami przyznali, nie wystąpili z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., jak wymaga tego cytowany wyżej art. 37 §1 k.p.a. Powyższa okoliczność, czyni zaś skargę wniesioną w niniejszej sprawie niedopuszczalną, z uwagi na niewyczerpanie trybu zażaleniowego. Mając na względzie powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.