II SAB/Bk 41/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. T. na bezczynność Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B. P. w przedmiocie odmowy udzielenia informacji p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych S. T. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, podając, iż jest inwalidą I grupy prowadzącym samodzielnie gospodarstwo domowe. Dochód miesięczny wnioskodawcy stanowi około 1600 zł brutto, uzyskiwane z tytułu renty inwalidzkiej. Wyszczególnione wydatki miesięczne skarżącego przedstawiają się następująco: koszty lekarstw około 250 – 300 zł, składka ubezpieczeniowa na życie i zdrowie – 70 zł, gaz - około 43 zł oraz światło – 60 zł. Ponadto wnioskodawca ponosi koszty związane z opłaceniem czynszu za mieszkanie oraz wydatki związane z kosztami ustanowienia adwokata w sprawie dotyczącej utraty majątku. S. T. posiada mieszkanie o powierzchni około [...] m², nieruchomość z zabudową drewnianą, przekazaną przez rodziców – posesja jest przez nich zamieszkała) oraz las o powierzchni około [...] ha. Skarżący dodatkowo spłaca obecnie raty zaciągniętej pożyczki w kwocie 6.000 zł (rata 550 zł). Do zapłaty zostało wnioskodawcy jeszcze 8 rat (k. 14-15). Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącego uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna S. T. uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący jest inwalidą I grupy, osobą schorowaną i samodzielnie prowadzącą gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawcy pozostaje około 1600 zł brutto, uzyskiwane z tytułu renty inwalidzkiej. Wyszczególnione wydatki miesięczne skarżącego wynoszą łącznie około 473 zł. Dodatkowo wnioskodawca ponosi wydatki związane z opłaceniem czynszu za mieszkanie, kosztami ustanowienia adwokata w sprawie dotyczącej utraty majątku, które wynoszą około 2.500 zł oraz spłatą zaciągniętej pożyczki. Majątek skarżącego stanowi: mieszkanie o powierzchni około [...] m²; nieruchomość zabudowana przekazana przez rodziców – posesja jest przez nich zamieszkała oraz las o powierzchni około [...] ha. Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego, a także zestawienie jego stałych wydatków oraz brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wpis w niniejszej sprawie wynosi 100 zł. Powyższe świadczy o tym, iż wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych jest zasadny, bowiem nie jest on w stanie wygospodarować takiej kwoty z bieżących dochodów. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.