II SAB/Bk 41/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia S. w W. na bezczynność Okręgowej Izby Lekarskiej w B. w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę Stowarzyszenie K. z siedzibą w W. wystąpiło do Okręgowej Izby Lekarskiej-Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego w B. /zwanego dalej: OSL/ o udzielenie informacji publicznej. Stowarzyszenie wystosowało 2 pisma, obydwa z tej samej daty tj. 18 lutego 2015 r. Jedna z żądanych informacji dotyczyła prośby o udzielenie odpowiedzi o terminach i miejscach posiedzeń Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego w 2015 roku. W drugim piśmie został zawarty wniosek o przesłanie na adres Stowarzyszenia kserokopii lub skanów orzeczeń Okręgowego Sądu Lekarskiego, wydanych w latach 2011-2014. Odpowiedzi na obydwa pisma zostały sporządzone z datą 02.03.2015 r. i podpisane przez przewodniczącą OSL dr n med. I.J. W dniu 13 maja 2015r. wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku /za pośrednictwem OSL/, w której Stowarzyszenie zarzuca OSL naruszenie art.4 ust. 1 pkt 5 w zw. z art.10 ust.1 i art.13 ust. 1 ustawy z dnia 6. 09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej /Dz. U.z 2014 r. poz. 782 ze zm./, poprzez nieudzielenie skarżącej informacji na wniosek z dnia 18 lutego 2015r. znak: [...]. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie wyjaśniło, że chodziło o wniosek złożony pocztą elektroniczną z dnia 18 lutego 2015r. z zapytaniem o terminy i miejsca posiedzeń OSL w bieżącym roku. W dalszej części uzasadnienia skarżący przytacza przepisy i ich wykładnię na potwierdzenie swego stanowiska, iż złożony wniosek ma charakter informacji publicznej zaś OSL miał obowiązek udzielić odpowiedzi. Skarżący wnosił o zobowiązanie OSL do rozpoznania wniosku oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę OSL wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że nie pozostawał w bezczynności, bowiem udzielił odpowiedzi na obydwa pisma strony. Obydwie odpowiedzi zostały wysłane skarżącemu pod jednym numerem nadawczym listem poleconym. Organ stwierdził, że nie może ponosić negatywnych skutków prawnych za niewłaściwe działania biura skarżącej. OSL przedłożył kserokopię księgi nadawczej, gdzie pod pozycją 67 z datą wysłania 4. 03. 2015 widnieje adnotacja, że wysłano odpowiedź na maila 7 i maila 8 na adres Stowarzyszenia. W odpowiedzi na odpowiedź na skargę skarżąca stwierdziła, że otrzymała korespondencję z zawartością tylko jednego pisma a nie dwóch. Uważając za niedopuszczalne wysyłanie odpowiedzi na 2 wnioski pod jednym numerem nadawczym, podtrzymała zarzuty skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym sprawy Sąd nie miał podstaw do uwzględnienia skargi. OSL nie kwestionował okoliczności, że żądanie Stowarzyszenia zawarte w piśmie z dnia 18 lutego 2015r. dotyczące wskazania terminów i miejsc posiedzeń OSL w roku bieżącym, nie jest informacją publiczną. Na ten wniosek skarżącej została udzielona odpowiedź przez przewodniczącą OSL w piśmie z dnia 02.03.2015r., znajdująca się w aktach administracyjnych organu. Kwestią sporną pozostaje natomiast to, czy powyższa odpowiedź dotarła do skarżącej, która twierdzi, że otrzymała odpowiedź jedynie na żądanie informacji w zakresie kserokopii lub skanów orzeczeń OSL za lata 2011-2014. Natomiast w książce nadawczej organu odnotowano, pod datą 4.03.2015r. wysłanie przesyłki zawierającej odpowiedzi na 2 pisma skarżącej. Sąd nie widzi powodu, aby nie dać wiary twierdzeniom OSL popartych w/w dowodem i przyjąć, że odpowiedź na sporne żądanie została udzielona w terminie 14 dni, a więc organ nie naruszył przepisów art.10 i 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Faktem jest, że obydwa pisma organu z dnia 2.03.2015 r. zostały opatrzone takim samym numerem [...], lecz ta okoliczność nie dowodzi, że wysłano tylko jedną odpowiedź, bowiem zaprzeczeniem twierdzenia skarżącej są adnotacje w książce nadawczej. Jeżeli skarżąca twierdzi, że w otrzymanej korespondencji znajdowała się tylko jedna odpowiedź OSL z dnia 2.03. 2015 r., to powinna tę okoliczność udowodnić, chociażby przez złożenie oświadczenia osoby, która odebrała i rozpakowała korespondencję, zgodnie z zasadą, że dowód obciąża stronę, która z danej czynności wywodzi skutki prawne. Należy wskazać, że skarżąca nie jest pozbawiona możliwości ponownego żądania udzielenia jej informacji publicznej o interesującej ją treści. Mając na względzie powyższe, Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm./