II SAB/Bk 46/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Marcin Kojło (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Regionalnej Izby Obrachunkowej w B. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 9 maja 2019 r. A. P. złożył skargę na bezczynność Regionalnej Izby Obrachunkowej w B. w przedmiocie wniosku o udzielenie informacji publicznej. Pismo zawierające skargę zostało podpisane podpisem elektronicznym. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie, ewentualnie o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić, bowiem Skarżący nie uzupełnił jej braków. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W aktualnie obowiązującym stanie prawnym, określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (zob. art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym lub przez zastosowanie innych mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, jeżeli takie mechanizmy zostały wprowadzone przez sąd administracyjny. Wymienione regulacje prawne umożliwiające stronom postępowania przez sądem administracyjnym korespondowanie drogą elektroniczną i wnoszenie w takiej postaci pism procesowych weszły w życie z dniem 31 maja 2019 r. na mocy ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r. poz. 183 ze zm.). Przed dokonanymi zmianami wszelkie pisma procesowe kierowane do sądu administracyjnego musiały mieć formę papierową i musiały być podpisane odręcznie. Stosownie bowiem do treści art. 10 ust. 2 ww. ustawy zmieniającej z dnia 10 stycznia 2014 r., do postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 4 (tzn. p.p.s.a.), wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie tego artykułu, stosuje się przepisy dotychczasowe. Powyższe wskazuje zatem, że dotychczasowy reżim postępowania stosuje się do postępowań wszczętych przed 31 maja 2019 r., nowe zasady zaś do postępowań wszczętych od tej daty. W związku z tym, że postępowanie zainicjowane skargą w tej sprawie wszczęte zostało przed [...] maja 2019 r., zarządzeniem z dnia [...] maja 2019 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez jej własnoręczne podpisanie. W razie nieusunięcia tego braku w terminie 7 dni przewidziano rygor odrzucenia skargi. Jednocześnie zarządzeniem z dnia 23 maja 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, również pod rygorem odrzucenia skargi. Wymienione zarządzenia zostały doręczone skarżącemu 29 maja 2019 r. W piśmie z dnia 4 czerwca 2019 r. złożonym w formie dokumentu elektronicznego podpisanego profilem zaufanym skarżący poinformował, że z obawy o ewentualną utratę 100 zł nie będzie uiszczał wpisu sądowego. Skarżący zauważył przy tym, że profil zaufany jest metodą potwierdzenia tożsamości obywatela w elektronicznych systemach administracji. Odwołując się do treści art. 54 p.p.s.a, w szczególności § 1a tego przepisu skarżący wyraził wątpliwość, czy w wezwaniu nie został wprowadzony w błąd. Sąd zauważa, że w wyznaczonym w wezwaniach terminie skarżący nie zadośćuczynił obowiązkowi własnoręcznego podpisania skargi, ani nie uiścił wpisu sądowego. Podkreślenia przy tym wymaga, że skarżący został poinformowany, że w stanie prawnym obowiązującym w dacie złożenia skargi wszelkie pisma procesowe muszą mieć formę papierową i muszą być własnoręcznie podpisane przez wnoszącego. Jak już wyżej zaznaczono, możliwość składnia pism procesowych przed sądem administracyjnym w postaci elektronicznej funkcjonuje od 31 maja 2019 r. Od daty tej obowiązuje też przytoczony przez skarżącego przepis art. 54 § 1a p.p.s.a. Wobec tego, postępowanie skargowe zainicjowane przed tą datą wymagało własnoręcznego podpisania skargi przez skarżącego. Skoro skarżący nie uczynił powyższego pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia tego braku formalnego, skardze nie można było nadać dalszego biegu. Również brak wpisu od skargi powoduje, że postępowanie nie mogło być skutecznie uruchomione, a stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.