II SAB/Bk 47/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. W. wobec postanowienia referendarza sądowego z dnia 19 marca 2009 r. przyznającego wynagrodzenie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu w sprawie ze skargi J. W. na bezczynność Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie nierozpoznania zażalenia z dnia 13 marca 2008 r. wniesionego w trybie art.37 kodeksu postępowania administracyjnego na bezczynność organu. p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi A. O. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 146,40 zł (sto czterdzieści sześć 40/100 złotych). Postanowieniem z dnia 19 marca 2009 r. referendarz sądowy przyznał adwokatowi A. O. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 146,40 zł. Wobec wniesienia przez skarżącą J. W. sprzeciwu od tego postanowienia sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlegała rozpatrzeniu przez sąd stosownie do treści art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W pierwszej kolejności wskazać należy, iż postanowieniem z dnia 19 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał J. W. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Stosownie do powyższego Okręgowa Rada Adwokacka w Białymstoku wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy adwokata A. O.(k. 22). W dniu 30 grudnia 2008 roku adwokat A.O. sporządził i wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 listopada 2008 r. odrzucającego skargę, jednocześnie wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym udzielonej z urzędu (k. 52-54). W postanowieniu z dnia 25 lutego 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną w niniejszej sprawie, wskazując w uzasadnieniu, iż o wynagrodzeniu adwokata z urzędu orzeknie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (k. 68-70). Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli sprawę prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zatem biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w pkt 1 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (22 %). Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia oraz rozstrzygnięcia należy uznać, że kwota 146,40 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 i 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit b i pkt 1 lit. c oraz § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd orzekł jak w sentencji.