II SAB/Bk 48/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji udzielającej pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pan M. C. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w sprawie nr [...] z dnia [...] czerwca 2007r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji wydanej przez Miejski Zarząd Architektoniczno-Budowlanego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w B. z dnia [...] maja 1957r., udzielającej Państwu M. i A. I. pozwolenia na budowę domu. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007r. Nr [...] zawieszono z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji udzielającej Państwu M. i A. I. pozwolenia na budowę domu. Podstawą zawieszenia była pismo Wojewody P. z dnia [...] maja 2007r. dot. Przekazania Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego odwołania Państwa C. od decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności ww. decyzji. W związku z tym, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, Prezydent Miasta B. postanowieniem z dnia [...] listopada 2007r. podjął z urzędu zawieszone postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] maja 1957r., udzielającej Państwu M. i A. I. pozwolenia na budowę domu. W tej sytuacji organ uznał, iż skarga jest nieuzasadniona. Zarządzeniem Przewodniczącego tut. Wydziału z dnia 19 listopada 2007r. (k. 14 akt sprawy) skarżący został wezwany w terminie 7 dni do wykazania, że składał do organu wyższego stopnia zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta B., pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 §1 pkt.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym). WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. w sprawie III SA 7254/98, LEX nr 43843). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm), bowiem zażalenie, o którym mowa w podanym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 cyt. ustawy. Przepis art. 37 kpa wprost stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia. Zaś art. 52 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dając definicję "wyczerpania środków zaskarżenia" stanowi, że należy pod tym pojęciem rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. W sprawie niniejszej warunek wyczerpania trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi nie został spełniony. Skarga na bezczynność została złożona w dniu [...] października 2007r. (k. 6) i jej przedmiotem jest nie wydanie decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji wydanej przez Miejski Zarząd Architektoniczno-Budowlanego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w B., udzielającej Państwu M. i A. I. pozwolenia na budowę domu. Skarżący w trakcie postępowania sądowo – administracyjnego, pomimo wezwania Sądu nie wykazał, iż przed wniesieniem skargi wyczerpał środki odwoławcze tj. złożył zażalenie do organu wyższego stopnia na nie załatwienie sprawy przez Prezydenta Miasta B. w ustawowym terminie. Wezwanie Sadu zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] listopada 2007r., do dnia dzisiejszego strona nie przedstawiła jednak żadnych dowodów na wyczerpanie środków odwoławczych. Skład orzekający w sprawie niniejszej uznał, że wymóg art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został spełniony, bo w dacie wniesienia skargi na bezczynność jakiekolwiek postępowanie zażaleniowe nie zostało wszczęte. Skarga niniejsza jako przedwczesna, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym była zatem niedopuszczalna. Powtórzyć należy za doktryną, że ze względu na merytoryczny, a nie formalny charakter tej kategorii przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi (obok przesłanki właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i legitymacji podmiotu uprawnionego) – odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymogów skargi – prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna (vide: T. Woś i inni "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Lexis Nexis Warszawa 2004, str. 113). Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 § 1 pkt 3 i 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.