II SAB/Bk 50/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. K. – S. na bezczynność P. Kuratora Oświaty w B. w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Skargą złożoną dnia 29 czerwca 2005 r. J. K.-S. zarzuciła P. Kuratorowi Oświaty w B. bezczynność w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W odpowiedzi na skargę P. Kurator Oświaty w B. wywiódł, iż skarżąca równolegle z wniesieniem wyżej opisanej skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożyła również zażalenie na bezczynność P. Kuratora Oświaty w B. w tożsamym przedmiocie, w trybie art. 37 § 1 Kpa do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu. Nie został zatem spełniony warunek wyczerpania środków zaskarżenia przewidziany w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W konsekwencji organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje fakt, iż J. K.-S. dnia 29 czerwca 2005 r. wniosła za pośrednictwem P. Kuratora Oświaty w B. równocześnie skargę na bezczynność do WSA w Białymstoku oraz zażalenie na bezczynność w trybie art. 37 § 1 Kpa do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu. Przedmiotowe skarga i zażalenie dotyczą bezczynności P. Kuratora Oświaty w B. w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Paragraf 2 cytowanego artykułu stanowi, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie skarżono bezczynność P. Kuratora Oświaty w B. W takim przypadku zgodnie z treścią art. 37 § 1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Paragraf 2 cytowanego przepisu stanowi, iż organ do którego zażalenie takie wpłynęło, jeżeli uzna je za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Powołane powyżej przepisy uzależniają wniesienie skargi na bezczynność do sądu administracyjnego od wyczerpania trybu przewidzianego w treści cytowanego art. 37 Kpa, przez co należy rozumieć ustosunkowanie się organu drugiej instancji do treści wystąpienia, podjęte zgodnie z dyspozycją art. 37 § 2 Kpa lub upływ terminu do rozpatrzenia zażalenia. Dopiero wówczas otwiera się droga postępowania przed sądem administracyjnym. Zażalenie, o którym mowa w powołanym przepisie jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 u.p.s.a. W sprawie niniejszej nie ulega wątpliwości, iż skarga do WSA została wywiedziona przedwcześnie. Jak wyżej wspomniano, skarżąca dnia 29 czerwca 2005 r. wniosła skargę na bezczynność do WSA w Białymstoku oraz zażalenie na bezczynność w trybie art. 37 § 1 Kpa do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu – nie czekając na rozstrzygnięcie tego organu podjęte w trybie art. 37 § 2 Kpa. Tok instancji konieczny do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie został zatem na datę wniesienia skargi wyczerpany. Na marginesie jedynie należy wskazać, iż Minister Edukacji Narodowej i Sportu ustosunkował się do przedmiotowego zażalenia na bezczynność P. Kuratora Oświaty w B. w piśmie z dnia 05 lipca 2005 r. i została już wydana merytoryczna decyzja w sprawie, co nie zmienia sytuacji procesowej skarżącej w sprawie niniejszej ze skargi na bezczynność. Sąd ma bowiem obowiązek badania spełnienia wymogów formalnych skargi na datę jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, o czym orzeczono jak w sentencji.