II SAB/Bk 52/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Joanna Czubkowska (spr.), po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 czerwca 2026 r. sprawy ze skarg M. R. i A. L. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a odrzucić skargę A. L. M. R. i A. L.wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 2 kwietnia 2026 r. wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez: - podpisanie skargi przez A. L., - podanie numeru PESEL stron wnoszących skargę. Kolejnym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z tego samego dnia wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazano, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. W piśmie z 30 kwietnia 2026 r. skarżący M. R. podał numery PESEL stron wnoszących skargę oraz oświadczył, że podpisał skargę w imieniu swoim i swojej żony A.L., bowiem pełnomocnictwo do działania w jej imieniu, które zostało mu udzielone, obejmujące prawo reprezentowania również przed sądami administracyjnymi znajduje się w aktach SKO w Białymstoku o sygn. 40.62/2/I.2026. Skarżący w załączeniu do pisma przedłożył potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 4 maja 2026 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie do akt postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej A. L. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi aktualnego na datę sporządzenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis ww. zarządzenia został doręczony skarżącemu 21 maja 2026 (k. 20-21, 23). W wyznaczonym terminie, który upłynął 28 maja 2026 r., nie usunięto tego braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga Agnieszki Leszczyńskiej-Rubaszewskiej podlega odrzuceniu. Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi spełniającej określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. W myśl z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako P.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. W myśl art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Skarżący został zobowiązany przez sąd do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, a termin na wykonanie tego obowiązku upływał 28 maja 2026 r. Ww. brak skargi nie został wyeliminowany, mimo pouczenia o skutku odrzucenia skargi w wypadku wystąpienia takiej sytuacji. Okoliczność, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych przedstawionych sądowi wraz ze skargą nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku dołączenia stosownego pełnomocnictwa na etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Obowiązek złożenia pełnomocnictwa jest powiązany z pierwszą czynnością procesową i nie można jej utożsamiać z czynnością dokonaną przed organami administracji publicznej, ponieważ są to dwa różne autonomiczne postępowania. Wspomniana w art. 37 § 1 p.p.s.a. regulacja dotyczy postępowania sądowego, tak samo jak zawarty w art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek pełnomocnika dołączania pełnomocnictwa (por. wyrok NSA z 19 czerwca 2019 r., I OSK 2203/17, pub. LEX 2722177). Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego M. R. nie nadesłała dokumentu umocowania zarówno przy skardze jak i w odpowiedzi na wezwanie sądu, tym samym nie uzupełnił braku formalnego skargi, w związku z powyższym należało uznać, że zachodzi podstawa do odrzucenia skargi A.L. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.