II SAB/Bk 55/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), asesor WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. N. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie likwidacji działalności p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. - Skarżący W. N. wniósł do WSA w B. skargę "na działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., polegające na odmowie stwierdzenia naruszenia przez Prezydenta Miasta B. art. 7, 8, 9, 10, 28, 61, 65 ust. 1 kpa". W uzasadnieniu Skarżący przedstawił następujący stan sprawy: W dniu 11.04.2005r. pan W. N. skierował do Prezydenta Miasta B. wniosek o likwidację działalności, polegającej na przerobie, transporcie i magazynowaniu resztek zwierzęcych, prowadzonej na działkach położonych na osiedlu Z. w B. Działki te sąsiadują z nieruchomością skarżącego, a prowadzona działalność powoduje uciążliwości ograniczające swobodę korzystania z jego nieruchomości oraz zagrożenie zdrowia i życia. Zdaniem skarżącego tego rodzaju działalność wymaga uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów, a takiego zezwolenia prowadzący działalność nie posiadają. Pomimo wniosku Prezydent Miasta B. nie podjął żadnych działań zmierzających do usunięcia naruszenia prawa. Choć upłynął 30-dniowy termin do rozpatrzenia sprawy, Prezydent nie podjął w sprawie skarżącego żadnej decyzji, pozostawiając wniosek bez rozpoznania. W dniu 18 maja 2005r. skarżący złożył do SKO w B. skargę na bezczynność Prezydenta. Wniósł również o nakazanie formy decyzji przy rozpatrywaniu złożonego przez skarżącego wniosku. W dniu 30 czerwca 2005r. skarżący otrzymał odpowiedź SKO, iż przepisy prawa nie dają uprawnień organom administracji do wydania władczego rozstrzygnięcia w kwestii nakazania zaprzestania działalności gospodarczej, polegającej na likwidacji hodowli zwierząt futerkowych. Skarżący podkreśla, że nie chodzi mu o hodowlę lisów, ale działalność polegającą na przerobie, transporcie i magazynowaniu resztek zwierzęcych. Zastrzeżenia skarżącego budzi również forma załatwienia sprawy przez SKO, ponieważ pismo organu nie zawiera pouczenia o trybie odwołania, brak jest wskazania konkretnej podstawy prawnej i uzasadnienia. W odpowiedzi na skargę SKO w B. wniosło o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. Kolegium wyjaśniło, iż w dniu 18.05.2005r. pan W. N. złożył do Kolegium zażalenie na bezczynność organu I instancji. Pismem z 23.06.2005r. Kolegium poinformowało skarżącego, że w sprawie, w której domaga się on wydania decyzji administracyjnej, nie ma podstaw prawnych do jej wydania. W związku z tym, skoro podanie skarżącego nie zainicjowało postępowania w sprawie administracyjnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 i 2 kpa, to brak odpowiedzi organu na to podanie w terminie miesięcznym nie stanowi naruszenia terminów do załatwienia sprawy w rozumieniu art. 35 kpa, a w konsekwencji nie daje podstaw do wydania władczego rozstrzygnięcia przez Kolegium na podstawie art. 37 kpa. Odnosząc się do zarzutów skargi, Kolegium podtrzymało swoje stanowisko, zawarte w piśmie z 23.06.2005r. Jeśli chodzi o sprawę działalności polegającej na przerobie, transporcie i magazynowaniu resztek zwierzęcych na osiedlu Z. i wymaganych w związku z tą działalnością zezwoleń organów weterynaryjnych, to podania zainteresowanego W. N. zostały przekazane według właściwości Wojewódzkiemu Lekarzowi Weterynarii, postanowieniami Kolegium Odwoławczego z dnia 9.02.2005r. oraz z dnia 27.04.2005r. Przerób, magazynowanie i transport resztek zwierzęcych mieści się w zakresie działalności gospodarczej podmiotu prowadzącego fermy, na którą nie jest wymagany oddzielny wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając skargę na akt administracyjny lub bezczynność organu administracji winien, w pierwszej kolejności zbadać, czy zostały zachowane przez skarżącego przesłanki dopuszczalności zaskarżenia bezczynności organu administracji publicznej. Dla oceny dopuszczalności rozpoznawanej skargi należy podkreślić, iż skarżący W. N. na rozprawie wyjaśnił w sposób nie budzący wątpliwości, że skarży bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. oraz, że przed złożeniem skargi do SKO skarżący nie wzywał SKO do usunięcia naruszenia prawa. W świetle złożonych do protokołu rozprawy oświadczeń skarżącego stwierdzić należy, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd wyjaśnia, że wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu I instancji i nie może być traktowane, jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Rozpoznanie takiego zażalenia przez organ II instancji następuje w drodze czynności nadzorczej, która, nawet gdyby została ujęta w formę postanowienia, nie może być zaskarżona do Sądu administracyjnego, gdyż wyznaczający zakres działania sądowi administracyjnemu przepis art. 3 § 2 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymienia tego rodzaju orzeczeń. Stanowisko takie potwierdza orzecznictwo NSA i doktryna, zgodnie twierdząc, że: "Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 kpa ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. W konsekwencji również skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna". (por. wyrok NSA z 24.05.2001r. IV SA 572/99, ONSA nr 3/2002, poz. 116, T. Woś: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Lexis-Nexis – Warszawa 2005, s. 88). Jeśli zaś niedopuszczalna jest skarga na określony akt administracyjny, to niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność organu nie podejmującego działań zmierzających do wydania takiego aktu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy). W niniejszej sprawie dokonane przez Skarżącego czynności procesowe powodują, iż spełnione są warunki dopuszczalności wniesienia do Sądu skargi na bezczynność organu I instancji, jednakże skarżący stanowczo oświadczył, iż przedmiotem skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a skarga na bezczynność tego organu – co wyżej uzasadniono – jest niedopuszczalna. Jeśliby nawet przyjąć, iż pismo skarżącego z dnia 18.05.2005r., adresowane do SKO, nie jest zażaleniem składanym na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 kpa, a żądaniem interwencji organu wyższego stopnia, w bliżej nie określonym przesz Skarżącego trybie, to i w takim przypadku "bezczynności" organu odwoławczego skarga jest również niedopuszczalna. Przed wniesieniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego należy bowiem wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie, na podstawie art. 52 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. A takiego wezwania skarżący nie wystosował. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.