II SAB/Bk 56/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko 1. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego K. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego. Skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium odwoławczego w B. została wywiedziona na tle następujących okoliczności. Skarżący K. K. złożył dnia 5 grudnia 2014 r. w Urzędzie Gminy G. wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie czterech budynków inwentarskich – kurników z przeznaczeniem do hodowli drobiu - kur niosek towarowych w ilości 9750 sztuk w każdym kurniku i czterech zaplecz socjalno-magazynowych z infrastrukturą techniczną na działce o numerze geodezyjnym [...] w miejscowości M., gmina G. Do wniosku została dołączona mapa ewidencyjna w skali 1:5000, na którym zaznaczono obszar, na który oddziaływać ma przedsięwzięcie, zamykający się w granicach ewidencyjnych działki o numerze [...] oraz informacja o planowanym przedsięwzięciu. Po uchyleniu w dniu [...] maja 2015 r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. pierwszej decyzji środowiskowej Wójta Gminy G. z [...] lutego 2015 r. i wyrażeniu w ponownym postępowaniu przez właściwe w sprawie organy inspekcji sanitarnej i ochrony środowiska opinii o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, Wójt Gminy G. postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. stwierdził konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. Postanowienie to po uwzględnieniu zażalenia wnioskodawcy zostało uchylone przez SKO w B. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. Po przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organ I instancji po raz kolejny wystąpił do organu inspekcji sanitarnej i ochrony środowiska o opinie w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Opinią z dnia [...] października 2015 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia takiej oceny. Również Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. wydał w dniu [...] listopada 2015 r. opinię, że nie istnieje konieczność przeprowadzenia takiej oceny. Wówczas Wójt Gminy G. wydał w dniu [...] grudnia 2015 r. postanowienie stwierdzające brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko a w dniu [...] lutego 2016 r. wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach również stwierdzającą w sentencji brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Odwołania od tej decyzji wniosły: dwie osoby będące stronami postępowania środowiskowego z racji graniczenia ich nieruchomości z działką o numerze [...] stanowiącą teren inwestycji tj. R. G. (właściciel działki o numerze [...]) i A. O. (właścicielka działki o numerze [...]), trzy osoby spoza kręgu uznanych stron postępowania administracyjnego: A. T. (właściciel działki o numerze [...] położonej w M., niegraniczącej z terenem inwestycji), T. G. (właściciel działek o numerach [...] i [...], położonych w M. niegraniczących z terenem inwestycji i P. S. (właściciel działek o numerach [...], [...] oraz [...] położonych w M., niegraniczących z terenem inwestycji) a także kilka stowarzyszeń ekologicznych: Stowarzyszenie F. Z. w B., Stowarzyszenie F. Z. w B. w L., Stowarzyszenie Z. B. oraz Fundację T. U. Ś. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez Stowarzyszenie F. Z. w B., Stowarzyszenie F. Z. w B. w L., Stowarzyszenie Z. B. oraz F. T. U. Ś. Decyzją zaś z dnia [...] lipca 2016 r. wydaną po rozpatrzeniu odwołań R. G., A. O., A. T., T. G. i P. S., Kolegium orzekło o uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W skardze wywiedzionej na tę decyzję przez K. K., zawierającej wniosek o uchylenie decyzji organu II instancji i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, została przedstawiona następująca argumentacja. U podstaw decyzji organu odwoławczego legło błędne założenie, że uciążliwości związane z funkcjonowaniem hodowli kur przekroczą granice nieruchomości inwestora, podczas gdy w stanie faktycznym sprawy zamkną się one w granicach własnej działki wnioskodawcy. Skarżący wskazał na uzasadnienie postanowienia opiniującego RDOŚ, który stwierdził, że eksploatacja przedsięwzięcia nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych stężeń jednodniowych i średniorocznych poza teren, do którego inwestor ma tytuł prawny. Również w zakresie oddziaływania hałasu przekroczeń dopuszczalnych norm hałasu poza granice własnej działki inwestora nie stwierdzono. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia [...] grudnia 2016 r. syg. [...] – uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że przekazanie do ponownego rozpatrzenia sprawy organowi I instancji nastąpiło z naruszeniem art. 138 par. 2 K.p.a. Treść uzasadnienia decyzji kasacyjnej wskazuje przy tym na brak oparcia w materiale dowodowym dla twierdzenia Kolegium, że przedwczesne było wydanie decyzji środowiskowej bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i zachodzi konieczność uzupełnienia materiału dowodowego. Organ II instancji nie wykazał przy tym, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy, ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Po uprawomocnieniu się wyżej wymienionego wyroku akta administracyjne wraz z jego odpisem zostały zwrócone Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. w dniu [...].02.2017 roku. W dniu 24 marca 2017 roku skarżący Pan K. K. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na bezczynność niniejszego organu poprzez niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., wnosząc o jej oddalenie, stwierdziło, że w dniu 16 marca 2017 roku poinformowało skarżącego w trybie art. 35 § 3 kpa o przedłużeniu rozpoznania sprawy do dnia 28 kwietnia 2017 r. z uwagi na skomplikowany stan faktyczny i prawny. Następnie w dniu [...].04.2017 r. organ wydał rozstrzygnięcie w konkretnej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Przepis art. 35 § 3 kpa stanowi, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia otrzymania odwołania. W konkretnej sprawie bezspornym jest, że odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2016 r., sygn. akt [...] wraz z uzasadnieniem został doręczony Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. w dniu [...].02.2017 r. (k. 139 akt sądowych w sprawie II SA/Bk 570/16). Organ dopiero w dniu [...].03.2017 roku poinformował skarżącego o przedłużeniu terminu. W konsekwencji rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zapadło po upływie 2 miesięcy i 10 dni od daty przekazania organowi akt administracyjnych wraz z odpisem wyroku. Należy podkreślić, że organ w wyżej wymienionym okresie, nie podejmował żadnych dodatkowych działań wyjaśniających w sprawie. Miał jedynie ocenić ponownie zgromadzony przez organ I instancji materiał dowodowy. W światle powyższego należy uznać, że doszło do naruszenia przesłanek z art. 35 § 3 kpa. W konsekwencji stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.20102 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sąd stwierdził, iż organ dopuścił się zarzucanej bezczynności. W myśl art. 149 § 1 a cytowanej powyżej ustawy – Sąd uznał, że powyższa bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, bowiem przekroczenie terminów z art. 35 § 3 kpa nie było zbyt długie. Mając powyższe okoliczności na względzie Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach rozstrzygnął na podstawie art. 200 cytowanej powyżej ustawy.