II SAB/Bk 58/12

II SAB/Bk 58/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 04 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2012 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym z urzędu sprawy ze skargi M. L. i W. L. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. w przedmiocie wykonania robót budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. P. prowadzi postępowanie legalizacyjne dotyczące przebudowy budynku mieszkalnego i nadbudowy dachu tego budynku znajdującego się na działce nr [...] we wsi P. gm. B. P.. Postępowanie zostało wszczęte na skutek informacji M. i W. L., którzy złożyli również skargę do sądu administracyjnego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w tej sprawie wskazując, że bezpodstawnie przedłuża on postępowanie legalizacyjne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Zarządzeniem z dnia 25 września 2012 r. skarżący zostali wezwani do wykazania, że składali zażalenie na bezczynność Inspektora Powiatowego do organu wyższej instancji. W odpowiedzi na to wezwanie w piśmie procesowym z dnia 4 października 2012 r. wyjaśnili, że jako zażalenie na bezczynność należy potraktować dwa pisma: z dnia 3 i 25 października 2011 r., których kserokopie załączyli (k. 35 - 39). Zarządzeniem z dnia 22 października 2012 r. sprawa została skierowana na rozprawę (k. 49), a zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2012 r. – została zdjęta z terminu rozprawy i skierowana na posiedzenie niejawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na bezczynność podlega odrzuceniu z przyczyn formalnych. Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Powyższy warunek obowiązuje zarówno w sytuacji wnoszenia skargi na akt lub czynność organu, jak i w sprawach kwestionowania bezczynności. Przedmiotem sprawy niniejszej jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. w załatwieniu sprawy samowolnych robót budowlanych na działce nr [...] w miejscowości P. Obowiązkiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi na bezczynność jest uprzednie złożenie do organu wyższego stopnia zażalenia na bezczynność organu I instancji (art. 37 k.p.a.). Wniesienie takiego zażalenia stanowi spełnienie warunku wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, jak tego wymaga art. 52 § 1 p.p.s.a. Jest to niezbędne z tego powodu, że organ wyższego stopnia rozpoznający zażalenie ma odpowiednie środki prawne dyscyplinujące organ prowadzący postępowanie do załatwienia sprawy, przy zastosowaniu których skarga na bezczynność może się okazać zbędna. Niedopuszczalna jest zatem skarga na bezczynność organu, przed której wniesieniem warunek z art. 52 § 1 p.p.s.a. nie został spełniony. Z akt sprawy nie wynika, by skarżący składali w toku postępowania administracyjnego zażalenie na bezczynność organu I instancji. W aktach oznaczonych numerem a, ani w aktach oznaczonych jako b (sprawa przed sądem obejmuje obydwie wyżej wskazane) brak jest pisma M. i W. L. spełniającego wymagania zażalenia z art. 37 k.p.a. tj. z którego wynika kwestionowanie przedłużającego się prowadzenia sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skierowanego do organu wyższej instancji, w którym skarżący domagaliby się szybszego jej prowadzenia lub zakończenia. W aktach oznaczonych jak wyżej znajdują się w sumie trzy pisma skarżących złożone na etapie postępowania administracyjnego: z dnia 3 października 2011 r. (w aktach a, k. 43) - dotyczące wyłącznie prawidłowości przesyłanej stronom korespondencji, zawierające zarzut nieskompletowania pełnych akt sprawy oraz zarzut niedołączenia opinii z zakresu bezpieczeństwa przeciwpożarowego; z dnia 25 kwietnia 2011 r. (w aktach b, k. 21) - dotyczące terminu wykonanych samowolnie robót oraz z dnia 21 czerwca 2011 r. (w aktach b, k. 29) - dotyczące zakresu samowolnie wykonanych robót (zakresu wykonanej zdaniem skarżących rozbudowy). Żadne z nich nie jest w ocenie sądu zażaleniem z art. 37 k.p.a., bowiem nie dotyczą terminowości prowadzenia postępowania i jego zakończenia oraz wszystkie kierowane były do organu I instancji. Nadto pismo z dnia 3 października 2011 r. zostało wskazane przez skarżących jako zażalenie w trybie art. 37 k.p.a., jednak, jak wyżej wyjaśniono, wymagań treściowych takiego zażalenia nie spełnia. Natomiast drugie pismo wskazane przez skarżących, z dnia 25 października 2011 r., którego kserokopię dołączyli – nie znajduje się w oryginale w aktach administracyjnych oraz na jego przedłożonej kserokopii (k. 39) brak prezentaty, z której wynikałoby jego złożenie na etapie administracyjnym. W tych okolicznościach należało przyjąć, że skarżący nie wykazali spełnienia warunku formalnego skargi na bezczynność tj. uprzedniego wyczerpania trybu zażaleniowego z art. 37 k.p.a. Skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu wyłącznie, gdy wszystkie wymagane prawem warunki formalne jej wniesienia zostaną wypełnione. Taka sytuacja w sprawie niniejszej nie nastąpiła. Dlatego sąd był zobowiązany do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Marginalnie wskazać należy, że przedmiotowe odrzucenie skargi na bezczynność nie uniemożliwia ponownego jej złożenia. Będzie to możliwe po uprzednim wniesieniu zażalenia na bezczynność organu I instancji do organu wyższego stopnia, którego rolę pełni w sprawie P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.