II SAB/Bk 6/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Protokolant Anna Bazydło, po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2004r. sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Starosty Powiatowego w W. M. w przedmiocie wznowionego postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wójta Gminy K. z dnia [...] sierpnia 2001r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę wiaty na działce [...] w Ż. W. 1. zobowiązuje Starostę Powiatowego w W. M. do wydania w terminie 30 dni od uprawomocnienia się niniejszego wyroku decyzji w sprawie wznowionego postępowania o pozwolenia na budowę wiaty na działce nr [...] we wsi Ż. W., 2. zasądza od Starosty Powiatowego w W. M. na rzecz skarżącego E. S. kwotę 40, 20 złotych (czterdzieści złotych 20/100 złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.- W skardze z dnia 30.12.2003 r. E. S. zarzucił Wójtowi Gminy K. bezczynność w sprawie wznowionego postępowania administracyjnego w dwóch sprawach: o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz o pozwolenie na budowę wiaty na działce nr [...] we wsi Ż. W. Na rozprawie w dniu 15-04-2004 r. skarżący skargę na bezczynność w sprawie pozwolenia na budowę skierował w stosunku do Starosty Powiatowego w W. M. pozostawiając do uznania sądu skargę w tym przedmiocie skierowaną do Wójta Gminy K. oraz popierając skargę na bezczynność w sprawie o ustalenie warunków zabudowy. W tej sytuacji wyrokiem w sprawie SA/Bk 51/03 rozpoznano skargę przeciwko Wójtowi Gminy K., a skarga kierowana do innego organu – starosty – została wyłączona do odrębnego postępowania (niniejszego). Należy bowiem zauważyć, że ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718) wyłączyła nowym brzmieniem art. 82 "a" prawa budowlanego dotychczasową możliwość powierzania gminom przez starostę w drodze porozumienia, spraw z zakresu swojej właściwości jako organom administracji architektoniczno – budowlanej, stwierdzając w przepisie przejściowym tj. art. 7 ust. 5, iż obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy porozumienia w tym zakresie wygasają z dniem 31 grudnia 2003 r. Do rozpoznania zatem sprawy wznowionego postępowania administracyjnego, dotyczącego udzielonego R. i S. M. pozwolenia na budowę wiaty, właściwy stał się od dnia 1.01.2004 r. Starosta Powiatu w W. M. Jednocześnie należy podnieść, iż skarżący wyczerpał obowiązek wcześniejszego "skarżenia" bezczynności organu przed organem wyższego stopnia. Co prawda pismo z dnia 19-11-2003 r. nazwał "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", wcześniej jednak stanowiło ono w swej treści faktycznie zażalenie na bezczynność wójta. Z pisma zaś Wojewody P. z dnia 18.05.2004 nr [...] wynika, że w późniejszym terminie skarżący złożył zażalenie na bezczynność starosty, które nie przyniosło efektu. Stąd wymogi formalne skargi zostały spełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga na bezczynność Starosty Powiatowego w W. M. w sprawie wznowionego postępowania o pozwolenie na budowę pozostaje uzasadniona. Postanowienie Wójta Gminy K. o wznowieniu postępowania zostało wydane dnia [...].11.2002. (nr [...]). Organ I instancji merytoryczną decyzję po ponownym rozpoznaniu wniosku o pozwolenie na budowę wydał w dniu [...]-07-2003 r., niemniej decyzja ta została uchylona w postępowaniu odwoławczym decyzją Wojewody P. nr [...] z dnia [...]-08-2003 r. Wojewoda stwierdził, że Wójt Gminy K. w decyzji z dnia [...]-07-2003 r. nie orzekł w trybie wznowionego postępowania na podstawie art. 151 kpa, a orzekł w "zwykłym trybie" i wskazał, iż w tym trybie - - art. 151 kpa – należy orzec w poddanej jego kontroli sprawie Od daty wydania decyzji Wojewody z dnia [...]-09-2003 r. do chwili obecnej nie została podjęta jakakolwiek decyzja. Do dnia 31.12.2003 r. na podstawie zawartego porozumienia właściwym rzeczowo pozostawał Wójt Gminy K., po dniu 1-01-2004 r., jak wykazano powyżej, właściwym organem pozostawał Starosta Powiatowy w W. M. Zatem na dzień rozpoznania skargi (05-08-2004 r.) sąd administracyjny stwierdził bezczynność tego ostatniego organu. Nie można uznać jako usprawiedliwienia niezałatwienia sprawy przez okres kilku miesięcy, sytuacją wysłania akt administracyjnych do sądu. Przede wszystkim zarówno przed wysłaniem tych akt nie wykonano jakichkolwiek czynności, jak i po zwróceniu ich przez sąd w sprawie SA/Bk 51/03 do ponownego ich przesłania sądowi w sprawie niniejszej. Również organ nie zwracał się ani z prośbą o "wypożyczenie" akt przez sąd, ani o umożliwienie sporządzenia kserokopii, a te czynności mogły doprowadzić do usunięcia bezczynności w sprawie niniejszej. Skoro w ustawowych terminach sprawa nie została załatwiona, i to bez usprawiedliwionych powodów – skarga E. S. na bezczynność podlegała uwzględnieniu. O powyższym orzeczono na podstawie art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002r . (Dz. U nr 153, poz. 1270). O kosztach postępowania sąd orzekł zgodnie z art. 200 w zw. z art. 211 cyt. ustawy.