II SAB/Bk 64/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. na bezczynność P. O. S.A. Oddział w B. w przedmiocie wydania zaświadczenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z 14 czerwca 2013r. B. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność P. O. S.A. Oddział w B. w załatwieniu jej podania z dnia 1 października 2012r. obejmującego wydanie i doręczenie zaświadczenia w zakresie użytkownika licznika energii elektrycznej i rozliczenia opłat za energię elektryczną. P.O. S.A. Oddział w B. w piśmie z dnia 24 czerwca 2013r. wyjaśnił, że jest oddziałem Spółki prawa handlowego P. S.A. w R. Spółka ta nie jest ani organem administracji publicznej, ani organem powołanym z mocy prawa do załatwiania spraw objętych zakresem przedmiotowym kpa, stąd też nie jest zobowiązana do stosowania przepisów kpa. W piśmie z dnia 11 lipca 2013r. Spółka zaakcentowała jednocześnie, że ze skarżącą łączy ją stosunek cywilnoprawny oparty na umowie kompleksowej na dostawę energii elektrycznej i wszystkie pisma kierowane przez skarżącą do Spółki dotyczą roszczeń wynikających właśnie z tej umowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem podmiot, któremu skarżąca zarzuca bezczynność w przedmiocie wydania zaświadczenia nie posiada przymiotu organu administracji publicznej, a ponadto sformułowany w niej przedmiot zaskarżenia nie jest objęty zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego Zakres kognicji sądu administracyjnego określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a artykułu 3 § 2 ustawy, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Jak wynika z powyższego o bezczynności lub przewlekłym prowadzeniu postępowania w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. można mówić wtedy, gdy dany podmiot jest organem administracji publicznej zobowiązanym do załatwienia indywidualnej sprawy administracyjnej w formie określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., tj.: decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Przedstawiony katalog ma charakter zamknięty, co ma tę konsekwencję, że wniesienie skargi na akt nienależący do niego skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, po pierwsze należy stwierdzić, że skarżąca Spółka nie jest organem administracji publicznej, ani organem powołanym z mocy prawa do załatwiania spraw objętych zakresem przedmiotowym kodeksu postępowania administracyjnego. P. O. S.A. jako spółka prawa handlowego nie jest zatem zobowiązana do stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w tym przepisów dotyczących wydawania zaświadczeń. Po drugie rozliczenia z tytułu opłat za energię elektryczną, których domaga się skarżąca w formie zaświadczenia, mają charakter stricte cywilnoprawny wynikający z umowy na dostawę energii elektrycznej. Zatem nie jest to sprawa administracyjna rozstrzygana w formie decyzji administracyjnej lub innego rozstrzygnięcia, o jakim mowa w art. 3 § 2 ust.1 - 4a p.p.s.a. Żądanie skarżącej posiada ewidentnie charakter cywilnoprawny i sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania w przedmiotowej materii, a w konsekwencji i o bezczynności w tym zakresie. W tym stanie rzeczy, skoro skarga B. O. nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, Sąd uznał ją za niedopuszczalną i odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono jak w sentencji.