II SAB/Bk 65/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 31 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Białymstoku w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , P. S. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na bezczynność Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została wniesiona na adres e-mail organu w dniu 6 czerwca 2024 r., a następnie została przekazana przez organ na elektroniczną skrzynkę podawczą sądu w dniu 18 czerwca 2024 r. (k. 2), a w formie papierowej w dniu 19 czerwca 2024 r. (k. 13). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Informacji Sądowej z dnia 18 czerwca 2024 r. wezwano skarżącego do: 1) podania adresu elektronicznego (ePUAP) w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że adresem do korespondencji prowadzonej w formie papierowej będzie: P. S., ul. B.[...] K. 2) nadesłania podpisanej skargi z dnia 6 czerwca 2024 r. (bez załączników), za pośrednictwem ePUAP, celem zweryfikowania podpisu przez Sąd. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Informacji Sądowej z dnia 19 czerwca 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi w razie nieuiszczenia wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia (k. 20). Powyższe wezwania, wysłane na adres skarżącego podany w skardze, zostały skutecznie doręczone w dniu 26 czerwca 2024 r. (k. 37). Następnie zarządzeniem z 10 lipca 2024 r. sąd wezwał Skarżącego do uzupełniania braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7. dni od dnia doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie, również wysłane na adres skarżącego podany w skardze, zostało skutecznie doręczone w dniu 15 lipca 2024 r. (k. 42). Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie podpisał skargi ani nie uiścił wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Wymogi formalne skargi określa art. 57 w zw. z art. 46 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te z kolei określa art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl z kolei art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej organu (art. 54 § 1a p.p.s.a.). Dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy istotny wpływ miał fakt, że skarżący, inicjując postępowanie sądowe, wniósł skargę poprzez przesłanie dokumentu w formacie pdf na adres poczty elektronicznej (adres e-mail) organu, z pominięciem skrzynki podawczej organu na platformie ePUAP. Należy podkreślić, że Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych został ujęty w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. 2024 poz. 307, dalej: "u.inf.") w katalogu podmiotów publicznych, co wiąże się z obowiązkiem udostępnienia i zapewnienia przez organ obsługi elektronicznej skrzynki podawczej. Adres ten widnieje na stronie internetowej organu (/pgl_lp_0171/SkrytkaESP). Z tego względu należy wskazać, że skarżący miał możliwość skutecznego wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego, zgodnie z art. 54 § 1a p.p.s.a., za pomocą środków komunikacji elektronicznej, do elektronicznej skrzynki podawczej organu, w wyniku czego prawo skarżącego do wnoszenia pism do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu administracyjnego za pomocą środków komunikacji elektronicznej nie było ograniczone ani wyłączone. Skierowanie skargi do sądu administracyjnego w formie pisma elektronicznego skierowanego do odbiorcy na e-mail, który nie jest elektroniczną skrzynką podawczą, nie może być bowiem uznane za skuteczne wniesienie skargi "w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu". Konsekwentne stanowisko w tej kwestii zajmuje Naczelny Sąd Administracyjny i przedstawił je m.in. w postanowieniu z dnia 15 czerwca 2021 r., III OSK 4856/21 (por. również postanowienie WSA w Poznaniu z 24 marca 2022 r., IV SA/Po 1018/21). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w całości podziela powyższy pogląd i przyjmuje za swój. Nie przytaczając całości rozważań NSA wystarczy wskazać, że elektroniczna skrzynka podawcza organu, to "dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego" (art. 3 pkt 17 u.inf.). Poczta elektroniczna (adres e-mail) stanowi bez wątpienia środek komunikacji elektronicznej i jest objęta definicją w art. 3 pkt 4 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, nie jest jednak tożsama z pojęciem elektronicznej skrzynki podawczej, która stanowi "dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej" i służy "do przekazywania dokumentu elektronicznego". Pojęcie elektronicznej skrzynki podawczej nie jest więc tożsame z adresem e-mail, choćby ten drugi był dostępny w przestrzeni publicznej. W związku z tym, że Sąd nie był w posiadaniu prawidłowo złożonej skargi w formie elektronicznej, Skarżący zarządzeniem z 10 lipca 2024 r. został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7. dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (k. 39). Przesyłkę zawierającą wezwanie wysłano na adres skarżącego podany w skardze. Uczyniono tak z uwagi na fakt, iż Sąd nie miał możliwości ustalenia adresu elektronicznego skarżącego na platformie ePUAP, gdyż – jak już wskazano - skarga nie została wniesiona do organu poprzez tę platformę. Ponadto adres elektroniczny nie został wskazany w skardze, a skarżący nie uczynił zadość wezwaniu do jego podania. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została skutecznie doręczona 15 lipca 2014 r. (k. 42). Tym samym termin upłynął z dniem 22 lipca 2024 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie podpisał skargi. Niezależnie od powyższej przyczyny odrzucenia skarga nie może zostać rozpoznana również z uwagi na nieuiszczenie wpisu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Stosownie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a. - skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia ww. braku fiskalnego zostało doręczone w dniu 26 czerwca 2024 r. (k. 37). Zatem ustawowy termin na dokonanie ww. czynności upływał z dniem 3 lipca 2024 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie uiścił wpisu (zob. informacja z Oddziału Finansowo-Budżetowego sądu, k. 38). W niniejszej sprawie należy uznać, że skarga nie została skutecznie wniesiona, dlatego Sąd obowiązany był orzec o odrzuceniu skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.